Μετάβαση στο περιεχόμενο
Μετάβαση στο υποσέλιδο

Βερικοκιά

Prunus armeniaca · Rosaceae

Επίσης: βερίκοκο, βερικοκιές, Προυνούς Αρμενιάκα, chrysomilia

Τοξικά για γάτες και σκύλους · λεπτομέρειες ↓

Η βερικοκιά (Prunus armeniaca), γνωστή και ως βερίκοκο, είναι φυλλοβόλο οπωροφόρο δέντρο που ανθίζει πολύ νωρίς, πριν βγουν τα φύλλα. Στο ζεστό και ξηρό καλοκαίρι και στον ήπιο χειμώνα μας αντέχει στο κρύο· ο μεγαλύτερος κίνδυνος όμως είναι ο όψιμος παγετός στα άνθη.

Φως
Πλήρης ήλιος
Πότισμα
Μέτριες
Υγρασία
Χαμηλή
Θερμοκρασία
15–28 °C, ελάχ. -25 °C
Δυσκολία
Μέτριας δυσκολίας
Ύψος
4,5–12 m

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

Μεταφύτευση στο έδαφοςΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΛίπανσηΠερισσότερο πότισμαΑνθοφορίαΣυγκομιδήΠροστασία από τον παγετόΠερίοδος ληθάργου
Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Πώς είναι η βερικοκιά

Η βερικοκιά ανήκει στα Rosaceae και κατάγεται από την Κεντρική Ασία και την Κίνα. Η καταγωγή της δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη, επειδή καλλιεργείται από πολύ παλιά. Είναι μικρό δέντρο με πλατιά, πυκνή και απλωτή κόμη και χαμηλά κλαδιά. Το πλάτος της φτάνει περίπου 4,5 έως 12 μ. και η ανάπτυξή της είναι μέτρια.

Τα φύλλα είναι πράσινα, ωοειδή, με λεπτοδοντωτό περιθώριο, μήκος 5 έως 9 cm, στρογγυλεμένη βάση και μυτερή κορυφή. Στη βάση του ελάσματος έχουν δύο μικρούς αδένες. Τα ευωδιαστά άνθη έχουν πέντε πέταλα, πλάτος 2 έως 4 cm, άσπρο ή ροζ χρώμα και εμφανίζονται μονά ή ζευγαρωτά τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Το πρώιμο άνθισμα προσφέρει τροφή σε έντομα επικονιαστές και πεταλούδες, ενώ τους καρπούς τρώνε μικρά θηλαστικά.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Φως και θέση

Θέλει πλήρη ήλιο για καλή καρποφορία. Διάλεξε προφυλαγμένη θέση και απόφυγε τα χαμηλά σημεία όπου μαζεύεται ο παγετός.

Πότισμα

Έχει μέτριες ανάγκες σε νερό. Κράτα το χώμα υγρό τα πρώτα χρόνια μέχρι να εγκατασταθεί το δέντρο και όσο μεγαλώνουν οι καρποί, χωρίς όμως να λιμνάζει νερό. Πότιζε περισσότερο από τον Μάιο έως τον Αύγουστο.

Έδαφος

Ευδοκιμεί σε καλά στραγγιζόμενο, μέτρια υγρό αμμοπηλώδες έδαφος και προτιμά έδαφος ουδέτερο έως ελαφρώς αλκαλικό, με pH περίπου 6,0 έως 8,0. Δέχεται και αμμώδη ή αργιλώδη εδάφη, αρκεί να στραγγίζουν.

Λίπανση

Λίπανε νωρίς την άνοιξη, πριν ξεκινήσει η βλάστηση, δηλαδή τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.

Κλάδεμα

Η βερικοκιά χρειάζεται τακτικό κλάδεμα για υγεία και ποιοτικούς καρπούς. Κλάδευε τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, σε στεγνό καιρό, ώστε να περνούν λιγότερες ασθένειες από τις πληγές.

Φύτευση

Φύτεψε τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Διάλεξε προφυλαγμένο σημείο χωρίς παγετό και άφησε τουλάχιστον 3 μ. από μονοπάτια και σωλήνες.

Χειμώνας και παγετός

Το δέντρο είναι ανθεκτικό και αντέχει σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες από τους περίπου -6 °C ενός τυπικού χειμώνα μας. Τα πρώιμα άνθη όμως είναι ευάλωτα στον όψιμο παγετό. Προτίμησε ποικιλίες που ανθίζουν όψιμα και προφυλαγμένη θέση, και πρόσεχε ιδιαίτερα τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό ή με σπόρο. Η κατάλληλη περίοδος για τον πολλαπλασιασμό είναι ο Ιούνιος και ο Ιούλιος.

Προβλήματα

Στις ασθένειες της βερικοκιάς περιλαμβάνονται η καστανή σήψη, το βακτηριακό έλκος, το κορύνεο (τρύπιασμα των φύλλων) και η κομμίωση.

Αν χάνονται άνθη ή μικροί καρποί, η αιτία είναι συνήθως ο όψιμος παγετός. Βάλε το δέντρο σε προφυλαγμένη θέση και διάλεξε όψιμες ποικιλίες. Αν τρέχει κόμμι και ξεραίνονται κλαδιά, πρόκειται για έλκος ή μύκητα: κλάδευε σε στεγνό καλοκαιρινό καιρό και αφαίρεσε το άρρωστο ξύλο. Αν σαπίζουν οι καρποί, είναι καστανή σήψη. Αφαίρεσε τους μουμιοποιημένους καρπούς και βελτίωσε τον αερισμό.

Συγκομιδή και χρήση

Οι καρποί ωριμάζουν από τον Μάιο έως τον Ιούλιο. Το ώριμο βερίκοκο τρώγεται φρέσκο, αποξηραμένο ή διατηρημένο και γίνεται μαρμελάδα. Το εδώδιμο μέρος είναι μόνο η σάρκα του καρπού. Τα κουκούτσια περιέχουν ενώσεις κυανίου, γι' αυτό μην τα σπας και μην τα τρως.

Ασφάλεια

Τοξικά για γάτες και σκύλους
Γάτες
Τοξικό
Σκύλοι
Τοξικό
Άλογα
Τοξικό

Η βερικοκιά είναι τοξική για γάτες, σκύλους, άλογα και ανθρώπους. Τοξικά μέρη είναι οι σπόροι, τα φύλλα και οι βλαστοί, και η τοξική ουσία είναι τα κυανογόνα γλυκοσίδια. Τα συμπτώματα είναι δηλητηρίαση από κυάνιο με έντονα κόκκινα ούλα, διεσταλμένες κόρες, δύσκολη αναπνοή, λαχάνιασμα και σοκ. Τα μαραμένα φύλλα είναι τα πιο επικίνδυνα. Το κείμενο έχει μόνο ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί κτηνιατρική ή ιατρική συμβουλή. Σε περίπτωση αμφιβολίας ρώτα κτηνίατρο ή γιατρό.

Πηγή: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

Συχνές ερωτήσεις

Πότε ανθίζει η βερικοκιά;Ανθίζει τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, πριν βγουν τα φύλλα. Τα άνθη είναι άσπρα ή ροζ και ευωδιαστά.
Πότε κλαδεύω τη βερικοκιά;Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, σε στεγνό καιρό. Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος να περάσουν ασθένειες από τις πληγές.
Πότε μπορώ να φυτέψω βερικοκιά;Τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Διάλεξε προφυλαγμένη θέση χωρίς παγετό και άφησε τουλάχιστον 3 μ. από μονοπάτια και σωλήνες.
Γιατί πέφτουν τα άνθη ή οι μικροί καρποί της βερικοκιάς;Συνήθως φταίει ο όψιμος παγετός της άνοιξης. Βοηθά η προφυλαγμένη θέση και οι ποικιλίες που ανθίζουν όψιμα.
Είναι δηλητηριώδης η βερικοκιά;Ναι, οι σπόροι, τα φύλλα και οι βλαστοί είναι τοξικά για ανθρώπους και ζώα, και τα κουκούτσια δεν πρέπει να σπάζονται ή να τρώγονται. Η σάρκα του καρπού είναι εδώδιμη.
Μετάβαση στην αρχήΜετάβαση στην αρχή