Τσουκνίδες

Η τσουκνίδα μεγαλώνει από πλήρη ήλιο έως ελαφριά σκιά. Ταιριάζει σε υγρές γωνιές του κήπου, κοντά σε λιμνούλα ή σε σημείο που κρατά υγρασία.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες, αλλά η ανοχή στην ξηρασία είναι χαμηλή. Το φυτό προτιμά βαθύ, υγρό και πλούσιο έδαφος και υποφέρει όταν στεγνώσει. Στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια πότιζε περισσότερο από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, ώστε το χώμα να μένει υγρό.

Η τσουκνίδα ευδοκιμεί σε γόνιμο, πλούσιο σε χούμο και άζωτο έδαφος που κρατά την υγρασία. Δέχεται πηλώδη, αργιλώδη, αμμώδη και πλούσια σε χούμο εδάφη, αρκεί να μην στεγνώνουν εύκολα.

Δεν χρειάζεται λίπανση. Η παρουσία της συνήθως δείχνει ότι το έδαφος είναι ήδη πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.

Σπέρνε τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο ή τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται στη θέση τους τον Μάρτιο και τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο.

Επειδή απλώνεται έντονα, φύτεψέ την σε περιορισμένο χώρο ή με φράγμα ριζών. Φόρα πάντα γάντια.

Το κλάδεμα γίνεται τον Μάρτιο και τον Ιούλιο. Για να μην σκορπίσει σπόρους, αφαίρεσε τις ανθοφορίες πριν ωριμάσουν.

Το υπέργειο μέρος ξεραίνεται τον χειμώνα και το φυτό ξαναβλασταίνει την άνοιξη από τα ριζώματα. Αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, περίπου έως −30 °C, πολύ κάτω από τα τυπικά −6 °C του χειμώνα εδώ. Ως περίοδος ανάπαυσης θεωρούνται ο Ιανουάριος, ο Αύγουστος και ο Δεκέμβριος.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, διαίρεση, ριζώματα ή μοσχεύματα βλαστού. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Φεβρουάριος, ο Μάρτιος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος.

Το βασικό πρόβλημα είναι η ανεξέλεγκτη εξάπλωση, που οφείλεται στα ριζώματα και στον αυτοσπορά. Καλλιέργησέ την μέσα σε φράγμα ή αφαίρεσε τα άνθη πριν σχηματιστούν σπόροι.

Τα νεαρά φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί μαζεύονται από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο. Μαγειρεύονται ή βράζονται σε τσάι ή σούπα, και έτσι χάνουν το τσούξιμο. Για το μάζεμα χρησιμοποίησε γάντια.

Η τσουκνίδα έχει μακρά παράδοση στη λαϊκή ιατρική και στο τσάι, ενώ χρησιμοποιήθηκε και ως κλωστικό φυτό. Προσελκύει επίσης επικονιαστές.