Λευκή ιτιά

Η λευκή ιτιά τα πάει καλύτερα σε πλήρη ήλιο έως μερική σκιά. Επειδή έχει μεγάλο μέγεθος και εύθραυστο ξύλο, διαλέξτε θέση με άφθονο χώρο, κοντά σε νερό, μακριά από κτίρια και φρεάτια αποχέτευσης. Οι ρίζες απλώνονται πλατιά και παίρνουν νερό από μεγάλη έκταση, ενώ τα φύλλα και τα κλαδιά που πέφτουν είναι πολλά.

Η ανάγκη σε νερό είναι υψηλή. Το δέντρο θέλει σταθερά υγρό έως μουσκεμένο έδαφος και δεν αντέχει το στεγνό χώμα· η ανοχή στην ξηρασία είναι χαμηλή.

Στα καυτά και ξηρά καλοκαίρια, ποτίστε περισσότερο από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο και μην αφήνετε το χώμα να στεγνώσει. Μια θέση δίπλα σε νερό ή σε φυσικά υγρό σημείο κάνει τη δουλειά πολύ πιο εύκολη.

Δέχεται τα περισσότερα εδάφη, αρκεί να παραμένουν υγρά: αργιλώδη, πηλώδη, αμμώδη, πλούσια σε χούμο ή ακόμη και βαλτώδη. Το pH μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 5,5 έως 8,5. Ανέχεται τα στάσιμα νερά και την περιστασιακή πλημμύρα.

Φυτέψτε τη λευκή ιτιά τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Αφήστε πολύ χώρο γύρω της και κρατήστε την μακριά από κτίρια και αποχετεύσεις, γιατί το ξύλο σπάει εύκολα και τα φύλλα και τα κλαδιά που πέφτουν είναι πολλά.

Κλαδέψτε τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Παραδοσιακά η ιτιά κόβεται χαμηλά (coppicing) ή κλαδεύεται ως κορμός με νέους βλαστούς στην κορυφή (pollarding). Στις ποικιλίες με χρωματιστούς βλαστούς, αυτή η τεχνική δίνει τα καλύτερα χρώματα. Αφαιρείτε τακτικά το νεκρό ξύλο.

Το δέντρο είναι απολύτως ανθεκτικό στο κρύο και αντέχει μέχρι περίπου -36 °C, πολύ κάτω από τους τυπικούς χειμερινούς ελάχιστους (γύρω στους -6 °C) της αγοράς μας. Δεν χρειάζεται προστασία. Ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος είναι η περίοδος ανάπαυσης.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, κυρίως τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Μπορεί επίσης να σπαρθεί, με σπορά τον Μάιο.

Τα σπασμένα κλαδιά και τα πολλά φύλλα και κλαδιά που πέφτουν οφείλονται στο εύθραυστο ξύλο. Τοποθετήστε το δέντρο μακριά από κατασκευές και κόβετε το νεκρό ξύλο.

Το μαράνισμα και η ξήρανση κλαδιών μπορεί να οφείλονται σε watermark disease ή στην ανθράκνωση της ιτιάς (willow anthracnose). Άλλη ασθένεια που αναφέρεται είναι το έλκος (canker). Αφαιρέστε το προσβεβλημένο ξύλο και, αν χρειαστεί, ξαναφυτέψτε με ανθεκτικό υλικό.

Ο φλοιός της ιτιάς χρησιμοποιείται παραδοσιακά στη λαϊκή ιατρική για πυρετό και πόνους, επειδή περιέχει σαλικίνη.

Το δέντρο προσελκύει επικονιαστές: οι πρώιμοι ίουλοι τροφοδοτούν τις μέλισσες. Μικρά θηλαστικά τρώνε φύλλα και ίουλους και τα πουλιά φωλιάζουν στα κλαδάκια.