Λεβάντα
Lavandula · Lamiaceae
Επίσης: λεβάντες, λαβάντουλα, Αγριολεβάντα, Λαβαντίς
Η λεβάντα (Lavandula), που λέγεται και λαβάντουλα, είναι αρωματικός αειθαλής ημιθάμνος που ταιριάζει στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και στους ήπιους χειμώνες. Οι λεβάντες θέλουν ήλιο, λίγο νερό και έδαφος που στραγγίζει πολύ καλά. Με αυτά τα τρία ευδοκιμούν σε κήπο, γλάστρα και βραχόκηπο.
- Φως
- Πλήρης ήλιος
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Χαμηλή
- Θερμοκρασία
- 15–28 °C, ελάχ. -15 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 0,3–1,2 m
Είδη και ποικιλίες
- Πλήρης ήλιος
- Χαμηλές
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η λεβάντα
Η λεβάντα ανήκει στην οικογένεια Lamiaceae και είναι πολυετής ημιθάμνος με σχήμα σχεδόν σφαιρικού θάμνου και πολλούς βλαστούς. Φτάνει συνήθως σε ύψος 30 έως 120 cm και σε πλάτος 30 έως 60 cm, ανάλογα με το είδος, και αναπτύσσεται με μέτριο ρυθμό.
Τα φύλλα είναι συνήθως γκριζοπράσινα έως ασημί, χνουδωτά και αρωματικά από τα αιθέρια έλαια. Ανάλογα με το είδος είναι απλά, οδοντωτά ή διαιρεμένα. Τα σωληνωτά άνθη σχηματίζουν σπονδύλους σε στάχεις πάνω από το φύλλωμα, σε μοβ, βιολετί, μπλε ή λευκό, συχνά με χρωματιστά βράκτια. Ανθίζει από τον Μάιο ως τον Ιούλιο και προσελκύει έντονα τις μέλισσες.
Στη φύση φυτρώνει σε ξηρούς, ηλιόλουστους, βραχώδεις ή αμμώδεις λόφους της Μεσογείου, με έδαφος που στραγγίζει καλά.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει πλήρη ήλιο. Στις περιοχές με πολύ ζεστά καλοκαίρια βοηθά λίγη σκιά το απόγευμα. Διαλέξτε σημείο με καλό αερισμό. Το φυτό είναι κατάλληλο για εξωτερικό χώρο και αντέχει στον παγετό.
Πότισμα και υγρασία
Αφού εγκατασταθεί, ποτίστε σπάνια και αφήστε το χώμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Αντέχει καλά στην ξηρασία και προτιμά χαμηλή υγρασία. Το υγρό χώμα προκαλεί σήψη ριζών.
Χώμα και αλλαγή γλάστρας
Χρειάζεται πολύ καλά στραγγιζόμενο, χαλικώδες χώμα με pH περίπου 6,0 έως 8,0. Της ταιριάζουν αμμώδη, χαλικώδη, αλκαλικά και πηλώδη εδάφη. Αποφύγετε το όξινο αργιλώδες χώμα. Στις γλάστρες προσθέστε χαλίκι ή περλίτη. Την αλλαγή γλάστρας κάντε τον Μάρτιο.
Λίπανση
Χρειάζεται ελάχιστη λίπανση ή καθόλου. Το πλούσιο έδαφος μειώνει το άρωμα και την ανθοφορία.
Κλάδεμα
Την άνοιξη, όταν περάσει ο κίνδυνος παγετού, κλαδέψτε ελαφρά και αφαιρέστε τα μαραμένα άνθη. Το κύριο ετήσιο κλάδεμα γίνεται μετά την ανθοφορία, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Μην κόβετε στο παλιό γυμνό ξύλο. Χωρίς κλάδεμα το φυτό γίνεται ξυλώδες και αραιό.
Φύτευση και σπορά
Φυτέψτε σε ηλιόλουστη θέση με καλό αερισμό, σε απόσταση περίπου 45 cm. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Μάρτιος, ο Απρίλιος και ο Οκτώβριος. Μην βάζετε οργανική εδαφοκάλυψη (μαλτς) γύρω από τη βάση. Για σπορά, τον Φεβρουάριο φτιάξτε σπορείο σε εσωτερικό χώρο και τον Μάρτιο με Απρίλιο σπείρετε.
Χειμώνας
Το φυτό αντέχει θεωρητικά ως περίπου -15 °C, ενώ το τυπικό χειμερινό ελάχιστο που αναφέρεται στην αγορά είναι γύρω στους -6 °C. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο βρίσκεται σε περίοδο ανάπαυσης.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, σπόρο ή καταβολάδες. Τα μοσχεύματα γίνονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.
Συνήθη προβλήματα
Αν το φυτό καταρρέει ή κιτρινίζει στη βάση, η αιτία είναι συνήθως σήψη ριζών από υγρό χώμα. Βελτιώστε την αποστράγγιση με χαλίκι και μην αφήνετε εδαφοκάλυψη (μαλτς) πάνω στους βλαστούς. Αν η ανάπτυξη γίνεται ξυλώδης και αραιή, δεν γίνεται κλάδεμα, που πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο μετά την ανθοφορία. Οι ασθένειες που αναφέρονται συνήθως είναι η σήψη ριζών και η κηλίδωση φύλλων.
Συγκομιδή και χρήσεις
Τα άνθη συλλέγονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Άνθη και φύλλα αρωματίζουν τσάι, αρτοσκευάσματα και μείγματα βοτάνων, με φειδώ. Κάνει καλό κομμένο λουλούδι. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται στη λαϊκή ιατρική και, ως αιθέριο έλαιο, στην αρωματοποιία, στα σαπούνια και στα καλλυντικά.
Ελκύει μέλισσες και πεταλούδες, ενώ τα ελάφια και τα κουνέλια συνήθως την αποφεύγουν.





































































