Κληματαριά

Η κληματαριά θέλει πλήρη ήλιο και ζέστη για να ωριμάσουν καλά τα σταφύλια. Διάλεξε ηλιόλουστη, προστατευμένη θέση και φρόντισε από την αρχή για στήριγμα.

Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, στη ζεστή και ξηρή περίοδο, πότιζε περισσότερο. Τον υπόλοιπο χρόνο αρκεί λιγότερο νερό.

Προτιμά έδαφος που στραγγίζει ελεύθερα. Αν το έχεις σε γλάστρα, η αλλαγή γίνεται Φεβρουάριο ή Μάρτιο.

Λίπανε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, όταν ξεκινά η νέα βλάστηση.

Κλάδευε κατά τη χειμερινή περίοδο λήθαργου, τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Ο καρπός βγαίνει σε βλαστούς από το περσινό ξύλο. Γι' αυτό άφησε καλαμιές ή σπερούνια με 2 έως 15 μάτια.

Φύτεψε σε ηλιόλουστο, προφυλαγμένο σημείο και βάλε από την αρχή καφασωτό, σύρματα ή πέργκολα. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Φεβρουάριος, ο Μάρτιος, ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος.

Η κληματαριά είναι ανθεκτική στο κρύο και αντέχει έως περίπου -20 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας στην περιοχή αυτή φτάνει γύρω στους -6 °C. Μένει έξω όλο τον χρόνο και ξεκουράζεται τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο πρόσεχε τους όψιμους παγετούς και προστάτευε τη νέα βλάστηση.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστών, καταβολάδες, εμβολιασμό ή σπόρο. Τα μοσχεύματα γίνονται τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.

Οι ασθένειες που αναφέρονται είναι το ωίδιο (powdery mildew), ο περονόσπορος (downy mildew) και η γκρίζα μούχλα (grey mould).

Τα σταφύλια μαζεύονται τον Αύγουστο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Τρώγονται φρέσκα, αποξηραμένα ή γίνονται κρασί. Τα νεαρά φύλλα χρησιμοποιούνται σε πιάτα όπως οι ντολμάδες. Τον καρπό τρώνε και πουλιά και άλλα ζώα, που διασπείρουν τους σπόρους.