Καμέλια
Camellia · Theaceae
Επίσης: καμελία, καμέλιες
Η καμέλια (ή καμελία, στον πληθυντικό καμέλιες) είναι αειθαλής θάμνος με γυαλιστερά σκούρα φύλλα και μεγάλα εντυπωσιακά άνθη, που ανθίζει σε μια εποχή που οι περισσότεροι κήποι είναι άδειοι. Αντέχει στο κρύο, αλλά θέλει σκιά, όξινο χώμα και σταθερή υγρασία, ιδιαίτερα στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια.
- Φως
- Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–25 °C, ελάχ. -15 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 0,6–6 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η καμέλια
Η Camellia ανήκει στην οικογένεια Theaceae και κατάγεται από την τροπική και υποτροπική ανατολική και νότια Ασία, από τα Ιμαλάια ως την Ιαπωνία και την Ινδονησία. Στη φύση ζει σε δάση, σε υψόμετρα έως 3.200 μέτρα.
Είναι πολυετής, αειθαλής θάμνος, πυκνός, όρθιος ή απλωτός, συχνά με πολλούς κορμούς. Το ύψος του κυμαίνεται συνήθως από 60 εκ. ως 6 μ. και το πλάτος από 60 εκ. ως 3 μ., ανάλογα με το είδος. Μεγαλώνει αργά.
Τα φύλλα είναι δερματώδη, σκούρα πράσινα, ελλειπτικά ως ωοειδή, με οδοντωτό χείλος. Τα άνθη είναι απλά ως πολύπλοκα, 1 έως πάνω από 12 εκ. σε διάμετρο, με εμφανή κίτρινο στεφάνι από στήμονες. Εμφανίζονται σε λευκό, ροζ, κόκκινο, κίτρινο ή ποικιλόχρωμο και είναι συχνά ευωδιαστά. Ο καρπός είναι σκληρή, ξυλώδης κάψα με 4–5 σκούρους σπόρους.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Προτιμά ημισκιά. Η θέση πρέπει να προστατεύεται από τον πρωινό ήλιο, τον καυτό ήλιο του απογεύματος και τους κρύους, ξηρούς ανέμους.
Πότισμα
Το χώμα πρέπει να μένει σταθερά υγρό, γιατί η καμέλια δεν ανέχεται την ξηρασία. Από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο χρειάζεται περισσότερο νερό. Αν το χώμα στεγνώσει, μπορεί να πέσουν τα μπουμπούκια.
Χώμα και μεταφύτευση
Θέλει υγρό χώμα που στραγγίζει καλά, πλούσιο σε οργανική ύλη και ελαφρώς όξινο (pH περίπου 5,0–6,5). Τα περισσότερα είδη δεν ανέχονται το ασβεστώδες έδαφος. Στις γλάστρες χρησιμοποιήστε μείγμα για ερικοειδή. Η μεταφύτευση γίνεται Μάρτιο–Απρίλιο.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται Μάρτιο–Απρίλιο.
Κλάδεμα
Κλαδέψτε ελαφρά αμέσως μετά την ανθοφορία, Μάρτιο–Απρίλιο, κόβοντας ως την περσινή βλάστηση, ώστε να μην πειραχτούν τα μπουμπούκια της επόμενης χρονιάς. Επειδή αναπτύσσεται αργά και σχηματίζει πυκνό φύλλωμα, είναι κατάλληλη και για φράχτη.
Φύτευση
Η καλύτερη περίοδος φύτευσης είναι από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο. Ο λαιμός της ρίζας μένει στο επίπεδο του εδάφους και η επιφάνεια καλύπτεται με στρώμα φυτοκάλυψης (μάλτσ).
Χειμώνας
Αντέχει στον παγετό, περίπου έως τους -15 °C, δηλαδή πολύ χαμηλότερα από τους τυπικούς χειμερινούς -6 °C. Σε εκτεθειμένες θέσεις προστατέψτε το φυτό και τα μπουμπούκια του από τους κρύους, ξηρούς ανέμους και απλώστε φυτοκάλυψη.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, καταβολάδες ή εμβολιασμό. Τα μοσχεύματα παίρνονται Ιούλιο–Αύγουστο.
Συχνά προβλήματα
Πέφτουν τα μπουμπούκια: συνήθως φταίει το ξηρό χώμα ή ο κρύος άνεμος. Ποτίστε τακτικά και προστατέψτε το φυτό.
Κιτρινίζουν τα φύλλα: αιτία είναι το αλκαλικό χώμα ή η κακή στράγγιση. Χρησιμοποιήστε όξινο κομπόστ και βελτιώστε τη στράγγιση.
Καφετιάζουν τα πέταλα: μπορεί να οφείλεται σε σήψη των πετάλων ή σε παγετό. Αφαιρέστε τα πεσμένα άνθη και ανανεώστε τη φυτοκάλυψη.
Χρήσεις
Τα άνθη είναι κατάλληλα για κομμένα λουλούδια. Τα φύλλα της C. sinensis δίνουν τσάι, ενώ από τους σπόρους των C. oleifera και C. japonica παράγεται μαγειρικό λάδι. Προσελκύει μέλισσες και πουλιά, και είναι τροφή για προνύμφες ορισμένων λεπιδοπτέρων.




































































