Σμέουρο

Rubus idaeus · Rosaceae

Επίσης: σμέουρα, φραμπουάζ, raspberry

Το σμέουρο (Rubus idaeus), που λέγεται και σμέουρα ή φραμπουάζ (raspberry), είναι φυλλοβόλος πολυετής θάμνος της οικογένειας Ροδοειδή. Θεωρείται εύκολο στην καλλιέργεια και αντέχει άνετα τους χειμώνες. Θέλει ήλιο, υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο έδαφος και σωστό κλάδεμα μετά τη συγκομιδή.

Φως: Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
Πότισμα: Μέτριες
Υγρασία: Μέτρια
Θερμοκρασία: 15–25 °C, ελάχ. -40 °C
Δυσκολία: Εύκολο
Ύψος: 1,5–2,5 m

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

Μεταφύτευση στο έδαφοςΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΛίπανσηΠερισσότερο πότισμαΑνθοφορίαΣυγκομιδήΠερίοδος ληθάργου

Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Πώς είναι το σμέουρο

Το σμέουρο κατάγεται από την Ευρώπη και τη βόρεια Ασία και καλλιεργείται ευρέως στις εύκρατες περιοχές. Στη φύση φυτρώνει σε δάση και ξέφωτα, όπου σχηματίζει αραιές συστάδες κάτω από τα δέντρα και πυκνά αλσύλλια στα ξέφωτα. Στις νότιες περιοχές εξάπλωσής του το βρίσκετε μόνο σε υψόμετρο.

Φτάνει σε ύψος 1,5 έως 2,5 μέτρα και αναπτύσσεται με μέτριο ρυθμό. Τα όρθια, καμπυλωτά στελέχη (βλαστοί) ξεπετάγονται από πολυετές ριζικό σύστημα και σχηματίζουν συστάδα. Τα στελέχη είναι διετή: το πρώτο έτος αναπτύσσονται και το δεύτερο καρποφορούν.

Τα φύλλα είναι σύνθετα, με 3 έως 7 οδοντωτά, ζαρωμένα φυλλάρια, πιο ανοιχτόχρωμα και χνουδωτά στην κάτω πλευρά. Τα μικρά λευκά άνθη με πέντε πέταλα εμφανίζονται την άνοιξη, τον Απρίλιο και τον Μάιο, σε κοντές ρακεμώδεις ταξιανθίες στις άκρες των πλάγιων βλαστών. Ο καρπός είναι κόκκινος, γλυκόξινος, και αποτελείται από πολλές μικρές δρύπες που αποχωρίζονται από τον πυρήνα όταν τον κόψετε.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Φως και θέση

Η καλύτερη καρποφορία γίνεται σε πλήρη ήλιο, αλλά το σμέουρο ανέχεται και μερική σκιά. Επειδή οι βλαστοί χρειάζονται στήριξη, διαλέξτε θέση όπου μπορείτε να στήσετε ένα πλέγμα ή καλαμωτή. Να υπολογίζετε ότι το φυτό απλώνεται, αφού βγάζει συνεχώς νέους βλαστούς από τη ρίζα.

Πότισμα

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Κρατήστε το έδαφος ομοιόμορφα υγρό όσο αναπτύσσονται οι καρποί και αποφύγετε τη στάσιμη υγρασία. Ποτίστε περισσότερο από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, που συμπίπτει με την άνθιση, τη συγκομιδή και τα ζεστά, ξερά καλοκαίρια.

Έδαφος

Προτιμά γόνιμο, πλούσιο σε χούμο, καλά στραγγιζόμενο και ελαφρώς όξινο έδαφος, με pH περίπου 5,5 έως 6,5. Τα αργιλοαμμώδη εδάφη με οργανική ύλη είναι κατάλληλα, αρκεί να παραμένουν υγρά χωρίς να λιμνάζουν.

Λίπανση

Λιπάνετε τον Μάρτιο, στην αρχή της περιόδου ανάπτυξης.

Κλάδεμα

Αφού καρποφορήσουν, κόψτε τους ξερούς διετείς βλαστούς που έδωσαν καρπό. Αραιώστε τους νέους βλαστούς και αφήστε μόνο όσους μπορείτε να διαχειριστείτε εύκολα. Κλαδέψτε τον Ιούλιο, μετά τη συγκομιδή, και τον Φεβρουάριο.

Φύτευση

Τα γυμνόριζα φυτά φυτεύονται το φθινόπωρο ή νωρίς την άνοιξη, δηλαδή τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο και τον Φεβρουάριο. Στηρίξτε τους βλαστούς σε πλέγμα από την αρχή.

Χειμώνας

Το σμέουρο αντέχει πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, μέχρι περίπου -40 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Οι βλαστοί δεν χρειάζονται προστασία. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με διαίρεση, με μοσχεύματα ρίζας και με σπόρο. Η διαίρεση και τα μοσχεύματα ρίζας γίνονται τον Φεβρουάριο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, με το ριζικό σύστημα που βγάζει νέους βλαστούς.

Προβλήματα

Από τα έντομα και τα ακάρεα μπορεί να εμφανιστούν το σκαθάρι του σμέουρου, οι αφίδες και οι κόκκινες αράχνες (τετράνυχοι). Από τις ασθένειες αναφέρονται η σήψη των βλαστών (cane blight), η γκρίζα σήψη, το spur blight και η βερτισιλλίωση. Η στάσιμη υγρασία και ο πυκνός θάμνος ευνοούν τις ασθένειες, γι' αυτό το αραίωμα και η καλή στράγγιση έχουν σημασία.

Συγκομιδή και χρήση

Οι καρποί ωριμάζουν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Τρώγονται φρέσκοι ή γίνονται μαρμελάδα, γλυκά και ροφήματα. Τα φύλλα και οι ρίζες έχουν παραδοσιακή χρήση. Τα άνθη δίνουν νέκταρ σε μέλισσες και πεταλούδες, και τα πουλιά τρώνε τους καρπούς.