Παιώνια

Η παιώνια προτιμά πλήρη ήλιο ή ήλιο με ελαφριά σκιά. Για καλή ανθοφορία χρειάζεται τουλάχιστον 6 ώρες ήλιου την ημέρα. Επειδή είναι φυτό φιλικό προς τις μέλισσες, προσελκύει επικονιαστές στον κήπο.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Ποτίζετε βαθιά σε περιόδους ξηρασίας και αποφεύγετε τη στάσιμη υγρασία στη ρίζα. Περισσότερο νερό χρειάζεται από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο.

Ταιριάζει σε πλούσιο, βαθύ και καλά στραγγιζόμενο έδαφος, που κρατά υγρασία, με ουδέτερο έως ελαφρώς αλκαλικό pH. Τα αργιλοαμμώδη εδάφη με άφθονη οργανική ουσία είναι κατάλληλα.

Η λίπανση γίνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, πριν ξεκινήσει η νέα βλάστηση.

Η φύτευση γίνεται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Τοποθετήστε το ρίζωμα έτσι ώστε οι οφθαλμοί να βρίσκονται περίπου 3 έως 5 cm κάτω από την επιφάνεια. Αν το φυτέψετε πιο βαθιά, το φυτό δεν ανθίζει.

Στις ποώδεις παιώνιες κόψτε τα στελέχη στο επίπεδο του εδάφους το φθινόπωρο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, αφού ξεραθεί το φύλλωμα. Οι δενδρώδεις παιώνιες χρειάζονται μόνο ελαφριά αφαίρεση των νεκρών κλαδιών.

Η παιώνια είναι απολύτως ανθεκτική στο κρύο και αντέχει έως περίπου -35 °C, πολύ κάτω από τον τυπικό χειμώνα της περιοχής (περίπου -6 °C). Μάλιστα, το φυτό χρειάζεται χειμερινό κρύο για να ανθίσει. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο βρίσκεται σε περίοδο ανάπαυσης.

Ο συνηθέστερος τρόπος είναι η διαίρεση του φυτού, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Είναι δυνατός και ο πολλαπλασιασμός με σπόρο, με σπορά τον Σεπτέμβριο, καθώς και με εμβολιασμό.

Η παιώνια είναι κατάλληλη για κομμένα άνθη, με κοπή τον Απρίλιο και τον Μάιο. Ιστορικά χρησιμοποιήθηκε στην Κίνα για να αρωματίζει φαγητά, ενώ οι ρίζες της χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική.