Δρυς

Οι περισσότερες δρύες προτιμούν πλήρη ήλιο, αν και κάποιες ανέχονται και μερική σκιά. Επειδή το δέντρο αναπτύσσει πλατιά κόμη, διαλέξτε θέση με άφθονο χώρο.

Στην περιοχή μας, με ζεστά και ξερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες, η δρυς είναι κατάλληλη για καλλιέργεια σε εξωτερικό χώρο. Αντέχει σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες (έως περίπου -25 °C) από τον τυπικό χειμερινό ελάχιστο των -6 °C.

Τους θερινούς μήνες, Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, η δρυς χρειάζεται περισσότερο νερό, ιδίως όσο το δέντρο είναι νεαρό και δεν έχει εγκατασταθεί καλά.

Η φύτευση στη μόνιμη θέση γίνεται Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο, δηλαδή στην περίοδο ανάπαυσης του δέντρου.

Η σπορά γίνεται Νοέμβριο και Δεκέμβριο, με βελανίδια που έχουν συλλεχθεί από τον Οκτώβριο ως τον Νοέμβριο.

Το κλάδεμα γίνεται Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Δεκέμβριο, όταν το δέντρο βρίσκεται σε ανάπαυση. Επειδή η δρυς αναπτύσσεται αργά, περιορίστε το σε ό,τι είναι απαραίτητο.

Η δρυς πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με εμβολιασμό. Η σπορά γίνεται Νοέμβριο και Δεκέμβριο. Ο εμβολιασμός είναι συνήθως δουλειά για έμπειρους καλλιεργητές και φυτώρια.

Στα συνηθισμένα παράσιτα συγκαταλέγονται η πομπική κάμπη της δρυός (oak processionary moth), οι σφήκες των κηκίδων, οι αφίδες και διάφορες κάμπιες. Στις ασθένειες περιλαμβάνονται το ωίδιο, ο ξαφνικός θάνατος της δρυός (sudden oak death) και η οξεία παρακμή της δρυός (acute oak decline).

Αν τα φύλλα πέσουν πρόωρα, η αιτία μπορεί να είναι κάμπιες, όπως η πομπική κάμπη της δρυός. Παρακολουθήστε το δέντρο και ζητήστε επαγγελματική αντιμετώπιση. Αν εμφανιστεί λευκή σκόνη στα φύλλα, πρόκειται για ωίδιο, που συνήθως είναι ανεκτό· βελτιώστε τον αερισμό της κόμης.

Τα βελανίδια ωριμάζουν το φθινόπωρο και μαζεύονται Οκτώβριο και Νοέμβριο. Η δρυς είναι φιλική προς τους επικονιαστές και στηρίζει πάνω από 950 είδη κάμπιας, καθώς και πολλά θηλαστικά, πουλιά και μύκητες. Τα βελανίδια τρέφουν τις κάργιες, τους σκίουρους και τα γουρούνια.

Ο φλοιός της χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά για τη δεψική επεξεργασία του δέρματος.