Albizia julibrissin
Fabaceae
Επίσης: ακακία της Κωνσταντινούπολης, αλμπίτσια, μιμόζα της Κωνσταντινούπολης, Ακακία Κωνσταντινουπόλεως
Η albizia julibrissin, γνωστή και ως ακακία της Κωνσταντινούπολης, αλμπίτσια ή μιμόζα της Κωνσταντινούπολης, είναι φυλλοβόλο δέντρο με φτερωτά φύλλα και αρωματικά ροζ-λευκά άνθη όλο το καλοκαίρι. Αναπτύσσεται γρήγορα, αντέχει στην ξηρασία όταν ριζώσει και είναι εύκολη στην καλλιέργεια. Έχει όμως ψαθυρό ξύλο και χρειάζεται προσοχή με τους λοβούς και τα νεαρά φυτά.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 18–30 °C, ελάχ. -17 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 5–12 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Η Albizia julibrissin (οικογένεια Fabaceae) είναι πολυετές φυλλοβόλο δέντρο. Συνήθως είναι μικρό και βραχύβιο, μερικές φορές πολύκορμο σαν θάμνος, με πλατιά, επίπεδη κόμη σε σχήμα αγγείου και οριζόντια ή τοξωτά κλαδιά. Φτάνει τα 5–12 m σε ύψος και τα 6–15 m σε πλάτος, με γρήγορο ρυθμό ανάπτυξης.
Τα φύλλα είναι πράσινα, μεγάλα, δύο φορές πτερωτά, μήκους 20–45 cm, και μοιάζουν με φτέρη. Τα μικροσκοπικά φυλλαράκια κλείνουν το βράδυ και όταν τα αγγίξεις. Τα άνθη μοιάζουν με χνουδωτά πον-πον από μεταξένιους ροζ και λευκούς στήμονες, είναι αρωματικά και εμφανίζονται τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Ακολουθούν επίπεδοι καφέ λοβοί μήκους 10–20 cm με αρκετούς ανοιχτοκαφέ σπόρους, που μένουν στο δέντρο και τον χειμώνα.
Το είδος κατάγεται από το Ιράν και τον Υπερκαυκάσιο μέχρι τα Ιμαλάια, την Κίνα, την Κορέα και την Ιαπωνία. Στη φύση φυτρώνει σε ξηρές πεδιάδες, αμμώδεις κοιλάδες, πλαγιές, άκρες δρόμων, ξέφωτα και πλημμυρικές ζώνες. Τα άνθη προσελκύουν μέλισσες και πεταλούδες.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ημισκιά. Επειδή γίνεται μεγάλο και πλατύ, διάλεξε θέση με άφθονο χώρο γύρω του. Τα κλαδιά του σπάνε εύκολα, γι' αυτό απόφυγε σημεία πάνω από αυτοκίνητα, καθιστικές γωνιές ή παιδική χαρά.
Πότισμα
Μόλις ριζώσει, χρειάζεται λίγο νερό. Ένα περιστασιακό βαθύ πότισμα το καλοκαίρι βελτιώνει την ανθοφορία. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο αύξησε ελαφρά τη συχνότητα. Η ανοχή του στην ξηρασία είναι μέτρια, οπότε τα νεαρά δέντρα δεν πρέπει να μένουν εντελώς χωρίς νερό.
Έδαφος
Ανέχεται τα περισσότερα εδάφη: αργιλώδη, πηλώδη, αμμώδη και ασβεστούχα. Το pH μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 5,5 έως 8,0. Προτιμά υγρό έδαφος που στραγγίζει καλά.
Λίπανση
Δεν χρειάζεται λίπανση, γιατί έχει χαμηλές απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά.
Κλάδεμα
Το κλάδεμα γίνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Αρκεί ελαφρύ κλάδεμα, με αφαίρεση των αδύναμων ή κατεστραμμένων κλαδιών. Αν κοπεί, ξαναβγάζει δυνατά βλαστάρια.
Φύτευση
Η φύτευση γίνεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Άφησε απόσταση περίπου 6 m από άλλα δέντρα ή κτίρια.
Σε περιοχές όπου το είδος είναι χωροκατακτητικό, όπως στα νοτιοανατολικά και ανατολικά των ΗΠΑ, δεν συστήνεται η φύτευσή του, γιατί εξαπλώνεται με σπόρους που μεταφέρει ο άνεμος και με παραφυάδες. Αν το φυτέψεις, αφαίρεσε τους λοβούς και καθάριζε τα πεσμένα υπολείμματα.
Χειμώνας
Αντέχει θερμοκρασίες έως περίπου -17 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας στην Ελλάδα φτάνει γύρω στους -6 °C, οπότε καλλιεργείται σε εξωτερικό χώρο. Ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι η περίοδος λήθαργου. Τα νεαρά δέντρα επωφελούνται από προστασία σε ψυχρότερες περιοχές.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με μοσχεύματα ριζών, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Η σπορά γίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, ή μέσα στο σπίτι τον Φεβρουάριο. Οι ρίζες του απλώνονται και βγάζουν παραφυάδες.
Προβλήματα
Οι πιο γνωστές ασθένειες είναι η φουζαρίωση (Fusarium) και το έλκος του κορμού.
Αν τα κλαδιά κιτρινίσουν και μαραθούν ξαφνικά, πρόκειται για φουζαρίωση. Αφαίρεσε τα προσβεβλημένα δέντρα και μην ξαναφυτέψεις το ίδιο είδος στο σημείο.
Τα σπασμένα κλαδιά οφείλονται στο αδύναμο ξύλο, που υποχωρεί σε άνεμο, χιόνι ή πάγο. Κόψε τα κατεστραμμένα.
Τα ανεπιθύμητα νεαρά φυτά προκύπτουν από την άφθονη παραγωγή σπόρων. Αφαίρεσε τους λοβούς και μάζεψε τα φυτάρια.
Χρήση
Είναι καλλωπιστικό δέντρο και δεν είναι βρώσιμο. Μπορεί επίσης να διαμορφωθεί ως μπονσάι. Ο φλοιός και τα άνθη χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην κινεζική ιατρική, ιδίως ως βοήθημα για τη διάθεση.

































































