Goji

Το goji θέλει πλήρη ήλιο, ιδίως για καλή καρποφορία. Διαλέξτε μια ανοιχτή, ηλιόλουστη θέση στον κήπο. Επειδή φτάνει εύκολα τα 2–3 μέτρα και οι κλάδοι του πέφτουν προς τα έξω, αφήστε του χώρο να απλωθεί.

Είναι εύκολο στην καλλιέργεια και προσελκύει έντομα με τα άνθη και πουλιά με τα κόκκινα μούρα.

Το πότισμα είναι μέτριο. Ποτίζετε τακτικά τον πρώτο καιρό μετά τη φύτευση, όσο το φυτό εγκαθίσταται, και κατά την καρποφορία. Τα καλά ριζωμένα φυτά αντέχουν σε περιόδους ξηρασίας.

Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο χρειάζεται περισσότερο νερό. Η χαμηλή ατμοσφαιρική υγρασία δεν το ενοχλεί.

Ανέχεται φτωχά, ξηρά ακόμη και αλατούχα εδάφη. Ευδοκιμεί σε αμμώδη ή αργιλοαμμώδη (loam) και αλκαλικά εδάφη. Απαραίτητη είναι η καλή αποστράγγιση, γιατί δεν του αρέσουν τα νερά που λιμνάζουν.

Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, η αλλαγή γλάστρας γίνεται τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.

Η λίπανση γίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, στην αρχή της βλαστικής περιόδου. Σε φτωχό έδαφος ο θάμνος τα καταφέρνει, οπότε δεν χρειάζονται υπερβολές.

Το κλάδεμα γίνεται τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, όσο το φυτό ξεκουράζεται. Επειδή οι κλαδίσκοι είναι αδύναμοι και τοξοειδείς και φέρουν αγκάθια, φοράτε γάντια.

Τα φυτά φυτεύονται στον κήπο τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Η φθινοπωρινή φύτευση αξιοποιεί τους ήπιους μήνες, ώστε οι ρίζες να στεριώσουν πριν από το ζεστό καλοκαίρι.

Αν θέλετε να το ξεκινήσετε από σπόρο, σπείρετε μέσα στο σπίτι τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο ή έξω τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο.

Ως φράχτης, το goji σχηματίζει πυκνό θάμνο και αποδίδει και καρπό.

Είναι ανθεκτικό στο κρύο και δεν χρειάζεται προστασία. Αντέχει περίπου έως τους -25 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο ο θάμνος ξεκουράζεται και ρίχνει τα φύλλα του.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μοσχεύματα βλαστού ή καταβολάδες. Για μοσχεύματα και καταβολάδες η κατάλληλη περίοδος είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο.

Το βασικό πρόβλημα είναι το νερό που λιμνάζει, γι' αυτό προσέξτε την αποστράγγιση.

Τα πουλιά που τρώνε τους καρπούς διασπείρουν τους σπόρους. Σε ορισμένες περιοχές, όπως στη Βικτώρια και στην Τασμανία της Αυστραλίας, το είδος έχει γίνει περιβαλλοντικό ζιζάνιο. Παρακολουθήστε λοιπόν αν φυτρώνουν νέα φυτάρια μακριά από τον θάμνο.

Τα μούρα ωριμάζουν από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο. Καταναλώνονται φρέσκα ή αποξηραμένα και χρησιμοποιούνται σε τσάι, σούπες και χυμούς. Εκτός από τον καρπό, τρώγονται και τα φύλλα.

Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική οι καρποί θεωρούνται ανώτερης ποιότητας και χρησιμοποιούνται ως βότανο.