Sideritis scardica

Θέλει πλήρη ήλιο και ανοιχτή θέση. Διάλεξε σημείο χωρίς σκιά, καλά αεριζόμενο, όπου δεν μαζεύονται νερά. Στο κλίμα μας, με τα ζεστά και ξηρά καλοκαίρια, ευδοκιμεί στο ύπαιθρο και δεν χρειάζεται προστασία.

Οι ανάγκες σε νερό είναι χαμηλές και η ανθεκτικότητα στην ξηρασία υψηλή. Πότιζε με φειδώ και απέφευγε το διαρκώς υγρό χώμα, ιδίως τον χειμώνα. Η υγρασία γύρω από τις ρίζες είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το φυτό, πολύ μεγαλύτερος από την έλλειψη νερού.

Προτιμά φτωχό, χαλικώδες, αμμώδες και αλκαλικό έδαφος με άριστη αποστράγγιση. Αν το χώμα του κήπου είναι βαρύ, ανάμειξέ το με χαλίκι ή χοντρή άμμο. Σε γλάστρα χρησιμοποίησε φτωχό, πετρώδες μείγμα και γλάστρα με τρύπες.

Η μεταφύτευση γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.

Το κλάδεμα γίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, πριν ξεκινήσει η νέα βλάστηση.

Φύτεψε στην τελική θέση τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Η σπορά γίνεται τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.

Βάλε το φυτό σε υπερυψωμένο σημείο ή σε πρανές, ώστε το νερό να φεύγει εύκολα.

Είναι ανθεκτικό στον παγετό και τα χειμερινά κρύα δεν το απειλούν: αντέχει περίπου μέχρι τους -20 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας σε αυτό το κλίμα φτάνει γύρω στους -6 °C. Τους μήνες Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο το φυτό ξεκουράζεται. Αυτό που πρέπει να προσέξεις τότε είναι να μη μένει το χώμα βρεγμένο.

Ο πολλαπλασιασμός γίνεται από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο. Μπορείς να το πολλαπλασιάσεις και με σπορά, όπως αναφέρεται παραπάνω.

Η συγκομιδή γίνεται τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, την περίοδο της άνθισης. Οι ανθισμένοι βλαστοί και τα φύλλα είναι βρώσιμα. Οι αποξηραμένες ανθισμένες κορυφές αφεψούνται και δίνουν το ελληνικό τσάι του βουνού.

Παραδοσιακά πίνεται ως αφέψημα για το κρυολόγημα και τις αναπνευστικές ενοχλήσεις.