Ροδακινιά

Η ροδακινιά θέλει πλήρη ήλιο, τουλάχιστον 6 ώρες άμεσου ήλιου την ημέρα, για καλή ανάπτυξη και καρποφορία. Διάλεξε ηλιόλουστη, προστατευμένη θέση με καλό αερισμό, ώστε ο κρύος αέρας να μη λιμνάζει γύρω από το δέντρο την ώρα της άνθισης.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Το έδαφος πρέπει να μένει ομοιόμορφα υγρό αλλά να στραγγίζει καλά. Στις ξηρές περιόδους πότιζε βαθιά, ιδιαίτερα όσο αναπτύσσονται οι καρποί. Περισσότερο νερό χρειάζεται από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο.

Ταιριάζει σε γόνιμο, υγρό, καλά στραγγιζόμενο πηλώδες έδαφος πλούσιο σε οργανική ύλη. Δέχεται και αμμώδη, αργιλώδη ή πλούσια σε χούμο εδάφη, αρκεί να μη λιμνάζουν νερά. Το ιδανικό pH κινείται περίπου μεταξύ 6,0 και 7,5. Απόφυγε τα βαριά, κακώς στραγγιζόμενα εδάφη.

Στην αρχή της άνοιξης, όταν ξεκινά η βλάστηση (Φεβρουάριο–Μάρτιο), πρόσθεσε ισορροπημένο λίπασμα ή κομπόστ. Απόφυγε τη λίπανση αργότερα μέσα στην καλλιεργητική περίοδο.

Κλάδευε κάθε χρόνο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, για να διατηρείς ανοιχτή και γερή δομή. Αφαίρεσε τα ξερά κλαδιά και όσα διασταυρώνονται. Αν θέλεις, μπορείς να διαμορφώσεις το δέντρο με έναν κορμό.

Τα γυμνόριζα δενδρύλλια φυτεύονται αργά το φθινόπωρο ή νωρίς την άνοιξη, δηλαδή στην περίπτωσή μας Νοέμβριο–Δεκέμβριο ή Ιανουάριο–Φεβρουάριο. Διάλεξε ηλιόλουστη, προστατευμένη θέση με καλή κυκλοφορία αέρα.

Η ροδακινιά αντέχει στο κρύο, περίπου έως τους -25 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Το ριζικό της σύστημα είναι βαθύ και συνεχίζει να αναπτύσσεται τον χειμώνα. Χρειάζεται ψύχος κάτω από περίπου 7 °C τον χειμώνα για να καρποφορήσει.

Ο κίνδυνος είναι οι όψιμες παγωνιές στα άνθη, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Τότε προστάτευε το δέντρο, π.χ. καλύπτοντάς το τις νύχτες με παγετό.

Πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό ή με σπόρο. Ο κατάλληλος χρόνος για τον εμβολιασμό είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος, ενώ η σπορά γίνεται Νοέμβριο–Δεκέμβριο.

Στα συνήθη προβλήματα περιλαμβάνονται η σεσία της ροδακινιάς (peach tree borer), η ανατολίτικη καρπόκαψα (oriental fruit moth), ο ρυγχίτης της δαμασκηνιάς (plum curculio), οι νηματώδεις των ριζών, τα ακάρεα και οι αφίδες. Από τις ασθένειες συναντάμε την κυρτότητα των φύλλων, τη μονίλια (brown rot) και τη βακτηριακή κηλίδωση.

Απώλεια μπουμπουκιών και ανθών: οφείλεται σε όψιμες παγωνιές ή πολύ κρύους χειμώνες. Φύτεψε σε προστατευμένη θέση, επίλεξε ποικιλίες που ανθίζουν αργότερα και κάλυψε το δέντρο όταν έρχεται παγετός.

Κουλουριασμένα, κοκκινωπά φύλλα: πρόκειται για τον μύκητα της κυρτότητας. Εφάρμοσε μυκητοκτόνο την περίοδο του λήθαργου και κράτα το φύλλωμα στεγνό.

Έκκριση κόμμεος από τον κορμό: δείχνει προσβολή από σεσία ή τραυματισμό. Αφαίρεσε τις προνύμφες, προστάτευσε τον κορμό και απόφυγε τα τραύματα.

Τα ροδάκινα συγκομίζονται από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο. Τρώγονται φρέσκα, αλλά και κομπόστα, ψημένα ή σε γλυκά του κουταλιού και άλλες συντηρήσεις. Το νεκταρίνι είναι η λεία μορφή του ίδιου είδους. Τα πρώιμα άνθη προσελκύουν μέλισσες, πεταλούδες και άλλους επικονιαστές.

Στην Κίνα το ροδάκινο είναι σύμβολο μακροζωίας.