Κυδωνιά

Η κυδωνιά ανέχεται τον ήλιο αλλά και τη σκιά. Για μεγαλύτερα άνθη και για να ωριμάσουν σωστά οι καρποί χρειάζεται ήλιο, γι' αυτό διάλεξε ηλιόλουστη θέση, ή το πολύ ημισκιερή. Προτίμησε προφυλαγμένο μέρος.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Τα νεαρά δέντρα ποτίζονται στις περιόδους ξηρασίας. Τα καλά εγκατεστημένα δέντρα αντέχουν μέτρια ξηρασία. Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο αύξησε το πότισμα.

Προσαρμόζεται σε πολλά εδάφη με χαμηλό έως μέτριο pH, όπως πηλώδη, αμμώδη ή κοινό χώμα κήπου. Προτιμά έδαφος υγρό αλλά με καλή αποστράγγιση. Τα βαριά εδάφη με πολύ λεπτή υφή δεν της ταιριάζουν.

Οι απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά είναι χαμηλές. Αρκεί μία φορά τον χρόνο να καλύψεις το έδαφος με οργανική ύλη ή κομπόστ, ιδανικά τον Μάρτιο.

Η κυδωνιά ανέχεται χρόνια χωρίς κλάδεμα. Αν τη θέλεις ως καρποφόρο δέντρο, διαμόρφωσέ την με έναν κορμό και αφαίρεσε τις παραφυάδες που ξεφυτρώνουν από τη βάση. Το κλάδεμα γίνεται τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.

Φύτεψε τον Φεβρουάριο, τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο, σε ηλιόλουστη και προφυλαγμένη θέση. Η διασταυρούμενη επικονίαση βελτιώνει την καρποφορία, οπότε αν μπορείς σκέψου και δεύτερο δέντρο κοντά.

Είναι ανθεκτική στο κρύο και δεν θέλει προστασία. Μάλιστα χρειάζεται ψυχρή περίοδο κάτω από περίπου 7 °C για να ανθίσει καλά. Ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος είναι οι μήνες της ανάπαυσής της.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα, με καταβολάδες και με εμβολιασμό. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Ιανουάριος, ο Φεβρουάριος και ο Ιούνιος.

Αν το δέντρο ανθίζει λίγο, η αιτία είναι συνήθως ένας ήπιος χειμώνας χωρίς αρκετό κρύο. Η λύση είναι η καλλιέργεια σε πιο δροσερό κλίμα.

Αν οι καρποί μένουν σκληροί, μάλλον τους μάζεψες νωρίς ή η χρονιά ήταν δροσερή. Άφησέ τους να ωριμάσουν πλήρως πάνω στο δέντρο και αποθήκευσέ τους για λίγο διάστημα.

Οι καρποί μαζεύονται τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Ο ώριμος καρπός είναι το βρώσιμο μέρος. Ωμός είναι σκληρός και στυφός, γι' αυτό μαγειρεύεται: γίνεται μαρμελάδα, κυδωνόπαστο, ζελέ και ποτά.