Pittosporum tobira

Προτιμά πλήρη ήλιο έως ημισκιά. Αντέχει και πλήρη σκιά, αλλά ανθίζει περισσότερο και σχηματίζει πιο πυκνό θάμνο στον ήλιο.

Το πρώτο έτος χρειάζεται τακτικό πότισμα. Αργότερα ανέχεται την ξηρασία, τη ζέστη και τον αλμυρό ψεκασμό της θάλασσας. Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο ποτίστε λίγο πιο συχνά.

Αν τα άκρα των φύλλων τυλίγονται προς τα μέσα, συνήθως φταίει η ξηρασία ή κάποιο άλλο στρες. Ποτίστε βαθιά και απλώστε στρώμα εδαφοκάλυψης (μάλτσινγκ).

Προσαρμόζεται σε πολλά εδάφη (αμμώδη, αργιλώδη, πηλώδη) και σε μεγάλο εύρος pH, αρκεί να στραγγίζει καλά. Τα αμμώδη παράκτια εδάφη δεν το δυσκολεύουν.

Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, ανανεώστε τη γλάστρα τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.

Η κατάλληλη εποχή για λίπανση είναι ο Μάρτιος και ο Απρίλιος, στην αρχή της περιόδου ανάπτυξης.

Αντέχει το δυνατό κλάδεμα. Κλαδέψτε μετά την ανθοφορία, τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, επειδή τα άνθη σχηματίζονται σε παλιό ξύλο. Τους φράχτες κλαδέψτε το καλοκαίρι.

Φυτεύεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Μεταφυτεύεται εύκολα. Μπορεί να σταθεί ως μεμονωμένο φυτό, ως παραπέτασμα, ως φράχτης ή σε γλάστρα και σε μπαλκόνι.

Στην περιοχή μας θεωρείται ανθεκτικό σε εξωτερικό χώρο: αντέχει ως περίπου -14 °C, ενώ ο τυπικός χειμερινός ελάχιστος είναι γύρω στους -6 °C. Σε ψυχρότερες περιοχές καλλιεργήστε το σε γλάστρα και ξεχειμωνιάστε το σε εσωτερικό χώρο χωρίς παγετό.

Οι μήνες για πολλαπλασιασμό είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.

Μπορεί να προσβληθεί από αφίδες, κοκκοειδή, αλευρώδεις (white flies) και νηματώδεις των ριζών. Στις ασθένειες περιλαμβάνονται η κερκοσπορίωση των φύλλων (κηλίδες), το βακτηριακό κάψιμο, η σήψη του λαιμού και η σήψη των ριζών.

Αν τα φύλλα γίνουν κολλώδη και μαυρισμένα, φταίνε συνήθως αφίδες ή κοκκοειδή: ξεπλύνετε τα έντομα ή αντιμετωπίστε τα. Αν το φυτό μαραίνεται και οι ρίζες σαπίζουν, το πρόβλημα είναι η κακή αποστράγγιση και πρέπει να τη βελτιώσετε.

Τα ανθισμένα κλαδιά κόβονται για μπουκέτα. Το φυτό είναι κατάλληλο και για φράχτη, λόγω της πυκνής, αειθαλούς κόμης.