Μετάβαση στο περιεχόμενο
Μετάβαση στο υποσέλιδο

Lavandula angustifolia

Lamiaceae

Επίσης: αγγλική λεβάντα, λεβάντα αγγουστιφόλια, levanta

Η Lavandula angustifolia, γνωστή ως λεβάντα, αγγλική λεβάντα ή λεβάντα αγγουστιφόλια, είναι αρωματικός αειθαλής θάμνος που ταιριάζει σε ξηρά, ηλιόλουστα καλοκαίρια. Αντέχει την ξηρασία και το κρύο, αλλά δεν αντέχει το νερό που μένει στις ρίζες. Με καλή αποστράγγιση και ετήσιο ελαφρύ κλάδεμα μένει συμπαγής και ανθίζει πλούσια.

Φως
Πλήρης ήλιος
Πότισμα
Χαμηλές
Υγρασία
Χαμηλή
Θερμοκρασία
15–28 °C, ελάχ. -25 °C
Δυσκολία
Μέτριας δυσκολίας
Ύψος
0,3–1 m

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

Σπορά σε εσωτερικό χώροΣποράΜεταφύτευση στο έδαφοςΜεταφύτευσηΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΑνθοφορίαΣυγκομιδήΠερίοδος ληθάργου
Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Περιγραφή του φυτού

Η Lavandula angustifolia ανήκει στην οικογένεια Lamiaceae και είναι πολυετής, αειθαλής χαμηλός θάμνος (υπόθαμνος) με συμπαγές, θολωτό σχήμα και πολλούς βλαστούς. Τα φύλλα είναι πράσινα, γκριζωπά ή ασημί. Η ανάπτυξή της είναι μέτρια και απλώνεται περίπου 40 έως 90 cm.

Τα μικρά, δίχειλα, γλυκά αρωματικά άνθη σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες μήκους 2-8 cm στην κορυφή λεπτών βλαστών χωρίς φύλλα. Τα χρώματα κυμαίνονται από μώβ και βιολετί έως ροζ και λευκό. Ανθίζει τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Οι καρποί είναι μικροί, ασήμαντοι, ξηροί καρποί.

Κατάγεται από τη δυτική Μεσόγειο, μεταξύ άλλων από τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Στη φύση φυτρώνει σε ξηρές, ηλιόλουστες, βραχώδεις και καλά στραγγιζόμενες ασβεστολιθικές πλαγιές.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Φως και θέση

Θέλει πλήρη ήλιο, με έξι ή περισσότερες ώρες απευθείας φωτός. Στον ημίσκιο ανθίζει λιγότερο. Η θέση πρέπει να έχει καλό αερισμό, που περιορίζει τις κηλίδες στα φύλλα.

Χρησιμοποιείται σε βραχόκηπους, σε φράχτες και για κομμένα άνθη.

Πότισμα και υγρασία

Μετά την εγκατάσταση χρειάζεται λίγο νερό. Το έδαφος πρέπει να παραμένει μάλλον στεγνό και ποτέ λασπωμένο ή με στάσιμο νερό. Αντέχει πολύ στην ξηρασία και προτιμά χαμηλή υγρασία αέρα, κάτι που ταιριάζει στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια.

Έδαφος και μεταφύτευση

Προτιμά πολύ στραγγιζόμενο, φτωχό έδαφος: αμμώδες, χαλικώδες ή πηλώδες. Ευδοκιμεί σε ουδέτερο έως αλκαλικό pH, περίπου 6,5 έως 8, και ανέχεται και όξινα εδάφη. Στο βαρύ αργιλώδες έδαφος το φυτό τελικά χάνεται.

Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, η μεταφύτευση γίνεται τον Μάρτιο ή τον Οκτώβριο.

Λίπανση

Χρειάζεται ελάχιστη λίπανση ή καθόλου. Το πλούσιο έδαφος δίνει καταπράσινη βλάστηση, λιγότερα άνθη και συντομεύει τη ζωή του φυτού.

Κλάδεμα

Κλαδέψτε ελαφρά κάθε χρόνο μετά την ανθοφορία, δηλαδή τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο, ή νωρίς την άνοιξη, και αφαιρέστε τους ξεραμένους στάχεις. Μην κόβετε μέσα στο παλιό γυμνό ξύλο.

Χωρίς τακτικό κλάδεμα το φυτό γίνεται ξυλώδες και αραιό. Το ετήσιο κλάδεμα μετά την ανθοφορία το διορθώνει.

Φύτευση

Φυτέψτε σε ηλιόλουστο σημείο με πολύ καλή αποστράγγιση. Η απόσταση φύτευσης είναι περίπου 45 cm. Κατάλληλοι μήνες για φύτευση στον κήπο είναι ο Μάρτιος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος.

Αν θέλετε να τη σπείρετε, η σπορά γίνεται τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο ή τον Οκτώβριο. Σε εσωτερικό χώρο σπείρετε τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο.

Διαχείμαση

Το φυτό αντέχει σε θερμοκρασίες έως περίπου -25 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C, οπότε μένει έξω χωρίς προστασία από το κρύο. Στους βροχερούς χειμώνες φροντίστε για πολύ καλή αποστράγγιση. Προστατέψτε τα φυτά σε γλάστρα από το παρατεταμένο στάσιμο νερό.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μοσχεύματα βλαστού και διαίρεση. Κατάλληλοι μήνες για πολλαπλασιασμό είναι ο Μάιος, ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος.

Συνηθισμένα προβλήματα

Αν το φυτό ξεραίνεται από τη βάση, η αιτία είναι συνήθως σήψη ριζών από υπερβολικό πότισμα ή βαρύ έδαφος. Βελτιώστε την αποστράγγιση και ποτίστε λιγότερο.

Οι κηλίδες στα φύλλα οφείλονται σε μύκητα, σε συνθήκες υγρασίας και συνωστισμού. Βελτιώστε τον αερισμό και αφαιρέστε τους προσβεβλημένους βλαστούς.

Αν το φυτό γίνεται ξυλώδες και αραιό, κλαδέψτε το κάθε χρόνο μετά την ανθοφορία.

Συγκομιδή και χρήσεις

Τα άνθη και τα φύλλα συλλέγονται τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Τα άνθη χρησιμοποιούνται με φειδώ σε αρτοσκευάσματα, τσάι και μείγματα βοτάνων, όπως τα herbes de Provence.

Τα άνθη και τα φύλλα χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στη βοτανοθεραπεία, και το αιθέριο έλαιο στην αρωματοθεραπεία και στο μασάζ.

Το φυτό προσελκύει έντονα μέλισσες και πεταλούδες, ενώ τα ελάφια συνήθως το αποφεύγουν.

Για το φυτό σας

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο συχνά ποτίζεται η λεβάντα;Λίγο, αφού εγκατασταθεί. Το έδαφος πρέπει να παραμένει μάλλον στεγνό και ποτέ λασπωμένο, γιατί το νερό που μένει στις ρίζες προκαλεί σήψη.
Πότε κλαδεύεται η λεβάντα;Ελαφρά κάθε χρόνο μετά την ανθοφορία, τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο, ή νωρίς την άνοιξη. Μην κόβετε μέσα στο παλιό γυμνό ξύλο.
Γιατί η λεβάντα μου ξεραίνεται από τη βάση;Συνήθως οφείλεται σε σήψη ριζών από υπερβολικό πότισμα ή βαρύ έδαφος. Βελτιώστε την αποστράγγιση και ποτίστε λιγότερο.
Αντέχει η λεβάντα στο κρύο;Ναι, αντέχει έως περίπου -25 °C. Στους βροχερούς χειμώνες χρειάζεται πολύ καλή αποστράγγιση.
Μπορεί να καλλιεργηθεί η λεβάντα σε γλάστρα;Ναι, ταιριάζει σε γλάστρες και μπαλκόνια με πλήρη ήλιο, αρκεί να στραγγίζει καλά και να μη μένει νερό στις ρίζες.
Είναι επικίνδυνη η λεβάντα για γάτες και σκύλους;Μπορεί να είναι ήπια τοξική και για τα δύο, γι' αυτό κρατήστε την μακριά από τα κατοικίδια. Οι πληροφορίες είναι ενημερωτικές και δεν αντικαθιστούν κτηνιατρική συμβουλή.
Μετάβαση στην αρχήΜετάβαση στην αρχή