Παπαρούνες

Θέλει πλήρη ήλιο. Στα ζεστά καλοκαίρια βοηθά μια ελαφριά απογευματινή σκιά. Ταιριάζει σε ανθόκηπους, σε βραχόκηπους και σε λιβαδικές φυτεύσεις, και κόβεται εύκολα για βάζο.

Ποτίστε με μέτρο. Τα υγρά εδάφη μπορούν να προκαλέσουν σήψη ριζών, γι' αυτό αφήνετε το χώμα να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα.

Προτιμά γόνιμο, στραγγιστικό πηλώδες ή αμμώδες έδαφος, ουδέτερο έως αλκαλικό, με pH περίπου 6,5 έως 8,0. Το σημαντικότερο είναι η καλή αποστράγγιση.

Σπείρετε τους σπόρους στην επιφάνεια του συμπαγούς εδάφους, χωρίς να τους θάψετε. Η βαθιά σπορά είναι η συχνότερη αιτία κακής βλάστησης. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Φεβρουάριος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος.

Μη μεταφυτεύετε τις παπαρούνες, γιατί δεν αντέχουν τη διαταραχή των ριζών. Σπείρετέ τες απευθείας εκεί όπου θέλετε να ανθίσουν.

Αφαιρώντας τα μαραμένα άνθη παρατείνετε την ανθοφορία. Αν θέλετε να ξαναβγούν του χρόνου, αφήστε τις κάψες να ωριμάσουν και να αυτοσπαρούν. Επειδή το φυτό σπέρνεται εύκολα μόνο του, ελέγχετε πού εξαπλώνεται.

Είναι μονοετές και αντέχει στον παγετό. Επιβιώνει ως σπόρος, ενώ τα φυτάρια που σπέρνονται το φθινόπωρο περνούν τον χειμώνα στον κήπο. Ανθίζει από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο.

Πολλαπλασιάζεται μόνο με σπόρο. Σπέρνεται τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο, αφήνοντας τα φυτάρια να ξεχειμωνιάσουν, ή τον Φεβρουάριο.

Σήψη ριζών: οφείλεται σε υγρό έδαφος. Βελτιώστε την αποστράγγιση.

Λευκή κονιορτώδης επικάλυψη: είναι ωίδιο. Αυξήστε τον αερισμό και αποφεύγετε το πότισμα πάνω στα φύλλα.

Κακή βλάστηση: οι σπόροι έχουν θαφτεί βαθιά. Σπείρετε στην επιφάνεια.

Το φυτό μπορεί να προσβληθεί και από βοτρύτη (botrytis).

Οι σπόροι συγκομίζονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Οι μαύροι σπόροι τρώγονται ωμοί ή σε ψωμί και γλυκίσματα, ενώ τα πέταλα δίνουν κόκκινη βαφή.

Παραδοσιακά, το σιρόπι από τα πέταλα χρησιμοποιούνταν ως βοήθημα για τον ύπνο και το φυτό για πόνους και ουρική αρθρίτιδα.