Καλέντουλα

Η καλέντουλα αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο. Ανέχεται λίγη σκιά, αλλά όταν η σκιά είναι πολλή τα φυτά τεντώνονται και γίνονται αδύναμα. Αν δείτε τέτοια ανάπτυξη, μεταφέρετέ τα σε ηλιόλουστο σημείο και τσιμπήστε τις κορυφές.

Το φυτό θέλει μέτριο πότισμα και χώμα ελαφρώς υγρό. Η ανοχή του στην ξηρασία είναι χαμηλή και δεν αντέχει καλά τις παρατεταμένες περιόδους χωρίς νερό.

Τον Απρίλιο, τον Μάιο και τον Ιούνιο χρειάζεται περισσότερο νερό. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο το φυτό μπαίνει σε περίοδο ανάπαυσης.

Ευδοκιμεί στα περισσότερα εδάφη: συνηθισμένο χώμα, αμμώδες, αργιλώδες ή πηλώδες. Τα καλύτερα αποτελέσματα δίνει σε μέτριο έως πλούσιο χώμα που στραγγίζει καλά αλλά διατηρεί λίγη υγρασία. Ανέχεται pH περίπου από 6 έως 8.

Λιπαίνετε τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, όταν το φυτό μπαίνει σε ανάπτυξη πριν από την κύρια ανθοφορία της άνοιξης.

Αφαιρείτε τακτικά τα μαραμένα άνθη, ώστε το φυτό να συνεχίζει να ανθίζει. Στα νεαρά φυτά τσιμπήστε τις κορυφές για πιο πυκνό σχήμα. Κλαδεύετε κυρίως τον Απρίλιο και τον Μάιο. Το φθινόπωρο μπορείτε να κόψετε το φυτό χαμηλά για να ανανεωθεί.

Σπέρνετε τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, καθώς και τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Στους ήπιους χειμώνες η φθινοπωρινή σπορά είναι η συνηθισμένη επιλογή. Αν σπέρνετε σε εσωτερικό χώρο, κάντε το 6 έως 8 εβδομάδες πριν από την τελευταία παγωνιά. Μπορείτε επίσης να σπείρετε απευθείας γύρω από την περίοδο της τελευταίας παγωνιάς.

Μεταφυτεύετε τα φυτά στη θέση τους τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο.

Η καλέντουλα καλλιεργείται συνήθως ως ετήσιο και αυτοσπείρεται εύκολα, οπότε νέα φυτά εμφανίζονται συχνά μόνα τους. Δεν είναι ανθεκτική σε έντονο κρύο. Αντέχει έως περίπου -5 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας σε αυτή την περιοχή μπορεί να φτάσει τους -6 °C. Σε ψυχρές περιοχές μπορεί λοιπόν να πάθει ζημιά από παγετό.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρους, κατά προτίμηση τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Οι σπόροι είναι αγκαθωτά, καμπυλωτά αχαίνια και ωριμάζουν από το τέλος του καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο.

Στα συνηθισμένα παράσιτα ανήκουν οι αφίδες, οι αλευρώδεις, οι γυμνοσάλιαγκες και τα σαλιγκάρια. Από τις ασθένειες αναφέρονται το ωίδιο και ο ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς.

Λευκή σκόνη στα φύλλα: πρόκειται για ωίδιο. Βελτιώστε τον αερισμό και αποφύγετε το πότισμα από πάνω.

Μακρύς, αδύναμος βλαστός: φταίει η πολλή σκιά. Μετακινήστε το φυτό στον ήλιο και τσιμπήστε τις κορυφές.

Κομμένα νεαρά φυτά: συνήθως φταίνε οι γυμνοσάλιαγκες και τα σαλιγκάρια. Προστατέψτε τα φυτά με φράγματα ή παγίδες.

Τα άνθη και τα πέταλα είναι βρώσιμα και συλλέγονται τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Μάιο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Τα πέταλα έχουν ελαφρώς πικρή, πιπεράτη γεύση. Χρησιμοποιούνται σε σαλάτες, ως χρωματιστή διακόσμηση αντί για σαφράν και για τσάι.

Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως φαρμακευτικό βότανο, παραδοσιακά για το δέρμα, τις πληγές και τη φροντίδα των ματιών, καθώς και σε λάδια περιποίησης.

Είναι και καλό λουλούδι για κοπή. Προσελκύει πεταλούδες και επικονιαστές και συνήθως δεν την ενοχλούν τα ελάφια και τα κουνέλια.