Βιβούρνο

Το βιβούρνο συνήθως ευδοκιμεί σε πλήρη ήλιο ή σε μερική σκιά. Με τα καλοκαίρια σας, ζεστά και ξηρά, η μερική σκιά είναι μια λογική επιλογή για τις πιο εκτεθειμένες θέσεις. Επειδή μπορεί να γίνει ψηλό και πλατύ, αφήστε του χώρο ώστε να αναπτυχθεί ελεύθερα, είτε μόνο του είτε σε σειρά για φράκτη.

Οι ανάγκες σε νερό είναι συνήθως μέτριες. Από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο αυξήστε το πότισμα και κρατήστε το έδαφος ελαφρώς υγρό, χωρίς να λιμνάζει νερό στη ρίζα.

Προτιμά έδαφος που διατηρεί υγρασία αλλά στραγγίζει καλά. Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, μεταφυτέψτε τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.

Λιπάνετε τον Μάρτιο, στην αρχή της περιόδου ανάπτυξης.

Κλαδεύστε μετά την ανθοφορία, δηλαδή τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Αφαιρέστε τα ξερά κλαδιά και όσα διασταυρώνονται. Τα είδη που ανθίζουν τον χειμώνα κλαδεύονται και αυτά αμέσως μετά την άνθιση.

Οι κατάλληλοι μήνες για φύτευση είναι ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος, και δεύτερη επιλογή ο Φεβρουάριος. Η φθινοπωρινή φύτευση δίνει στο φυτό χρόνο να ριζώσει πριν από το καλοκαίρι. Η ανθοφορία εξαρτάται από το είδος και συνήθως πέφτει από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο.

Το βιβούρνο αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, έως περίπου -25 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας στην περιοχή σας φτάνει γύρω στους -6 °C. Μπορεί λοιπόν να μείνει έξω όλο τον χρόνο. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, με καταβολάδες ή με σπόρο. Για τα μοσχεύματα οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Ιούνιος και ο Ιούλιος.

Οι καρποί μερικών ειδών, όπως του V. lentago, τρώγονται ωμοί ή γίνονται μαρμελάδα. Δεν αρκεί να ξέρετε ότι πρόκειται για βιβούρνο: χωρίς σίγουρη αναγνώριση του είδους μην καταναλώνετε τους καρπούς. Ο φλοιός ορισμένων ειδών χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως αντισπασμωδικό και για το άσθμα.