Sideritis

Lamiaceae

Επίσης: τσάι του βουνού, σιδηρίτις

Η Sideritis, γνωστή και ως τσάι του βουνού ή σιδηρίτις, είναι χαμηλός ημιθάμνος των βραχωδών πλαγιών, με ασημόγκριζα, χνουδωτά φύλλα. Στον κήπο θέλει ήλιο, φτωχό χώμα και ελάχιστο πότισμα, και αντέχει καλά τα καλοκαίρια με ζέστη και ξηρασία.

Φως: Πλήρης ήλιος
Πότισμα: Χαμηλές
Υγρασία: Χαμηλή
Θερμοκρασία: 12–28 °C, ελάχ. -15 °C
Δυσκολία: Μέτριας δυσκολίας
Ύψος: 8–50 cm

Είδη και ποικιλίες

Sideritis scardica

Πλήρης ήλιος
Χαμηλές

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

ΣποράΜεταφύτευση στο έδαφοςΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΑνθοφορίαΣυγκομιδή

Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Πώς είναι το φυτό

Η Sideritis (οικογένεια Lamiaceae) είναι γένος με κοντούς, ξηρόφιλους ημιθάμνους ή πόες, συχνά χνουδωτούς. Το ύψος κυμαίνεται συνήθως από 8 έως 50 εκ., ανάλογα με το είδος.

Τα φύλλα καλύπτονται από λεπτό, μαλλιαρό χνούδι που δίνει γκρι-ασημί όψη. Τα μικρά άνθη σχηματίζουν σπονδυλωτούς στάχεις με βράκτια και ανθίζουν τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Προσελκύουν επικονιαστές.

Το γένος φύεται στη Μεσόγειο, στα Βαλκάνια, στην Ιβηρική Χερσόνησο και στη Μακαρονησία, με λίγα είδη στην Κεντρική Ευρώπη και στην εύκρατη Ασία. Ο φυσικός του βιότοπος είναι βραχώδεις ορεινές πλαγιές, συνήθως πάνω από τα 1000 μ., με ελάχιστο χώμα.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Φως και θέση

Χρειάζεται πλήρη ήλιο και ανοιχτό, καλά αεριζόμενο σημείο. Ταιριάζει ιδιαίτερα σε βραχόκηπο, σε πρανές ή σε πέτρινο παρτέρι.

Πότισμα και υγρασία

Το πότισμα πρέπει να είναι πολύ φειδωλό. Το φυτό είναι ξηρόφιλο, ανέχεται καλά την ξηρασία και προτιμά χαμηλή υγρασία αέρα.

Χώμα

Προτιμά φτωχό, πετρώδες και πολύ καλά στραγγιζόμενο έδαφος, που θυμίζει τις πλαγιές του φυσικού του βιότοπου. Σε γλάστρα, διάλεξε χονδρόκοκκο μείγμα που στραγγίζει εύκολα.

Σπορά και φύτευση

Η σπορά γίνεται τον Μάρτιο ή τον Οκτώβριο. Τα νεαρά φυτά μεταφέρονται στη θέση τους τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.

Κλάδεμα

Το κλάδεμα γίνεται τον Αύγουστο, μετά την άνθιση και τη συγκομιδή.

Χειμώνας

Στο ελληνικό κλίμα το φυτό μένει έξω όλο τον χρόνο. Αντέχει έως περίπου -15 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας φτάνει γύρω στους -6 °C.

Πολλαπλασιασμός

Εκτός από τη σπορά, το φυτό πολλαπλασιάζεται τον Μάιο και τον Ιούνιο.

Συγκομιδή και χρήση

Οι ανθισμένες κορυφές και τα φύλλα είναι βρώσιμα. Συλλέγονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο και, αφού στεγνώσουν, αφεψούνται ως τσάι του βουνού, γνωστό και ως τσάι του βοσκού.

Το φυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως βότανο, συνήθως σε μορφή τσαγιού. Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για πληγές.