Μαντζουράνα

Χρειάζεται τουλάχιστον 6 ώρες άμεσου ηλιακού φωτός την ημέρα. Η πιο κατάλληλη θέση είναι ένα ηλιόλουστο μπαλκόνι ή ένα πολύ φωτεινό σημείο μέσα στο σπίτι. Ταιριάζει σε γλάστρα και σε βραχόκηπο.

Δεν είναι ανθεκτική στον παγετό. Αντέχει περίπου έως -3 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας φτάνει περίπου τους -6 °C, γι' αυτό δεν είναι φυτό για μόνιμη φύτευση σε εξωτερικό χώρο.

Η μαντζουράνα έχει χαμηλές ανάγκες σε νερό και μεγάλη ανοχή στην ξηρασία. Άφησε το χώμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα, γιατί σε χώμα που μένει κορεσμένο σαπίζει. Τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο χρειάζεται λίγο συχνότερο πότισμα. Προτιμά χαμηλή υγρασία αέρα.

Της ταιριάζει αμμώδες πηλώδες χώμα με πολύ καλή αποστράγγιση. Δέχεται αμμώδη, πηλώδη και χαλικώδη εδάφη, καθώς και αλκαλικά, με pH περίπου 6,5–8. Το φτωχό χώμα δίνει την καλύτερη γεύση.

Αν την έχεις σε γλάστρα, η αλλαγή γίνεται τον Μάρτιο. Η εποχή για λίπανση είναι ο Απρίλιος· επειδή το λιτό έδαφος ευνοεί το άρωμα, καλύτερα να μην το παρακάνεις.

Κόψε τους βλαστούς πριν ανθίσει το φυτό, ώστε να γίνει πιο θαμνώδες. Οι κορυφές που αφαιρείς είναι και η σοδειά σου. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Μάιος και ο Σεπτέμβριος.

Τον σπόρο μπορείς να τον σπείρεις μέσα στο σπίτι 6–8 εβδομάδες πριν από την τελευταία παγωνιά, δηλαδή Φεβρουάριο–Μάρτιο, ή απευθείας έξω περίπου δύο εβδομάδες πριν, τον Μάρτιο–Απρίλιο. Τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται στη θέση τους τον Απρίλιο–Μάιο, με απόσταση περίπου 30 cm.

Επειδή είναι ευαίσθητη στον παγετό, φέρε τις γλάστρες μέσα πριν από τις πρώτες παγωνιές. Προστασία χρειάζεται τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Ακόμη και έτσι, συχνά δεν καταφέρνει να ξεχειμωνιάσει, γι' αυτό πολλοί την καλλιεργούν ως ετήσιο φυτό.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με μοσχεύματα βλαστού και με διαίρεση. Για μοσχεύματα και διαίρεση η κατάλληλη εποχή είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο.

Το βασικό πρόβλημα είναι η σήψη ριζών. Αν οι βλαστοί και οι ρίζες σαπίζουν, η αιτία είναι συνήθως το κακώς στραγγιζόμενο, κορεσμένο χώμα. Φύτεψε σε χαλικώδες χώμα και πότιζε με μέτρο.

Αν το φυτό χαθεί τον χειμώνα, φταίει η ευαισθησία του στον παγετό. Αντιμετώπισέ το ως ετήσιο ή πέρασέ το τον χειμώνα μέσα στο σπίτι.

Μάζευε φύλλα και ανθισμένες κορυφές από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, κατά προτίμηση πριν ανθίσει το φυτό. Η γεύση είναι γλυκιά, με νότες πεύκου και εσπεριδοειδών. Ταιριάζει σε σούπες, σάλτσες, στιφάδο, κρέατα και ντρέσινγκ και ανήκει στο μείγμα herbes de Provence.

Παραδοσιακά χρησιμοποιείται για κρυολογήματα, βήχα, κράμπες και πεπτικές ενοχλήσεις. Στην εγκυμοσύνη αποφεύγονται οι φαρμακευτικές ποσότητες.