Μελισσοβότανο

Ανέχεται από πλήρη ήλιο μέχρι ημισκιά. Σε κλίμα με ζεστά καλοκαίρια, τα φύλλα είναι καλύτερα όταν το φυτό παίρνει λίγη σκιά το απόγευμα. Ο καυτός απογευματινός ήλιος μπορεί να κάψει και να ξεθωριάσει τα φύλλα.

Είναι κατάλληλο για γλάστρες και μπαλκόνι, αλλά και για κάλυψη εδάφους σε περιορισμένο παρτέρι.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Μόλις εγκατασταθεί το φυτό στο έδαφος, αντέχει σε περιόδους ξηρασίας. Στη γλάστρα όμως το χώμα πρέπει να μένει ομοιόμορφα υγρό.

Από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο χρειάζεται περισσότερο νερό. Αν τα φύλλα γίνουν χλωμά και καμένα, η αιτία είναι συνήθως ο καυτός ήλιος ή η έλλειψη νερού. Δώσε τότε σκιά και πότισέ το.

Αναπτύσσεται σε σχεδόν κάθε χώμα που στραγγίζει καλά, ακόμη και σε φτωχό: πηλώδες, αργιλώδες, αμμώδες ή πλούσιο σε χούμο. Ταιριάζει όξινη-ουδέτερη έως ελαφρά αλκαλική αντίδραση, με pH περίπου 6 έως 8. Στο πλούσιο και υγρό έδαφος αποδίδει τα καλύτερα φύλλα.

Αν το καλλιεργείς σε γλάστρα, άλλαξέ την τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.

Λίπανε τον Μάρτιο, στην αρχή της νέας βλάστησης. Επειδή το φυτό αναπτύσσεται γρήγορα ακόμη και σε φτωχό έδαφος, δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω.

Κόψε τους ανθοφόρους μίσχους και τους παλιούς βλαστούς, ώστε το φυτό να βγάλει φρέσκα φύλλα. Κατάλληλοι μήνες είναι ο Φεβρουάριος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.

Χωρίς κλάδεμα το μελισσοβότανο γίνεται ατίθασο και ξεχειλωμένο. Το κόψιμο των λουλουδιών πριν σπείρουν περιορίζει και τον αυτοσπορά.

Σπέρνεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο. Για σπορά σε εσωτερικό χώρο οι μήνες είναι ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος. Τα φυτά μεταφυτεύονται έξω τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο.

Το μελισσοβότανο αυτοσπέρνεται και απλώνεται με ριζώματα. Σε ορισμένα μέρη έχει εγκλιματιστεί και θεωρείται επεκτατικό. Γι' αυτό φύτεψέ το σε γλάστρα ή σε περιορισμένο παρτέρι. Όσο πιο τακτικά μαζεύεις φύλλα, τόσο καλύτερα.

Είναι ανθεκτικό στον παγετό και μένει έξω όλο τον χρόνο. Τον χειμώνα οι βλαστοί ξεραίνονται και την άνοιξη το φυτό ξαναβλασταίνει. Ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος είναι η περίοδος ανάπαυσής του.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με διαίρεση του φυτού ή με μοσχεύματα βλαστού. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Μάρτιος, ο Απρίλιος και ο Οκτώβριος.

Τα συνηθισμένα παράσιτα είναι οι αφίδες και οι τετράνυχοι.

Αν το φυτό απλώνεται επιθετικά, φταίνε ο αυτοσπορά και τα ριζώματα. Λύση είναι η γλάστρα και το κόψιμο των λουλουδιών πριν σπείρουν. Αν οι βλαστοί είναι ξεχειλωμένοι και ατίθασοι, το φυτό δεν έχει κλαδευτεί. Κόψε τότε τους ανθοφόρους μίσχους και τους παλιούς βλαστούς. Για τα καμένα και χλωμά φύλλα, δες την ενότητα για το πότισμα.

Τα φύλλα και τα άνθη τρώγονται. Συγκομίζονται από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο. Τα φύλλα αρωματίζουν τσάι, σούπες, σαλάτες, πιάτα με ψάρι, πέστο και παγωτό.

Παραδοσιακά χρησιμοποιείται για το άγχος, το κρυολόγημα και τα τσιμπήματα εντόμων. Είναι και πολύ καλό φυτό για τις μέλισσες και άλλους επικονιαστές. Δεν το πειράζουν τα ελάφια.