Ακακία

Η ακακία αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και μερική σκιά. Είναι εύκολο φυτό και δεν απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα.

Επειδή το ριζικό της σύστημα είναι επιφανειακό και απλώνεται με μακριές παραφυάδες, διαλέξτε θέση μακριά από παρτέρια και καλλιέργειες που δεν θέλετε να ενοχληθούν.

Αντέχει σε ξηρές θέσεις και έχει μεγάλη ανοχή στην ξηρασία, κάτι που ταιριάζει στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Αποφύγετε το νερό που λιμνάζει και το έδαφος που κατακρατεί υγρασία.

Φυτρώνει σχεδόν σε κάθε έδαφος, εκτός από αυτό που κατακρατεί νερό: πηλώδες, αμμώδες, αργιλώδες ή κοινό χώμα κήπου. Προτιμά καλά στραγγιζόμενο έδαφος με pH περίπου 5,5 έως 8 και ανέχεται το ασβέστιο. Στη φύση βρίσκεται σε ανοιχτά δάση, θάμνους και διαταραγμένα, φτωχά εδάφη.

Δεν χρειάζεται λίπανση, γιατί δεσμεύει μόνη της το άζωτο μέσω των οζιδίων στις ρίζες της.

Κλαδέψτε τον Ιούλιο, τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο. Τα κλαδέματα της άνοιξης «αιμορραγούν», δηλαδή τρέχουν χυμούς, γι' αυτό αποφεύγετέ τα.

Αν θέλετε να την κρατήσετε σε μορφή θάμνου, κόψτε την ξυστά στο έδαφος κάθε 2 έως 3 χρόνια.

Μεταφυτεύεται εύκολα. Τοποθετήστε τα φυτά στη θέση τους τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Φυτέψτε την εκεί όπου οι παραφυάδες δεν θα ενοχλούν γειτονικά παρτέρια.

Σε ορισμένες περιοχές, όπως το Μεσοδυτικό των ΗΠΑ και μέρη της Ευρώπης, θεωρείται χωροκατακτητικό είδος, γιατί εξαπλώνεται με παραφυάδες. Αξίζει λοιπόν να τη φυτεύετε προσεκτικά.

Είναι πλήρως ανθεκτική στο κρύο και αντέχει μέχρι περίπου -38 °C, πολύ κάτω από τις θερμοκρασίες των συνηθισμένων χειμώνων μας. Δεν χρειάζεται προστασία. Ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος είναι η περίοδος λήθαργού της.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με ριζικά μοσχεύματα, με μοσχεύματα βλαστού ή με εμβολιασμό. Η σπορά γίνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Τα μοσχεύματα και οι άλλες μέθοδοι πολλαπλασιασμού ταιριάζουν στον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.

Το κύριο πρόβλημα είναι οι πυκνές παραφυάδες, που οφείλονται στη δυνατή ριζική παραβλάστηση. Αφαιρείτε τις παραφυάδες και κόβετε τακτικά τις ρίζες που απλώνονται.

Τα κλαδιά της είναι εύθραυστα και σπάνε στις καταιγίδες, επειδή το ξύλο είναι αδύναμο. Αφαιρέστε τα αδύναμα κλαδιά.