Viburnum tinus

Το βιβούρνο ευδοκιμεί από πλήρη ήλιο έως μισοσκιά και ανέχεται και αρκετά βαθιά σκιά. Αυτό το κάνει χρήσιμο σε σημεία του κήπου όπου άλλοι θάμνοι δυσκολεύονται. Στο ελληνικό κλίμα είναι φυτό εξωτερικού χώρου.

Τα νεαρά φυτά θέλουν τακτικό πότισμα. Όταν ριζώσει ο θάμνος, αντέχει καλά στην ξηρασία. Στα ζεστά και ξηρά καλοκαίρια, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, δώστε περισσότερο νερό, ιδίως σε γλάστρες και σε φυτά που φυτεύτηκαν πρόσφατα.

Προσαρμόζεται στα περισσότερα εδάφη, ακόμη και στο αργιλώδες και στο αμμώδες, αρκεί να στραγγίζει καλά. Προτιμά έδαφος υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο και ωφελείται από χούμο.

Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, αλλάξτε την τον Μάρτιο.

Λιπάνετε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, στην αρχή της βλάστησης.

Κλαδέψτε τον Απρίλιο και τον Μάιο, μετά την ανθοφορία. Αν το χρησιμοποιείτε ως φράχτη, αυτό είναι το διάστημα για να κρατήσετε το σχήμα και το ύψος του.

Φυτέψτε φθινόπωρο ή άνοιξη, δηλαδή τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο ή τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, σε θέση με ήλιο έως μισοσκιά. Αν θέλετε καρποφορία, βοηθά να υπάρχει κοντά ένα δεύτερο βιβούρνο.

Αντέχει έως περίπου -10 °C. Σε ψυχρότερες περιοχές προστατεύστε το από τον δριμύ παγετό και τον άνεμο.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, με καταβολάδες ή με σπόρο. Τα μοσχεύματα παίρνονται από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.

Στους εχθρούς του συγκαταλέγονται το σκαθάρι του βιβούρνου, οι αφίδες, οι θρίπες των ανθέων, οι τετράνυχοι, οι ψευδόκοκκοι και τα ριζοφάγα σκαθάρια. Πιθανές ασθένειες είναι οι κηλίδες φύλλων, ο περονόσπορος, το ωίδιο, η βοτρύτιδα και η αρμιλλάρια της ρίζας.

Τρία συχνά συμπτώματα:

Φύλλα με τρύπες που μοιάζουν σκελετωμένα: φταίνε οι προνύμφες και τα ενήλικα έντομα του σκαθαριού του βιβούρνου. Αφαιρέστε τις προνύμφες την άνοιξη και, αν χρειαστεί, ψεκάστε.

Λευκή σκόνη στα φύλλα: είναι ωίδιο. Βελτιώστε τον αερισμό και αποφύγετε το πότισμα πάνω στα φύλλα.

Σκούρες κηλίδες στα φύλλα: μύκητες ή άλγη. Αφαιρέστε τα προσβεβλημένα φύλλα και μη βρέχετε το φύλλωμα.

Το βιβούρνο δεν είναι βρώσιμο. Αξιοποιείται ως φράχτης, ως μεμονωμένος θάμνος ή σε γλάστρα. Τα χειμερινά άνθη τροφοδοτούν μέλισσες και πεταλούδες, οι καρποί τρέφουν πουλιά και ο πυκνός θάμνος προσφέρει κάλυψη. Παραδοσιακά τα φύλλα χρησιμοποιούνταν σε έγχυμα για τον πυρετό.