Πουρνάρι

Το πουρνάρι αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο έως ελαφριά σκιά, όπως στο ανοιχτό περιβάλλον όπου φυτρώνει φυσικά. Διαλέξτε μια ηλιόλουστη θέση με καλή αποστράγγιση.

Λόγω του πυκνού και απλωτού σχήματός του, κάνει για φράχτη, για ζώνες προστασίας και για άγριους, μεσογειακούς κήπους.

Οι ανάγκες σε νερό είναι χαμηλές. Ποτίστε μόνο όσο το φυτό εγκαθίσταται. Τα ώριμα φυτά τα βγάζουν πέρα με τη φυσική βροχόπτωση.

Αντέχει πολύ στην ξηρασία και προτιμά χαμηλή υγρασία αέρα, οπότε τα ξηρά καλοκαίρια δεν το πειράζουν.

Προτιμά φτωχό, πετρώδες, ασβεστούχο έδαφος που στραγγίζει ελεύθερα. Ταιριάζουν αλκαλικά, χαλικώδη και αμμώδη εδάφη, με pH περίπου από 6,5 έως 8,5.

Το βασικό είναι η καλή αποστράγγιση. Δεν χρειάζεται εμπλουτισμένο χώμα.

Σε κανονικό χώμα κήπου δεν χρειάζεται λίπανση.

Το κλάδεμα γίνεται συνήθως τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Αν το χρησιμοποιείτε ως φράχτη, είναι η κατάλληλη εποχή για να διαμορφώσετε το σχήμα του. Επειδή αναπτύσσεται αργά, δεν χρειάζονται συχνές επεμβάσεις.

Φυτέψτε τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, ή τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Επιλέξτε ηλιόλουστη θέση με στραγγισμένο έδαφος.

Ποτίστε τακτικά στην αρχή, μέχρι να εγκατασταθεί το φυτό. Μετά μειώστε το πότισμα, αφού τα ώριμα φυτά αρκούνται στη βροχή.

Αν το φυτεύετε για φράχτη, να υπολογίζετε ότι ο ρυθμός ανάπτυξης είναι αργός και χρειάζεται υπομονή μέχρι να κλείσει.

Το πουρνάρι αντέχει το κρύο. Μπορεί να επιβιώσει περίπου έως τους -12 °C, ενώ ο τυπικός χειμωνιάτικος ελάχιστος στην αγορά μας είναι γύρω στους -6 °C. Μπορεί να μένει έξω όλο τον χρόνο χωρίς προστασία.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο (βελανίδια). Η σπορά γίνεται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Τα φυτά που προκύπτουν μεγαλώνουν αργά.

Στον κήπο χρησιμοποιείται ως θάμνος και ως φυτό για φράχτη. Ιστορικά το πουρνάρι εκτιμήθηκε ως ξενιστής των εντόμων kermes, από τα οποία παραγόταν κόκκινη χρωστική.