Λευκή μουριά
Morus alba · Moraceae
Επίσης: άσπρη μουριά, aspri mouria, mouria, sykamnia
Η λευκή μουριά (Morus alba), γνωστή και ως άσπρη μουριά ή απλώς μουριά, είναι φυλλοβόλο δέντρο με γρήγορη ανάπτυξη και γλυκούς καρπούς στις αρχές του καλοκαιριού. Είναι εύκολη στην καλλιέργεια και ταιριάζει σε κλίμα με ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 24–28 °C, ελάχ. -28 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 10–20 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Χαρακτηριστικά της λευκής μουριάς
Η λευκή μουριά ανήκει στην οικογένεια Moraceae και κατάγεται από την Κίνα. Σήμερα καλλιεργείται και αυτοφύεται σε όλο τον εύκρατο και θερμό κόσμο. Φυτρώνει σε άκρες δασών, δίπλα σε δρόμους και σε χέρσα εδάφη, και αντέχει σε φτωχά εδάφη.
Είναι μικρό έως μεσαίο δέντρο με στρογγυλεμένη κόμη, κοντό, λίγο στραβό κορμό και γαλακτώδη χυμό. Το άνοιγμά της φτάνει περίπου 6 έως 18 μέτρα και αναπτύσσεται γρήγορα. Το ριζικό της σύστημα είναι επιφανειακό και απλώνεται πλατιά.
Τα φύλλα είναι απλά, εναλλασσόμενα, με οδοντωτό χείλος και γυαλιστερή επιφάνεια. Μπορεί να είναι ολόκληρα ή λοβωτά και έχουν μήκος 5–13 εκ. στα ώριμα δέντρα, ενώ στους δυνατούς βλαστούς είναι μεγαλύτερα. Το φθινόπωρο κιτρινίζουν ή παίρνουν καφέ απόχρωση.
Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο εμφανίζονται μικροί κιτρινοπράσινοι ίουλοι, συνήθως σε χωριστά αρσενικά και θηλυκά δέντρα. Οι καρποί μοιάζουν με βατόμουρα, έχουν μήκος 1–2,5 εκ. και ωριμάζουν λευκοί, ροζ ή βαθύ μωβ.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Η μουριά αποδίδει καλύτερα σε πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ημισκιά. Η ιδανική θερμοκρασία για την ανάπτυξή της είναι περίπου 24–28 °C.
Επειδή οι πεσμένοι καρποί λερώνουν, διαλέξτε θέση μακριά από μονοπάτια και σταθμευμένα αυτοκίνητα.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Τα νεαρά δέντρα ποτίζονται τακτικά, ενώ τα καλά εγκατεστημένα ανέχονται την ξηρασία.
Το νερό χρειάζεται περισσότερο από τον Μάιο ως τον Αύγουστο, δηλαδή στην περίοδο καρποφορίας και στη ζέστη του καλοκαιριού.
Έδαφος
Προτιμά πλούσιο, υγρό και καλά στραγγιζόμενο πηλώδες έδαφος με pH γύρω στο 6,2–6,8. Ανέχεται όμως αργιλώδη και αμμώδη εδάφη, καθώς και φτωχά ή αλκαλικά χώματα.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται τον Μάρτιο, στην αρχή της βλαστικής περιόδου.
Κλάδεμα
Κλαδέψτε από το τέλος του φθινοπώρου ως τον χειμώνα, δηλαδή Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο. Αν κλαδέψετε μέσα στην ανάπτυξη, το δέντρο χάνει έντονα χυμό.
Φύτευση
Η φύτευση γίνεται Φεβρουάριο και Μάρτιο ή Οκτώβριο και Νοέμβριο.
Λάβετε υπόψη το μεγάλο τελικό άνοιγμα της κόμης και το επιφανειακό ριζικό σύστημα. Τα πουλιά τρώνε με όρεξη τους καρπούς και διασπείρουν τους σπόρους, οπότε η μουριά εξαπλώνεται εύκολα και αυτοφύεται.
Χειμώνας
Είναι ανθεκτική στο κρύο και δεν χρειάζεται προστασία. Αντέχει περίπου έως −28 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους −6 °C. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το δέντρο βρίσκεται σε λήθαργο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με μοσχεύματα βλαστού και με εμβολιασμό. Η σπορά γίνεται Οκτώβριο και Νοέμβριο. Ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα ή εμβολιασμό γίνεται Φεβρουάριο, Μάρτιο και Ιούνιο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Λεκέδες από πεσμένους καρπούς: εμφανίζονται κυρίως στα θηλυκά δέντρα με πλούσια καρποφορία. Φυτέψτε μακριά από σκληρές επιφάνειες ή επιλέξτε αρσενικές ποικιλίες που δεν καρποφορούν.
Έντονη ροή χυμού μετά το κλάδεμα: οφείλεται σε κλάδεμα μέσα στην περίοδο ανάπτυξης. Κλαδέψτε από το τέλος του φθινοπώρου ως τον χειμώνα.
Συγκομιδή και χρήση
Οι καρποί ωριμάζουν από τον Μάιο ως τον Ιούλιο. Είναι γλυκοί, κάποτε όμως λίγο άγευστοι, και τρώγονται φρέσκοι, αποξηραμένοι ή σε μαρμελάδα.
Τα φύλλα της μουριάς τρέφουν τους μεταξοσκώληκες.















































































