Magnolia

Τα μεγαλύτερα είδη προτιμούν πλήρη ήλιο, ενώ τα μικρότερα ανέχονται διάχυτο φως ή μερική σκιά. Διάλεξε προφυλαγμένη θέση, όπου το δέντρο θα έχει χώρο να αναπτυχθεί.

Η μανόλια θέλει μέτριο πότισμα και το χώμα να μένει ομοιόμορφα νωπό. Ανέχεται ελάχιστα την ξηρασία, γι' αυτό στα ξηρά σημεία του κήπου δυσκολεύεται.

Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο αύξησε το πότισμα.

Ταιριάζει σε γόνιμο, όξινο, υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο έδαφος, πλούσιο σε χούμο, με pH περίπου 5 έως 6,5. Στα αλκαλικά εδάφη και στην άγονη άμμο τα πάει άσχημα.

Αν τη φυτέψεις σε γλάστρα, τον Μάρτιο κάνε αλλαγή χώματος ή μεταφύτευση.

Λίπανε τον Μάρτιο, στην αρχή της περιόδου ανάπτυξης.

Κλάδευε λίγο, αμέσως μετά την ανθοφορία, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Αρκεί να αφαιρέσεις τα ξερά ή τα διασταυρούμενα κλαδιά.

Φύτεψε σε προφυλαγμένο σημείο, την άνοιξη (Μάρτιο) ή το φθινόπωρο (Οκτώβριο και Νοέμβριο). Τα νεαρά δέντρα χρειάζονται προστασία από ελάφια, αν υπάρχουν στην περιοχή.

Η μανόλια είναι ανθεκτική στον παγετό και μένει στον κήπο όλο τον χρόνο. Αντέχει περίπου έως -20 °C, πολύ πιο κάτω από τον τυπικό χειμώνα της περιοχής μας (περίπου -6 °C). Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.

Ο πολλαπλασιασμός γίνεται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Η σπορά γίνεται τον Οκτώβριο, με τους σπόρους που ωριμάζουν στον καρπό το φθινόπωρο.

Στα έντομα συγκαταλέγονται το κοκκοειδές της μανόλιας (magnolia scale), οι αφίδες και οι θρίπες. Από τις ασθένειες μπορεί να εμφανιστούν βερτισίλλιωση, κηλίδες στα φύλλα και καρκίνωμα του κορμού. Όπως αναφέρθηκε, τα νεαρά δέντρα μπορεί να τα βλάψουν τα ελάφια.

Τα άνθη κόβονται για βάζο και προσελκύουν επικονιαστές, κυρίως σκαθάρια, και άλλα ζώα του κήπου. Σε ορισμένες ασιατικές κουζίνες τα μπουμπούκια τουρσεύονται ή αρωματίζουν ρύζι και τσάι. Οι ουσίες μαγκνολόλη και χονοκιόλη του φλοιού χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική.