Αχιλλέα

Θέλει πλήρη ήλιο, για γερά στελέχη και καλύτερη άνθηση. Με λίγο φως τα στελέχη πλαγιάζουν και γέρνουν.

Είναι κατάλληλη για βραχόκηπο, για κάλυψη εδάφους και για παρτέρια με φυτά φιλικά προς τους επικονιαστές. Την επισκέπτονται πολλά έντομα, μέλισσες και πεταλούδες, ενώ τα ελάφια και τα κουνέλια τη θεωρούν ανεπιθύμητη.

Αφού ριζώσει, χρειάζεται λίγο νερό και αντέχει πολύ στην ξηρασία, κάτι που ταιριάζει στα ξηρά καλοκαίρια. Προτιμά χαμηλή υγρασία αέρα. Το συνεχώς βρεγμένο χώμα ευνοεί τη σήψη της ρίζας, γι' αυτό αποφεύγετε το υπερβολικό πότισμα.

Αναπτύσσεται σε φτωχό έως μέτριο, καλά στραγγιζόμενο έδαφος: πηλώδες, αμμώδες ή χαλικώδες, με pH περίπου 6,0 έως 8,0. Το πλούσιο έδαφος δίνει χαλαρή, αραιή ανάπτυξη και στελέχη που πλαγιάζουν, οπότε δεν χρειάζεται να το εμπλουτίσετε.

Φυτεύετε την άνοιξη (Μάρτιο, Απρίλιο) ή το φθινόπωρο (Οκτώβριο, Νοέμβριο), σε απόσταση 30 έως 45 cm μεταξύ των φυτών.

Ο σπόρος σπέρνεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο. Για σπορά σε εσωτερικό χώρο, κατάλληλος μήνας είναι ο Φεβρουάριος.

Αφαιρείτε τα μαραμένα άνθη, ώστε να παρατείνεται η άνθιση και να περιορίζεται ο αυτοσπορός. Στο τέλος του φθινοπώρου ή στις αρχές της άνοιξης κόβετε το φυτό στη βάση του.

Είναι πλήρως ανθεκτική στο κρύο και αντέχει έως περίπου -39 °C, πολύ πάνω από τους συνηθισμένους χειμερινούς -6 °C της περιοχής. Δεν χρειάζεται καμία προστασία. Τον Ιανουάριο και τον Δεκέμβριο το φυτό ξεκουράζεται.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με διαίρεση. Τη διαίρεση την κάνετε τον Μάρτιο ή τον Οκτώβριο. Η τακτική διαίρεση βοηθά και στον έλεγχο της εξάπλωσης.

Οι ασθένειες που την απασχολούν είναι το ωίδιο, η σήψη του στελέχους και η σήψη της ρίζας.

Τα στελέχη πλαγιάζουν: συνήθως φταίει το πλούσιο έδαφος ή το λίγο φως. Φυτέψτε σε φτωχό έδαφος και πλήρη ήλιο.

Η βάση σαπίζει: φταίει το υγρό έδαφος. Βελτιώστε την αποστράγγιση.

Λευκή σκόνη στα φύλλα: είναι ωίδιο. Βελτιώστε τον αερισμό και κόψτε τα προσβεβλημένα στελέχη.

Εξαπλώνεται υπερβολικά: λόγω ριζωμάτων και αυτοσποράς μπορεί να γίνει ζιζανιώδης ή και χωροκατακτητική. Χωρίζετε τα φυτά τακτικά, αφαιρείτε τα μαραμένα άνθη και προτιμάτε ποικιλίες.

Τα άνθη κόβονται από τον Μάιο έως τον Ιούλιο και η αχιλλέα είναι κατάλληλη ως λουλούδι κοπής. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται για πληγές.