Foeniculum vulgare

Θέλει πλήρη ήλιο, τουλάχιστον 6 ώρες την ημέρα. Επειδή γίνεται ψηλό, διαλέξτε θέση στο πίσω μέρος του παρτεριού ή σε σημείο όπου δεν θα σκιάζει χαμηλότερα φυτά.

Τα άνθη του προσελκύουν μέλισσες, πεταλούδες και αρπακτικά έντομα, και το φυτό φιλοξενεί προνύμφες της πεταλούδας swallowtail.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Προτιμά ελαφρώς υγρό έδαφος, αλλά μόλις εγκατασταθεί αντέχει περιόδους ξηρασίας, με μέτρια αντοχή. Αποφύγετε τη στάσιμη υγρασία. Ποτίστε περισσότερο τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, όταν το φυτό ανθίζει.

Ταιριάζει σε καλά στραγγιζόμενο χώμα, πλούσιο σε οργανική ύλη. Ανέχεται αργιλώδη και αμμώδη εδάφη και ευρύ φάσμα pH, περίπου 6 έως 8. Το σημαντικό είναι να μη μένει νερό γύρω από τη ρίζα.

Η περίοδος λίπανσης είναι ο Μάρτιος και ο Απρίλιος, στην αρχή της βλάστησης. Ένα έδαφος πλούσιο σε οργανική ύλη καλύπτει τις ανάγκες του φυτού.

Αφαιρέστε τις μαραμένες σκιάδες πριν σχηματιστούν σπόροι, ώστε το φυτό να μην αυτοσπέρνεται παντού. Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο κόψτε το φυτό ως το έδαφος.

Σπείρετε απευθείας στο έδαφος τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, ή τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Αν θέλετε πρώιμα φυτά, σπείρετε σε εσωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο. Η μεταφύτευση στην τελική θέση γίνεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο.

Κρατήστε απόσταση περίπου 30 cm ανάμεσα στα φυτά. Μην το φυτεύετε κοντά στον άνηθο, γιατί τα δύο φυτά διασταυρώνονται.

Είναι ανθεκτικό πολυετές φυτό: αντέχει έως περίπου -25 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται. Σε ψυχρότερες περιοχές βοηθά η εδαφοκάλυψη (mulch). Οι τύποι Florence καλλιεργούνται ως ετήσια.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με διαίρεση. Η διαίρεση γίνεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο.

Σε κακώς στραγγιζόμενο έδαφος εμφανίζεται σήψη του στελέχους και της ρίζας· η λύση είναι η φύτευση σε καλά στραγγιζόμενο χώμα. Πιθανοί εχθροί είναι οι αφίδες και οι γυμνοσάλιαγκες.

Το συχνότερο πρόβλημα είναι τα αυτοφυή φυτάρια που εμφανίζονται παντού. Η λύση είναι να αφαιρείτε τις σκιάδες πριν ωριμάσουν οι σπόροι. Σε μέρη όπως οι ΗΠΑ και η Αυστραλία θεωρείται χωροκατακτητικό (invasive), καθώς εκτοπίζει τα αυτόχθονα φυτά σε λιβάδια και παράκτιους θάμνους.

Τα φύλλα μαζεύονται από τον Απρίλιο ως τον Αύγουστο. Φύλλα, σπόροι και άνθη έχουν άρωμα γλυκάνισου και δίνουν γεύση σε ψάρια, πιάτα με αυγά, ψωμιά και κέικ. Η διογκωμένη βάση του Florence τρώγεται ως λαχανικό. Τρώγονται επίσης τα φύλλα, οι σπόροι, τα άνθη και η βάση του στελέχους.