Αγριοτριανταφυλλιά

Προτιμά τον πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ελαφριά σκιά, όπως στις παρυφές δασών. Είναι φυτό εξωτερικού χώρου και με τους χειμώνες της χώρας μας δεν δυσκολεύεται καθόλου: αντέχει ως και -30 °C.

Λόγω του μεγέθους και των αγκαθιών της, διαλέξτε μια θέση όπου έχει χώρο να απλωθεί, μακριά από μονοπάτια και παιδική χαρά.

Η ανοχή της στην ξηρασία είναι μέτρια, οπότε στα ζεστά, ξερά καλοκαίρια βοηθά ένα πότισμα όταν το έδαφος στεγνώσει καλά, ιδίως τα πρώτα χρόνια μετά τη φύτευση. Προτιμά υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο έδαφος και μέτρια υγρασία αέρα.

Ανέχεται τα περισσότερα εδάφη του κήπου, ακόμη και τα ασβεστολιθικά και τα βαριά, αργιλώδη. Το pH μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 5,5 έως 8. Το βασικό είναι η καλή αποστράγγιση, ώστε το νερό να μη λιμνάζει στις ρίζες.

Αν θέλετε να τη λιπάνετε, ο κατάλληλος καιρός είναι τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, πριν ξεκινήσει η νέα βλάστηση. Σε κανονικό κηπευτικό έδαφος δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις.

Κλαδέψτε τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, αφαιρώντας τους παλιούς και τους διασταυρούμενους βλαστούς. Αν την καλλιεργείτε ως φράχτη, κλαδέψτε τον μετά την ανθοφορία, ώστε να μη χάσετε τα λουλούδια της χρονιάς.

Φορέστε χοντρά γάντια: τα αγκάθια είναι δυνατά.

Φυτέψτε γυμνόρριζα φυτά τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο, ή τον Φεβρουάριο, σε ηλιόλουστη θέση. Λόγω των έντονων αγκαθιών της είναι καλή επιλογή για φράχτη ασφαλείας, που ταυτόχρονα προσφέρει καταφύγιο στα πουλιά.

Είναι πλήρως ανθεκτική στο κρύο και δεν χρειάζεται καμία προστασία. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο μπαίνει σε περίοδο ανάπαυσης και χάνει τα φύλλα της.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μοσχεύματα βλαστών, καταβολάδες ή εμβολιασμό. Οι σπόροι σπέρνονται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Για τον πολλαπλασιασμό με μοσχεύματα ή καταβολάδες οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Νοέμβριος.

Μπορεί να δεχτεί επίθεση από αφίδες, τζιτζικάκια, τετράνυχο, κοκκοειδή, κάμπιες, το σφηκάκι που τυλίγει τα φύλλα και σφήκες που προκαλούν κηκίδες. Στις ασθένειες περιλαμβάνονται η σκουριά, το ωίδιο, ο περονόσπορος και η αρμιλλάρια.

Λευκή κονιορτώδης επίστρωση στα φύλλα: ωίδιο. Βελτιώστε τον αερισμό και αφαιρέστε τα προσβεβλημένα τμήματα.

Πορτοκαλί σπυράκια κάτω από τα φύλλα: σκουριά. Αφαιρέστε τα άρρωστα φύλλα.

Χνουδωτές τούφες πάνω στους βλαστούς: κηκίδες από σφήκα. Συνήθως είναι αβλαβείς και μπορείτε να τις αφαιρέσετε κλαδεύοντας.

Τα ροδόμηλα ωριμάζουν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Χρησιμοποιούνται για σιρόπι, μαρμελάδα και τσάι και είναι πλούσια σε βιταμίνη C. Πριν τα χρησιμοποιήσετε, αφαιρέστε τις τριχούλες των σπόρων, που ερεθίζουν.

Παραδοσιακά οι καρποί χρησιμοποιούνται στη λαϊκή ιατρική ως πηγή βιταμίνης C, ενώ παλιά πίστευαν ότι η ρίζα θεράπευε το δάγκωμα του σκύλου.

Οι καρποί τρέφουν πουλιά και θηλαστικά, και το φυτό προσελκύει επικονιαστές.