Acer

Τα περισσότερα είδη αναπτύσσονται από πλήρη ήλιο έως μισοσκιά. Οι ιαπωνικοί σφένδαμνοι προτιμούν προστασία από τον ζεστό απογευματινό ήλιο, κάτι που μετράει στα ζεστά καλοκαίρια μας. Επειδή το μέγεθος ποικίλλει πολύ, έλεγξε το ύψος του συγκεκριμένου είδους πριν διαλέξεις θέση.

Από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο το φυτό χρειάζεται περισσότερο νερό. Το έδαφος πρέπει να μένει υγρό αλλά με καλή αποστράγγιση. Τους μήνες ανάπαυσης, Δεκέμβριο έως Φεβρουάριο, το πότισμα μειώνεται.

Ταιριάζει σε πηλώδες, αργιλώδες ή αμμώδες έδαφος, αρκεί να αποστραγγίζεται καλά και να έχει λίγη οργανική ύλη. Αν το καλλιεργείς σε γλάστρα, την αλλαγή την κάνεις τον Φεβρουάριο.

Η λίπανση γίνεται τον Μάρτιο, στην αρχή της βλάστησης.

Το κλάδεμα γίνεται τον Ιούλιο και τον Νοέμβριο.

Η φύτευση στο μόνιμο σημείο γίνεται τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Η σπορά γίνεται τον Νοέμβριο.

Το acer αντέχει σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες από τον τυπικό χειμώνα μας (περίπου -6 °C), οπότε μένει έξω όλο τον χρόνο. Ως φυλλοβόλο, μπαίνει σε ανάπαυση από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, εμβολιασμό ή μόσχευμα βλαστού. Οι κατάλληλοι μήνες για πολλαπλασιασμό είναι ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Οκτώβριος.

Συχνοί εχθροί είναι οι αφίδες, οι κάμπιες και ο ασιατικός μακρυκέρατος σκαραβαίος. Από τις ασθένειες αναφέρονται η βερτισιλλίωση, η ασθένεια της αιθαλώδους φλούδας (sooty bark disease) και οι κηλίδες στα φύλλα από μύκητες.

Ο χυμός ορισμένων ειδών, κυρίως του σφένδαμνου της ζάχαρης, βράζεται για να γίνει σιρόπι σφενδάμου. Το acer προσφέρει γύρη και νέκταρ στις μέλισσες νωρίς την άνοιξη, ενώ το φύλλωμα τρέφει προνύμφες πολλών νυχτοπεταλούδων και προσελκύει πουλιά. Είναι επίσης δημοφιλές φυτό για μπονσάι.