ΑλΘαία

Althaea officinalis · Malvaceae

Επίσης: αλθέα, ιβίσκος ο φαρμακευτικός

Η αλθαία (Althaea officinalis, γνωστή και ως αλθέα ή φαρμακευτική μολόχα) είναι ψηλό, πολυετές αρωματικό και καλλωπιστικό φυτό με απαλά γκρίζα φύλλα και ανοιχτορόζ άνθη. Είναι εύκολη στην καλλιέργεια, αρκεί να έχει ήλιο και σταθερά υγρό έδαφος, κάτι που στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια θέλει προσοχή.

Φως: Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
Πότισμα: Μέτριες
Υγρασία: Μέτρια
Θερμοκρασία: 12–25 °C, ελάχ. -25 °C
Δυσκολία: Εύκολο
Ύψος: 1–1,8 m

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

Σπορά σε εσωτερικό χώροΣποράΜεταφύτευση στο έδαφοςΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΛίπανσηΠερισσότερο πότισμαΑνθοφορίαΣυγκομιδήΠερίοδος ληθάργου

Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Πώς είναι η αλθαία

Η αλθαία ανήκει στις Μαλβίδες (Malvaceae). Σχηματίζει όρθιο φυτό με ποώδη στελέχη και λίγα πλάγια κλαδιά, που φτάνει σε ύψος περίπου 100 έως 180 εκ. Όλο το φυτό καλύπτεται από απαλό χνούδι και η ανάπτυξή του είναι μέτρια.

Τα φύλλα είναι εναλλάξ, πλατιά τριγωνικά έως ωοειδή, με 3 έως 5 αβαθείς λοβούς και οδοντωτό χείλος. Το αστεροειδές τρίχωμά τους δίνει γκριζοπράσινη όψη. Τα άνθη έχουν πέντε ανοιχτόχρωμα λιλά-ροζ πέταλα και μωβ σωλήνα στημόνων, και σχηματίζουν φόβες στις μασχάλες των φύλλων και στην κορυφή του στελέχους. Ανθίζει τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Ο καρπός είναι επίπεδος και στρογγυλός, με διάμετρο περίπου 1 εκ., και χωρίζεται σε περίπου 20 νεφροειδή τμήματα.

Στη φύση φυτρώνει σε υγρά λιβάδια, αλμυρά έλη, όχθες ποταμών και χαντάκια, συχνά κοντά στη θάλασσα ή σε υφάλμυρα εδάφη. Η ρίζα είναι χοντρή, μακριά πασσαλώδης, λευκοκίτρινη και ινώδης στο εσωτερικό.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Φως και θέση

Αναπτύσσεται καλύτερα σε ανοιχτό, ηλιόλουστο σημείο, αλλά ανέχεται και ελαφριά σκιά. Επιλέξτε θέση με άνεση χώρου, γιατί το φυτό ψηλώνει αρκετά. Ταιριάζει σε υγρές γωνιές του κήπου και κοντά σε λιμνούλες ή άλλα σημεία με υγρασία.

Πότισμα

Η αλθαία φυτρώνει φυσικά σε υγρό έδαφος και ανέχεται λίγο την ξηρασία. Κρατήστε το χώμα ομοιόμορφα υγρό. Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, όταν το κλίμα είναι ζεστό και ξηρό, χρειάζεται περισσότερο νερό.

Έδαφος

Προτιμά υγρό, εύφορο πηλώδες έδαφος, πλούσιο σε χούμο, που κρατά την υγρασία. Ανέχεται το ασβεστώδες έδαφος και κάποια αλατότητα. Το ιδανικό pH κυμαίνεται περίπου από 6,5 έως 8,0.

Λίπανση

Λιπάνετε τον Μάρτιο, στην αρχή της νέας βλάστησης.

Κλάδεμα

Κόψτε τα στελέχη στο ύψος του εδάφους στα τέλη του φθινοπώρου ή στις αρχές της άνοιξης, δηλαδή τον Νοέμβριο ή τον Φεβρουάριο.

Φύτευση

Φυτέψτε την άνοιξη, τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, σε ηλιόλουστη και υγρή θέση με χώρο για το ψηλό ανάστημά της. Δεύτερη περίοδος φύτευσης είναι ο Νοέμβριος.

Χειμώνας

Είναι πλήρως ανθεκτική στο κρύο και αντέχει έως περίπου -25 °C, πολύ πάνω από τις τυπικές χειμερινές ελάχιστες των -6 °C. Το υπέργειο μέρος ξηραίνεται και το φυτό βλαστάνει ξανά την άνοιξη. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο βρίσκεται σε λήθαργο.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, διαίρεση, μοσχεύματα βλαστού και μοσχεύματα ρίζας. Η σπορά γίνεται σε εξωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο ή τον Οκτώβριο, ενώ σε εσωτερικό χώρο μπορείτε να σπείρετε τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Οι ίδιοι μήνες, Φεβρουάριος, Μάρτιος και Οκτώβριος, ταιριάζουν και για τους υπόλοιπους τρόπους πολλαπλασιασμού.

Προβλήματα

Τα πιο συχνά προβλήματα είναι η σκουριά της μολόχας και το ωίδιο.

Συγκομιδή και χρήσεις

Η συγκομιδή γίνεται τον Μάιο, τον Ιούνιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Τρώγονται τα νεαρά φύλλα, τα μπουμπούκια των ανθέων και οι ρίζες. Τα νεαρά φύλλα μπορούν να μαγειρευτούν, τα μπουμπούκια να τουρσευτούν και οι βρασμένες ρίζες να γλυκαθούν. Το νερό από το βράσιμο αφρίζει σαν ασπράδι αυγού.

Το φύλλο, το άνθος και η ρίζα χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για τον ερεθισμό των βλεννογόνων και τον πονόλαιμο. Τα άνθη προσελκύουν μέλισσες και άλλους επικονιαστές.