Λυγαριά

Θέλει πλήρη ήλιο για την καλύτερη ανθοφορία, αν και ανέχεται ελαφριά σκιά. Διαλέξτε ηλιόλουστη, προφυλαγμένη θέση με καλή αποστράγγιση και αρκετό χώρο για να ανοίξει. Ως φράχτης δίνει ψηλό, ανοιχτό και ανθισμένο παραπέτασμα.

Την πρώτη περίοδο ποτίστε τακτικά, μέχρι να ριζώσει το φυτό. Μετά χρειάζεται νερό μόνο σε παρατεταμένη ξηρασία. Το καλοκαίρι (Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο) δώστε λίγο περισσότερο νερό. Αποφύγετε το διαρκώς βρεγμένο χώμα, γιατί η λυγαριά προτιμά χαμηλή υγρασία και αντέχει πολύ στην ξηρασία.

Κάθε καλά στραγγιζόμενο χώμα κήπου είναι κατάλληλο. Ευδοκιμεί ιδιαίτερα σε πηλώδες έδαφος, ουδέτερο ως αλκαλικό, με pH περίπου 6,0 έως 8,0. Δέχεται και αμμώδη ή χαλικώδη εδάφη, αρκεί να στραγγίζουν ελεύθερα.

Η κατάλληλη εποχή για λίπανση είναι ο Μάρτιος και ο Απρίλιος, όταν ξεκινά η νέα βλάστηση.

Τα άνθη σχηματίζονται σε νέο ξύλο, γι' αυτό κλαδέψτε νωρίς την άνοιξη, από τον Φεβρουάριο ως τον Μάρτιο. Αν αφαιρείτε τα μαραμένα άνθη, μπορεί να ανθίσει ξανά. Για ανανέωση του θάμνου κλαδέψτε τον δυνατά.

Φυτέψτε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, σε ηλιόλουστη και προφυλαγμένη θέση με ελεύθερη αποστράγγιση. Αφήστε χώρο για να αναπτυχθεί.

Για σπορά, σπείρετε μέσα στο σπίτι τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο ή έξω τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.

Η λυγαριά αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες, ως περίπου -23 °C, ενώ ένας τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Σε πολύ κρύο μπορεί να ξεραθεί ως το έδαφος, αλλά οι ρίζες συνήθως ξαναβλαστάνουν. Απλώστε στη βάση φυτόχωμα ή φύλλα ως στρώμα προστασίας. Ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι η περίοδος ανάπαυσης.

Πολλαπλασιάζεται με μόσχευμα βλαστού, με σπόρο ή με καταβολάδα. Για μοσχεύματα η κατάλληλη περίοδος είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.

Στους εχθρούς της περιλαμβάνονται οι θρίπες και τα τζιτζικάκια, ενώ από τις ασθένειες η κηλίδωση των φύλλων και η σήψη των ριζών.

Οι βλαστοί ξεραίνονται τον χειμώνα: αιτία το κρύο και η υγρασία. Κόψτε το νεκρό ξύλο την άνοιξη, αφού τα άνθη βγαίνουν σε νέα βλάστηση.

Φύλλα με κηλίδες που πέφτουν: συνήθως μύκητας. Βελτιώστε τον αερισμό και αφαιρέστε τα προσβεβλημένα φύλλα.

Κιτρίνισμα και μαρασμός: σήψη ριζών από υπερβολικά υγρό χώμα. Βελτιώστε την αποστράγγιση και ποτίστε λιγότερο.

Οι καρποί συλλέγονται τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Έχουν πιπεράτη γεύση και χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό, εξ ου και το όνομα «πιπέρι των μοναχών». Η λυγαριά έχει παραδοσιακά χρησιμοποιηθεί στη λαϊκή βοτανοθεραπεία, αλλά η φημισμένη αντιαφροδισιακή της δράση δεν έχει αποδειχθεί.