Valeriana officinalis

Προτιμά πλήρη ήλιο και δέχεται και ημισκιά. Σε πολύ σκιερή θέση τα στελέχη πέφτουν και γέρνουν. Επιλέξτε θέση όπου η εξάπλωση δεν θα ενοχλεί, για παράδειγμα στο πίσω μέρος ενός παρτεριού ή στην άκρη του κήπου.

Το φυτό θέλει σταθερά υγρό έδαφος. Με τα ζεστά και ξηρά καλοκαίρια της περιοχής μας, ποτίστε περισσότερο από τον Μάιο έως τον Αύγουστο και μην αφήνετε το χώμα να στεγνώνει εντελώς. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό βρίσκεται σε ανάπαυση και χρειάζεται πολύ λιγότερη φροντίδα.

Ευδοκιμεί σε εύφορο πηλώδες έδαφος, αλλά προσαρμόζεται σε πολλά εδάφη: πηλώδη, αργιλώδη, αμμώδη ή πλούσια σε χούμο. Το pH μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 5,5 έως 8. Το έδαφος πρέπει να κρατά υγρασία και ταυτόχρονα να στραγγίζει καλά.

Μία λίπανση τον Μάρτιο, στην αρχή της νέας βλάστησης, αρκεί για να ξεκινήσει δυνατά η χρονιά.

Το κλάδεμα γίνεται τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Αφαιρέστε τα μαραμένα άνθη πριν ωριμάσουν οι σπόροι, ώστε το φυτό να μην απλώνεται ανεξέλεγκτα με αυτοσπορά. Αν τα στελέχη γέρνουν, στηρίξτε τα.

Η καλλιέργεια είναι εύκολη σε συνηθισμένο κηπευτικό χώμα. Σπέρνετε τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Για πρώιμη εκκίνηση μπορείτε να σπείρετε σε εσωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο. Τα φυτά μεταφυτεύονται στον κήπο τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.

Επειδή μπορεί να γίνει ζιζανιώδης, διαλέξτε θέση όπου η εξάπλωσή της είναι αποδεκτή.

Είναι πλήρως ανθεκτική στον παγετό και αντέχει πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες από τους περίπου –6 °C του τυπικού χειμώνα εδώ. Το υπέργειο μέρος ξεραίνεται τον χειμώνα και το φυτό ξαναβλασταίνει από το ριζικό σύστημα την άνοιξη. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προστασία.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με διαίρεση της τούφας ή με τμήματα ριζώματος. Η κατάλληλη εποχή είναι ο Μάρτιος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος. Η τακτική διαίρεση ταυτόχρονα ανανεώνει το φυτό και περιορίζει την εξάπλωσή του.

Στελέχη που πέφτουν: συνήθως φταίει η υπερβολική σκιά. Φυτέψτε σε πλήρη ήλιο ή στηρίξτε τα στελέχη.

Απλώνεται επιθετικά: αιτία είναι τα ριζώματα και η αυτοσπορά. Αφαιρείτε τα μαραμένα άνθη και διαιρείτε το φυτό τακτικά.

Η συγκομιδή γίνεται τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Το ριζικό σύστημα με το κοντό ρίζωμα και τις ινώδεις ρίζες είναι το μέρος που χρησιμοποιείται ως φαρμακευτική δρόγη. Οι ρίζες χρησιμοποιούνται κυρίως για τσάι. Το έλαιο από ρίζα και φύλλα χρησιμοποιείται ως αρωματική ουσία σε αρτοσκευάσματα, παγωτό και αρώματα.

Παραδοσιακά, το εκχύλισμα της ρίζας χρησιμοποιείται για ήπια νευρική ένταση και προβλήματα ύπνου, αν και τα στοιχεία είναι αντικρουόμενα.

Τα λουλούδια προσελκύουν μέλισσες, πεταλούδες και συρφίδες, ενώ τα ελάφια τείνουν να την αποφεύγουν. Είναι κατάλληλη και για κομμένο άνθος.