Λεπτοκαρυά

Corylus avellana · Betulaceae

Η λεπτοκαρυά, γνωστή και ως φουντουκιά, είναι εύκολος, φυλλοβόλος θάμνος που αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και δίνει φουντούκια στα τέλη του καλοκαιριού. Ταιριάζει ως καρποφόρος θάμνος ή ως φυλλώδης φράχτης, αρκεί να της δώσετε χώρο.

Φως: Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
Πότισμα: Μέτριες
Υγρασία: Μέτρια
Θερμοκρασία: 10–24 °C, ελάχ. -30 °C
Δυσκολία: Εύκολο
Ύψος: 3–8 m

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

ΣποράΜεταφύτευση στο έδαφοςΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΛίπανσηΠερισσότερο πότισμαΑνθοφορίαΣυγκομιδήΠερίοδος ληθάργου

Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Πώς είναι η λεπτοκαρυά

Η Corylus avellana, από την οικογένεια Betulaceae, είναι πολύκορμος θάμνος με πολλούς βλαστούς που σχηματίζουν συστάδα. Φτάνει συνήθως τα 3 έως 8 μ. ύψος και περίπου 3 έως 6 μ. πλάτος. Αυτοφύεται στην Ευρώπη και τη δυτική Ασία, στο υπόροφο των δασών, σε θαμνώνες και σε φράχτες αγρών.

Τα φύλλα είναι στρογγυλά, απαλά τριχωτά, 6-12 εκ. σε πλάτος, με διπλά οδοντωτό περιθώριο. Το φθινόπωρο κιτρινίζουν. Οι αρσενικοί ίουλοι είναι ωχροκίτρινοι, μήκους 5-12 εκ., ενώ τα μικροσκοπικά θηλυκά άνθη έχουν κόκκινους στύλους. Ανθίζει πριν βγουν τα φύλλα, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Ο καρπός είναι στρογγυλό έως ωοειδές φουντούκι, 15-20 χιλ., κιτρινοκαφέ, σε ομάδες των 1 έως 5 μέσα σε κοντό φυλλώδες περίβλημα.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Φως και θέση

Η λεπτοκαρυά αποδίδει καλύτερα σε πλήρη ήλιο. Ανέχεται και μερική σκιά, όμως τότε δίνει λιγότερους καρπούς. Επειδή βγάζει παραφυάδες και απλώνεται, διαλέξτε θέση με άφθονο χώρο γύρω της.

Πότισμα

Τα νεαρά φυτά θέλουν τακτικό πότισμα. Οι εγκατεστημένοι θάμνοι χρειάζονται λίγο επιπλέον νερό. Στα ζεστά και ξηρά καλοκαίρια, ποτίστε περισσότερο τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.

Έδαφος

Προτιμά καλά στραγγιζόμενο αλλά υγρό, πλούσιο σε χούμο αργιλοαμμώδες έδαφος. Ανέχεται και ρηχό, πετρώδες έδαφος. Το pH που της ταιριάζει κυμαίνεται περίπου από 6 έως 8.

Λίπανση

Λιπάνετε την άνοιξη, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.

Κλάδεμα

Κλαδέψτε μετά την άνθιση, περίπου Φεβρουάριο–Μάρτιο. Αφαιρέστε τις παραφυάδες και τα παλιά κλαδιά. Ο θάμνος αντέχει και το δυνατό κλάδεμα στη βάση (coppicing), όπως γινόταν παραδοσιακά.

Φύτευση

Τα γυμνόριζα φυτά μπορείτε να τα φυτέψετε από το φθινόπωρο ως την αρχή της άνοιξης. Στο κλίμα σας οι μήνες φύτευσης είναι ο Νοέμβριος, ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος. Αφήστε χώρο, γιατί η λεπτοκαρυά βγάζει παραφυάδες και μπορεί να γίνει ζιζάνιο αν δεν την ελέγχετε.

Με αρκετό χώρο μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε και ως φράχτη.

Χειμώνας

Είναι πλήρως ανθεκτική στο κρύο και αντέχει μέχρι περίπου -30 °C, πολύ κάτω από τον τυπικό χειμώνα της περιοχής σας (γύρω στους -6 °C). Δεν χρειάζεται προστασία.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, καταβολάδες ή διαίρεση. Η σπορά γίνεται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Για καταβολάδες και διαίρεση οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Νοέμβριος, ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος.

Προβλήματα

Στους εχθρούς περιλαμβάνονται οι ιαπωνικοί σκαραβαίοι (Japanese beetles), τα ρυγχωτά σκαθάρια των καρπών (nut weevils) και οι αφίδες. Στις ασθένειες, το eastern filbert blight και το ωίδιο.

Τα φαγωμένα φύλλα οφείλονται συνήθως στους ιαπωνικούς σκαραβαίους: μαζέψτε τους με το χέρι ή χρησιμοποιήστε παγίδες. Οι πολλές παραφυάδες είναι φυσικό χαρακτηριστικό· κόψτε τις τακτικά. Αν δίνει λίγους καρπούς, η αιτία μπορεί να είναι κακή επικονίαση ή σκιά: φυτέψτε μια δεύτερη ποικιλία σε ηλιόλουστο σημείο.

Συγκομιδή και χρήση

Τα φουντούκια ωριμάζουν από τα τέλη του καλοκαιριού ως το φθινόπωρο, και συγκομίζονται τον Αύγουστο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Τρώγονται ωμά, καβουρδισμένα ή αλεσμένα σε πάστα.

Τα φύλλα τρέφουν κάμπιες νυχτοπεταλούδων, οι καρποί τρώγονται από σκίουρους και κορακοειδή, και ο θάμνος δίνει καταφύγιο σε μικρά πουλιά.