Μηλιά

Προτιμά ήλιο. Ανέχεται και μερική σκιά, όμως ανθίζει και καρπίζει καλύτερα σε πλήρη ήλιο. Επειδή το δέντρο απλώνεται αρκετά, διαλέξτε θέση με χώρο γύρω του. Αντέχει έως -33 °C, άρα ο χειμώνας της περιοχής σας δεν το δυσκολεύει.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Τα καλύτερα αποτελέσματα δίνει ένα υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Τα καλά ριζωμένα δέντρα ανέχονται κάποια ξηρασία, σε μέτριο βαθμό.

Ποτίστε περισσότερο τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, όταν τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά.

Ευδοκιμεί στα περισσότερα εδάφη, ακόμη και στο αργιλώδες, αλλά προτιμά πηλώδες, καλά στραγγιζόμενο χώμα. Ταιριάζουν και τα αμμώδη εδάφη. Το ιδανικό pH κυμαίνεται από 5,5 έως 7,5. Δεν ανέχεται τον πολύ ασβέστη, γι' αυτό αποφύγετε τα έντονα ασβεστούχα χώματα.

Μια λίπανση τον Μάρτιο, στην αρχή της βλάστησης, είναι αρκετή.

Κλαδέψτε τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, όταν το φυλλοβόλο δέντρο δεν έχει φύλλωμα.

Η φύτευση γίνεται τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο ή τον Φεβρουάριο. Επιλέξτε ηλιόλουστη θέση με υγρό, καλά στραγγιζόμενο έδαφος και αφήστε χώρο για το πλάτος που θα αποκτήσει το δέντρο.

Η μηλιά είναι πλήρως ανθεκτική στο κρύο και δεν χρειάζεται καμία προστασία.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με εμβολιασμό. Η σπορά και ο εμβολιασμός γίνονται τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.

Στις πιθανές ασθένειες περιλαμβάνονται η αρμιλλάρια (honey fungus), η ψώρα της μηλιάς, το βακτηριακό κάψιμο (fire blight) και ο καρκίνος των κλαδιών (canker). Παρατηρήστε τακτικά τα φύλλα και τους κλάδους, ώστε να εντοπίσετε έγκαιρα τυχόν συμπτώματα.

Τα μήλα ωριμάζουν και συλλέγονται τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Ο καρπός είναι στυφός και πλούσιος σε πηκτίνη, γι' αυτό χρησιμοποιείται για ζελέ, γλυκά του κουταλιού και χυμό. Μην τρώτε τους σπόρους του καρπού.

Το άνθος προσελκύει μέλισσες και άλλα έντομα, ενώ τον καρπό τον τρώνε και τον διασπείρουν θηλαστικά. Το δέντρο φιλοξενεί πολλά είδη εντόμων.