Iris

Οι περισσότερες ίριδες θέλουν πλήρη ήλιο. Ορισμένα είδη δάσους ανέχονται τη σκιά, αλλά εκεί τα φυτά ανθίζουν λιγότερο. Το γένος αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες έως περίπου -25 °C, επομένως ο τυπικός χειμώνας δεν το απειλεί.

Οι γενειοφόρες ίριδες προτιμούν μέτριο πότισμα και σχετικά ξηρά καλοκαίρια. Οι ιαπωνικές και οι υδρόβιες ίριδες χρειάζονται συνεχώς υγρό ή βαλτώδες έδαφος. Περισσότερο νερό χρειάζονται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, την περίοδο της άνθισης. Η ατμοσφαιρική υγρασία δεν είναι κρίσιμη, συνήθως αρκεί μέτρια.

Ταιριάζει πλούσιο, καλά στραγγιζόμενο χώμα κήπου, πηλώδες ή με χούμο, με pH περίπου 6 έως 8. Τα είδη που αγαπούν το νερό θέλουν έδαφος σχεδόν βαλτώδες.

Οι πυκνές συστάδες ριζωμάτων χωρίζονται και ξαναφυτεύονται κάθε 3-4 χρόνια μετά την άνθιση, από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο.

Αρκεί ελαφριά λίπανση με λίπασμα χαμηλό σε άζωτο, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Η περίσσεια αζώτου ευνοεί τη σήψη.

Η φύτευση γίνεται από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο. Τα ριζώματα τοποθετούνται στο επίπεδο του εδάφους ή λίγο κάτω από αυτό, ενώ τα βολβώδη είδη φυτεύονται βαθύτερα.

Μετά την άνθιση αφαιρέστε τους μαραμένους ανθοφόρους μίσχους. Τα ξερά φύλλα κόβονται όταν έχουν ξεραθεί πλήρως, συνήθως τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Το φυτό είναι ανθεκτικό στο κρύο και δεν χρειάζεται προστασία. Το φθινόπωρο καθαρίστε τα νεκρά φύλλα.

Ο πιο απλός τρόπος είναι η διαίρεση των ριζωμάτων από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο. Είναι δυνατή και η σπορά, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο.

Στις ασθένειες του γένους περιλαμβάνονται η σήψη ριζώματος, η φυλλοκηλίδωση, η σκωρίαση και ο ιός του μωσαϊκού.

Μαλακά ριζώματα με δυσάρεστη μυρωδιά: βακτηριακή σήψη από υγρό έδαφος ή βαθιά φύτευση. Κόψτε το σάπιο τμήμα, βελτιώστε την αποστράγγιση και αφήστε την κορυφή του ριζώματος εκτεθειμένη.

Λίγα άνθη: υπερβολική πυκνότητα ή σκιά. Χωρίστε τις συστάδες και δώστε περισσότερο ήλιο.

Καφέ κηλίδες στα φύλλα: μυκητιακή φυλλοκηλίδωση. Αφαιρέστε τα προσβεβλημένα φύλλα και καθαρίστε τα υπολείμματα.

Η ίριδα είναι καλό φυτό για κομμένο άνθος· η συγκομιδή γίνεται τον Απρίλιο και τον Μάιο. Το σχήμα του άνθους οδηγεί τις μέλισσες στο νέκταρ και στη γύρη. Ταιριάζει και σε βραχόκηπους, ενώ τα είδη υγρών περιοχών ταιριάζουν σε λίμνες και υγρές γωνιές.