Ιπποκαστανιά

Προτιμά φωτεινή, ανοιχτή θέση, με πλήρη ήλιο έως μερική σκιά. Λόγω του μεγέθους της, η ιπποκαστανιά ταιριάζει σε μεγάλους κήπους, πάρκα και ανοιχτούς χώρους, όχι σε μικρές αυλές.

Θέλει σταθερά υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο έδαφος και δεν αντέχει την ξηρασία, αφού η ανοχή της σε αυτήν είναι χαμηλή. Στα ξηρά καλοκαίρια είναι συχνό το κάψιμο στις άκρες των φύλλων. Πότισε βαθιά και πιο συχνά τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο και στρώσε χλοοκομμένη ή κομποστοποιημένη οργανική ύλη (μουλτς) γύρω από τον κορμό για να κρατά η υγρασία.

Ταιριάζει σε βαθύ, εύφορο, πλούσιο σε χούμο πηλώδες έδαφος που κρατά υγρασία αλλά στραγγίζει καλά.

Η λίπανση γίνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, πριν ξεκινήσει η νέα βλάστηση.

Το κλάδεμα γίνεται όταν το δέντρο ξεκουράζεται, τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο.

Τα νεαρά δέντρα φυτεύονται τον Οκτώβριο, τον Νοέμβριο ή τον Φεβρουάριο. Διάλεξε από την αρχή θέση με αρκετό χώρο για το πλήρες ύψος και το πλάτος της κόμης.

Είναι πλήρως ανθεκτική στον παγετό και αντέχει θερμοκρασίες που φτάνουν περίπου τους -30 °C, επομένως στους ήπιους ελληνικούς χειμώνες δεν χρειάζεται καμία προστασία. Την περίοδο ανάπαυσης, από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο, το δέντρο δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με εμβολιασμό. Η σπορά και ο πολλαπλασιασμός γίνονται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, όταν ωριμάζουν οι σπόροι.

Τα συνηθισμένα παράσιτα είναι ο ορυκτήρας της ιπποκαστανιάς (horse chestnut leaf miner) και το κοκκοειδές της ιπποκαστανιάς (horse chestnut scale). Από τις ασθένειες αναφέρονται η φυλλοκηλίδωση, το κάψιμο των φύλλων, το ωίδιο, το αιμορραγικό έλκος και οι μύκητες σήψης του ξύλου.

Καφέ κηλιδωμένα φύλλα το καλοκαίρι οφείλονται σε μύκητα ή στον ορυκτήρα. Μάζεψε και απομάκρυνε τα πεσμένα φύλλα και αντιμετώπισε το πρόβλημα ως κυρίως αισθητικό. Καμένες άκρες φύλλων σημαίνουν ξηρό έδαφος ή ζέστη, οπότε βάλε μουλτς και πότισε βαθιά στις ξηρές περιόδους. Σκούρες κηλίδες που «στάζουν» στον κορμό δείχνουν αιμορραγικό έλκος. Τότε ζήτησε τη γνώμη δενδροκόμου και φρόντισε το δέντρο να παραμένει ζωηρό.

Η ιπποκαστανιά καλλιεργείται κυρίως ως καλλωπιστικό δέντρο και δίνει σκιά. Τα άνθη της προσελκύουν μέλισσες. Μπορεί επίσης να διαμορφωθεί ως μπονσάι.

Οι ωμοί σπόροι είναι δηλητηριώδεις και δεν τρώγονται· δεν πρέπει να τους μπερδεύεις με τα κάστανα. Το εκχύλισμα σπόρων (αεσκίνη) χρησιμοποιείται παραδοσιακά σε φυτικά προϊόντα για την κυκλοφορία του αίματος στις φλέβες, όμως το ωμό υλικό δεν είναι ασφαλές.