Κιχώριο

Αποδίδει καλύτερα σε πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και λίγη σκιά. Επειδή ψηλώνει και έχει βαθιά ρίζα, διαλέξτε μόνιμη θέση σε παρτέρι ή σε άκρη κήπου, όπου δεν θα χρειαστεί να μετακινηθεί. Τα άνθη του τα επισκέπτονται μέλισσες, πεταλούδες και μύγες.

Τα νεαρά φυτά θέλουν τακτικό πότισμα. Όταν εγκατασταθούν, αντέχουν καλά σε περιόδους ξηρασίας και έχουν μέτριες ανάγκες σε νερό. Τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο αυξήστε το πότισμα. Η υγρασία του αέρα δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα, γιατί το φυτό προτιμά μέτρια επίπεδα.

Φυτρώνει σχεδόν σε κάθε κηπευτικό χώμα που στραγγίζει καλά και κρατά λίγη υγρασία. Προτιμά ασβεστούχα εδάφη, από ουδέτερα ως αλκαλικά, με pH περίπου 6,0 έως 8,5. Οι ελώδεις ή υπερβολικά υγρές θέσεις δεν του ταιριάζουν, γιατί χρειάζεται καλή αποστράγγιση.

Μια λίπανση τον Μάρτιο, με την έναρξη της βλάστησης, αρκεί.

Το κιχώριο σπέρνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο ή τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Αν θέλετε να ξεκινήσετε νωρίτερα, σπείρτε σε εσωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο. Τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο. Αφήστε απόσταση περίπου 30 cm ανάμεσά τους.

Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο κόψτε τους ξερούς βλαστούς. Επειδή αυτοσπέρνεται πολύ εύκολα, αφαιρέστε τα μαραμένα άνθη πριν ωριμάσουν οι σπόροι, ώστε να μη γεμίσει ο κήπος με ανεπιθύμητα φυτάρια.

Είναι πλήρως ανθεκτικό στο κρύο. Το υπέργειο μέρος ξηραίνεται, ενώ η ρόζετα και η ρίζα επιβιώνουν τον χειμώνα και βλασταίνουν ξανά την άνοιξη. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με διαίρεση. Τη διαίρεση κάντε την τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο.

Οι συνηθισμένοι εχθροί είναι οι γυμνοσάλιαγκες, τα σαλιγκάρια και οι κάμπιες του εδάφους (αγρότιδες). Προσέξτε ιδιαίτερα τα νεαρά φυτά.

Σε ζεστό και υγρό καιρό το φυτό μπορεί να δυσκολευτεί και να φθίνει το καλοκαίρι. Τότε βοηθά μια πιο δροσερή θέση ή η σπορά σε δροσερότερη εποχή. Σε χωράφια, βοσκοτόπια και άκρες δρόμων το κιχώριο συμπεριφέρεται σαν ζιζάνιο, γι' αυτό ελέγχετε την αυτοσπορά.

Τρώγονται τα φύλλα, οι ρίζες και τα μπουμπούκια των λουλουδιών. Συγκομίστε τον Απρίλιο και τον Μάιο, καθώς και τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Τα φύλλα είναι πικρά και τρώγονται ως πράσινη σαλάτα. Η καβουρδισμένη και αλεσμένη ρίζα χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του καφέ, και περιέχει ινουλίνη. Το φυτό καλλιεργείται και ως ζωοτροφή.