Εσπεριδοειδή

Θέλουν ήλιο: τουλάχιστον 6 ώρες άμεσου φωτός την ημέρα. Διαλέξτε προστατευμένη θέση, όπως ένα ηλιόλουστο μπαλκόνι. Μέσα στο σπίτι δώστε τους το πιο φωτεινό σημείο που υπάρχει.

Κρατήστε το χώμα ομοιόμορφα υγρό και μην αφήνετε τη ρίζα να στεγνώσει εντελώς. Ούτε όμως να μένει μέσα στο νερό. Από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, στα ζεστά και ξηρά καλοκαίρια, χρειάζονται περισσότερο νερό. Η ανάγκη για υγρασία αέρα είναι μέτρια.

Προτιμούν γόνιμο, πλούσιο σε χούμο και καλά στραγγιζόμενο χώμα, ελαφρά όξινο, με pH γύρω στο 6 (περίπου 5,5 έως 6,5). Κατάλληλα είναι τα πηλώδη και τα πλούσια σε οργανική ύλη εδάφη. Η αλλαγή γλάστρας γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.

Λιπαίνετε από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο, δηλαδή όσο το δέντρο βρίσκεται σε ανάπτυξη.

Το κλάδεμα γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.

Η φύτευση ταιριάζει τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Επιλέξτε ηλιόλουστη, προστατευμένη θέση. Όπου οι χειμώνες είναι κρύοι, καλλιεργήστε τα σε γλάστρες, ώστε να τα μεταφέρετε μέσα.

Δεν είναι ανθεκτικά στον παγετό. Το χαμηλότερο όριο επιβίωσης είναι περίπου -2 °C, ενώ ένας τυπικός χειμώνας μπορεί να φτάσει τους -6 °C. Πριν από τον παγετό μεταφέρετε τις γλάστρες σε φωτεινό, δροσερό χώρο χωρίς παγετό. Η προστασία χρειάζεται κυρίως τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.

Πολλαπλασιάζονται με εμβολιασμό, με σπόρο ή με μοσχεύματα βλαστού. Η περίοδος για τον πολλαπλασιασμό είναι ο Απρίλιος και ο Μάιος.

Στα εσπεριδοειδή εμφανίζονται βαμβακάδα, φυλλορύκτης, κικαδέλλα των εσπεριδοειδών (flatid planthopper), κόκκινο ακάρι και αλευρώδης. Ανάμεσα στις ασθένειες αναφέρονται η μαύρη κηλίδα, η καγκρένα (citrus canker) και η ψώρα του γλυκού πορτοκαλιού. Ελέγχετε τακτικά τα φύλλα και τους νεαρούς βλαστούς.

Η συγκομιδή γίνεται από τον Νοέμβριο έως τον Απρίλιο. Οι καρποί τρώγονται φρέσκοι, μαγειρεμένοι ή διατηρημένοι. Ο χυμός και το ξύσμα χρησιμοποιούνται πολύ στην κουζίνα, ενώ από τον φλοιό παράγονται και αιθέρια έλαια.