Magnolia grandiflora
Magnoliaceae
Επίσης: μανόλια grandiflora, μανόλια η μεγανθής
Η Magnolia grandiflora, γνωστή και ως μανόλια ή μανόλια η μεγαλανθής, είναι μεγάλο αειθαλές δέντρο με γυαλιστερά φύλλα και τεράστια, αρωματικά λουλούδια. Αντέχει στο κρύο που επικρατεί στη χώρα μας και θέλει κυρίως χώρο, σταθερή υγρασία στο έδαφος και όσο το δυνατόν λιγότερα κλαδέματα.
- Φως
- Ήλιος έως ημισκιά, Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 12–30 °C, ελάχ. -14 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 15–30 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Η Magnolia grandiflora ανήκει στην οικογένεια Magnoliaceae και κατάγεται από την παράκτια πεδιάδα του νοτιοανατολικού τμήματος των ΗΠΑ. Καλλιεργείται ευρέως σε ζεστές περιοχές. Είναι δέντρο με έναν κορμό και χαμηλά κλαδιά, με πυραμιδοειδές έως στρογγυλεμένο σχήμα. Το ύψος της συνήθως φτάνει τα 15 έως 30 μ. και το πλάτος τα 6 έως 12 μ. Η ανάπτυξή της είναι μέτρια.
Τα φύλλα είναι δερματώδη, σκούρα πράσινα και γυαλιστερά, μήκους 12-20 εκ., με σκουριόχρωμο χνούδι στην κάτω πλευρά. Τα άνθη είναι κυπελλοειδή, κρεμ-λευκά, κηρώδη, έως 30 εκ. σε διάμετρο, με άρωμα λεμονιού. Ανθίζει κυρίως από τον Μάιο ως τον Ιούλιο και τα άνθη κόβονται για βάζο. Το φθινόπωρο ο καρπός, ένα κωνοειδές σύγκαρπο με σκουριόχρωμες τρίχες, ανοίγει και αφήνει κόκκινους σπόρους.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Αναπτύσσεται σε πλήρη ήλιο έως ημισκιά, γιατί στη φύση είναι δέντρο του υπορόφου. Στον κήπο διάλεξε θέση με άφθονο χώρο, μακριά από κτίρια και από άλλα φυτά που θα διεκδικούσαν τον ίδιο χώρο. Στις περιοχές καταγωγής του φυτρώνει σε υγρές πεδιάδες, δασώδεις παραποτάμιες εκτάσεις και παράκτια δάση.
Πότισμα
Η μανόλια θέλει ομοιόμορφα υγρό έδαφος, αλλά όχι νερό που λιμνάζει ούτε παρατεταμένο πλημμύρισμα των ριζών. Η ανοχή της στην ξηρασία είναι χαμηλή, γι' αυτό στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια το πότισμα πρέπει να αυξάνεται από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο. Ένα στρώμα φυλλοκομπόστ ή πεσμένων φύλλων γύρω από τον κορμό βοηθά να κρατιέται η υγρασία.
Έδαφος
Προτιμά πλούσιο, υγρό και καλά στραγγιζόμενο έδαφος, ουδέτερο έως ελαφρώς όξινο. Το pH κυμαίνεται συνήθως περίπου από 5,5 έως 7,5. Ταιριάζουν τα πηλώδη εδάφη με πολύ χούμο, ακόμα και τα αργιλώδη, αρκεί να μη λιμνάζει το νερό.
Λίπανση
Οι απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά είναι χαμηλές. Το φυλλοκομπόστ ως στρώμα εδαφοκάλυψης αρκεί συνήθως, και αν χρειαστεί, δώσε ελαφριά λίπανση την άνοιξη, τον Μάρτιο.
Κλάδεμα
Χρειάζεται ελάχιστο κλάδεμα. Αν θέλεις να φανεί ο κορμός, αφαίρεσε τα χαμηλά κλαδιά, κατά προτίμηση τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.
Φύτευση
Φύτεψε τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, ή τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Κράτα απόσταση περίπου 9 μ. από άλλα δέντρα, γιατί πολύ λίγα φυτά αναπτύσσονται κάτω από τη μανόλια και η κόμη της απλώνεται πολύ.
Χειμώνας
Το φυτό αντέχει σε θερμοκρασίες έως περίπου -14 °C, ενώ η τυπική χειμερινή ελάχιστη θερμοκρασία στη χώρα μας είναι γύρω στους -6 °C, οπότε μπορεί να μείνει έξω όλο τον χρόνο. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το δέντρο βρίσκεται σε περίοδο ανάπαυσης. Σε ψυχρότερες περιοχές τα νεαρά δέντρα καλό είναι να προστατεύονται ή να καλλιεργούνται σε εσπαλιέ δίπλα σε τοίχο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μοσχεύματα ή καταβολάδες. Οι σπόροι σπέρνονται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Για μοσχεύματα και καταβολάδες η κατάλληλη περίοδος είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.
Συνηθισμένα προβλήματα
Η έντονη φυλλόπτωση την άνοιξη και το φθινόπωρο είναι φυσιολογική. Άφησε τα φύλλα στη θέση τους ως εδαφοκάλυψη.
Αν τα φύλλα γίνουν κολλώδη και εμφανιστεί καπνιά (μαύρη μούχλα), η αιτία είναι συνήθως τα κοκκοειδή έντομα. Η αντιμετώπιση γίνεται με ελαιούχο φυτοπροστατευτικό σκεύασμα.

































































