Σκόρδα

Το σκόρδο θέλει πλήρη ήλιο, τουλάχιστον 6 ώρες άμεσου ηλιακού φωτός την ημέρα. Διαλέξτε την πιο ηλιόλουστη γωνιά του κήπου. Είναι φυτό εξωτερικού χώρου και ανθεκτικό στον παγετό: αντέχει έως περίπου -30 °C, πολύ χαμηλότερα από τους -6 °C, που είναι η τυπική ελάχιστη χειμερινή θερμοκρασία εδώ.

Το φυτό θέλει μέτριο πότισμα. Ποτίστε τακτικά όσο αναπτύσσεται και δώστε περισσότερο νερό τον Απρίλιο και τον Μάιο. Πριν από τη συγκομιδή μειώστε το πότισμα, γιατί το υγρό έδαφος προκαλεί σήψη του βολβού. Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο το φυτό βρίσκεται σε περίοδο ανάπαυσης.

Προτιμά χαλαρό, εύφορο και πλούσιο σε χούμο έδαφος με καλή αποστράγγιση, που να διατηρεί λίγη υγρασία αλλά να μη λιμνάζει. Ταιριάζουν τα πηλώδη και τα αμμώδη εδάφη, με pH περίπου 6 έως 8. Η φυτοκάλυψη (μάλτσινγκ) βοηθά να μένουν τα ζιζάνια υπό έλεγχο.

Η λίπανση γίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, όταν το φυτό βρίσκεται σε ανάπτυξη. Ένα έδαφος πλούσιο σε χούμο από την αρχή βοηθά τους βολβούς.

Τον Μάιο αφαιρέστε το ανθοφόρο στέλεχος. Έτσι το φυτό στέλνει την ενέργειά του στους βολβούς και αυτοί γίνονται μεγαλύτεροι.

Η φύτευση γίνεται τον Οκτώβριο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Χωρίστε τις σκελίδες και φυτέψτε τις με τη μύτη προς τα πάνω, σε βάθος 5 έως 8 cm και σε απόσταση 15 έως 20 cm (περίπου 18 cm). Η ιδανική στιγμή είναι περίπου έξι εβδομάδες πριν παγώσει το έδαφος.

Οι σκελίδες που φυτεύτηκαν το φθινόπωρο ξεχειμωνιάζουν μέσα στο έδαφος. Σε ψυχρές περιοχές βοηθά μια στρώση φυτοκάλυψης.

Το σκόρδο πολλαπλασιάζεται με διαίρεση του βολβού σε σκελίδες, με βολβίδια ή με σπόρο. Στην πράξη χρησιμοποιούνται οι σκελίδες, που φυτεύονται τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο. Ο σπόρος σπάνια σχηματίζεται στις καλλιεργούμενες ποικιλίες.

Βολβοί που σαπίζουν: αιτία είναι συνήθως το νερό που λιμνάζει. Βελτιώστε την αποστράγγιση και μειώστε το πότισμα πριν από τη συγκομιδή.

Μικροί βολβοί: συνήθως οφείλονται σε στέλεχος που έμεινε στο φυτό ή σε στενή φύτευση. Αφαιρέστε τα στελέχη και κρατήστε σωστές αποστάσεις.

Στους εχθρούς περιλαμβάνονται τα ακάρεα του βολβού, ο θρίπας του κρεμμυδιού και ο σκώρος του πράσου. Στις ασθένειες περιλαμβάνονται η σήψη του βολβού, η λευκή σήψη και η σκουριά.

Οι βολβοί μαζεύονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Πριν αποθηκευτούν, θέλουν ξήρανση (σκλήρυνση). Οι σκελίδες χρησιμοποιούνται ωμές ή μαγειρεμένες ως πικάντικο καρύκευμα. Τρώγονται επίσης οι βολβοί, τα φύλλα και τα στελέχη.

Χρησιμοποιείται παραδοσιακά εδώ και χιλιάδες χρόνια ως λαϊκό βότανο. Τα άνθη επισκέπτονται πεταλούδες, σκώροι και άλλα έντομα, ενώ το φυτό δεν το πειράζουν τα ελάφια.