Αζαλέα
Rhododendron · Ericaceae
Επίσης: ροδόδενδρο, ροδόδεντρο
Η αζαλέα, που τη λένε και ροδόδεντρο (rhododendron), είναι θάμνος με πλούσια ανθοφορία την άνοιξη. Θέλει ημισκιά, όξινο χώμα που μένει υγρό αλλά στραγγίζει καλά, και δεν ανέχεται την ξηρασία, κάτι που στα ζεστά και ξερά καλοκαίρια θέλει προσοχή.
- Φως
- Ημισκιά, Σκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–25 °C, ελάχ. -25 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 0,3–5 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η αζαλέα
Το γένος Rhododendron ανήκει στην οικογένεια Ericaceae. Τα περισσότερα είδη προέρχονται από την ανατολική Ασία και τα Ιμαλάια, και λιγότερα από την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, τη Νοτιοανατολική Ασία και την Αυστραλασία. Συνήθως φυτρώνουν σε δάση και πλαγιές βουνών, σε υγρά όξινα εδάφη.
Είναι ξυλώδεις θάμνοι με στρογγυλεμένο, θαμνώδες σχήμα, σπάνια μικρά δέντρα, και οι διαφορές ανάμεσα στα είδη είναι μεγάλες. Η ανάπτυξή τους είναι αργή. Τα φύλλα είναι απλά, εναλλασσόμενα και μαζεμένα στις άκρες των βλαστών. Στα αειθαλή είδη είναι δερματώδη και γυαλιστερά, ενώ οι αζαλέες έχουν πιο λεπτά, τριχωτά φύλλα και κάποιες είναι φυλλοβόλες.
Τα άνθη σχηματίζουν καμπάνες, χωνιά ή σωλήνες σε ταξιανθίες στις άκρες των βλαστών και ανοίγουν από Μάρτιο έως Μάιο. Τα χρώματα είναι ροζ, κόκκινο, λευκό, μοβ, κίτρινο και πορτοκαλί. Οι αζαλέες έχουν 5 στήμονες και τα ροδόδεντρα συνήθως 10. Ο καρπός είναι μια ξηρή καφέ κάψα, περίπου 1,5 cm, που απελευθερώνει μικροσκοπικούς σπόρους το φθινόπωρο. Το φυτό προσελκύει επικονιαστές.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Προτιμά διάχυτο φως, ημισκιά ή σκιά. Ο ζεστός απογευματινός ήλιος καψαλίζει τα φύλλα, γι' αυτό διάλεξε προφυλαγμένη, ημισκιερή θέση. Αντέχει στον παγετό και στη χώρα μας καλλιεργείται σε εξωτερικό χώρο.
Πότισμα
Το χώμα πρέπει να μένει ομοιόμορφα υγρό, ποτέ όμως λασπωμένο ή με στάσιμο νερό. Η ανοχή στην ξηρασία είναι χαμηλή. Πότιζε περισσότερο από Μάιο έως Σεπτέμβριο. Όπου το νερό της βρύσης είναι σκληρό, προτίμησε βρόχινο. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.
Χώμα και μεταφύτευση
Χρειάζεται όξινο, πλούσιο σε χούμο και καλά στραγγιζόμενο χώμα, με pH περίπου 4,5 έως 6,0. Στα αργιλώδη εδάφη πρόσθεσε οργανική ύλη. Οι ρίζες είναι επιφανειακές και ινώδεις και δεν αντέχουν τη συμπίεση ούτε την κακή αποστράγγιση. Η μεταφύτευση γίνεται τον Μάιο.
Λίπανση
Λίπανε ελαφρά Μάρτιο–Απρίλιο με όξινο λίπασμα για ερεικοειδή φυτά. Απόφυγε την υπερβολή.
Κλάδεμα
Αν χρειάζεται, κλάδεψε ελαφρά μετά την ανθοφορία, Μάιο–Ιούνιο, και αφαίρεσε τα μαραμένα άνθη.
Φύτευση
Φύτεψε τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο, σε προφυλαγμένο, ημισκιερό σημείο. Βάλε το ριζόβολο λίγο πάνω από το επίπεδο του εδάφους.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, καταβολάδες, εναέριες καταβολάδες ή σπόρο. Τα μοσχεύματα γίνονται Ιούνιο–Αύγουστο. Η σπορά γίνεται Φεβρουάριο–Μάρτιο, και σε εσωτερικό χώρο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Κιτρίνισμα φύλλων με πράσινα νεύρα: χλώρωση από έλλειψη σιδήρου λόγω υψηλού pH. Οξίνισε το χώμα και δώσε χηλικό σίδηρο.
Μαρασμός και σάπισμα ριζών: κακή αποστράγγιση ή υπερβολικό πότισμα. Βελτίωσε την αποστράγγιση και φύτεψε ψηλότερα.
Καφέ μπουμπούκια που δεν ανοίγουν: μύκητας των μπουμπουκιών, που μεταφέρεται από τζιτζικάκια. Αφαίρεσε τα προσβεβλημένα μπουμπούκια και καταπολέμησε τα τζιτζικάκια.
Καψαλισμένα φύλλα: υπερβολικός απογευματινός ήλιος. Μετακίνησε το φυτό σε διάχυτη σκιά.
Το φυτό μπορεί να προσβληθεί και από Phytophthora, καθώς και από μύκητες που προκαλούν ξήρανση κλαδιών και κηλίδες στα φύλλα.




































































