Ελίχρυσο
Helichrysum italicum · Asteraceae
Επίσης: ελίχρυσος
Το ελίχρυσο (Helichrysum italicum, γνωστό και ως ελίχρυσος) είναι ένας ασημόφυλλος θάμνος της Μεσογείου με έντονο άρωμα που θυμίζει κάρι. Ταιριάζει σε ηλιόλουστους, ξηρούς κήπους και δεν ζητά πολλά: λίγο νερό, φτωχό έδαφος και καλή αποστράγγιση.
- Φως
- Πλήρης ήλιος
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Χαμηλή
- Θερμοκρασία
- 15–28 °C, ελάχ. -12 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 30–70 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το φυτό
Το ελίχρυσο ανήκει στην οικογένεια Asteraceae και φύεται αυτοφυές σε ξηρά, βραχώδη ή αμμώδη εδάφη της λεκάνης της Μεσογείου, από την Ισπανία και τη Γαλλία μέχρι την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία, καθώς και στη Βόρεια Αφρική.
Είναι πολυετής, συνήθως αειθαλής ημιθάμνος με ξυλώδη βάση. Σχηματίζει συμπαγείς, θαμνώδεις συστάδες ύψους περίπου 30 έως 70 cm, με όρθια ανθοφόρα στελέχη. Τα στενά φύλλα είναι ασημί-γκρι και έχουν ρητινώδες άρωμα που θυμίζει κάρι. Το καλοκαίρι εμφανίζονται ταξιανθίες με μικρά κίτρινα άνθη, που διατηρούν το χρώμα τους και όταν ξεραθούν.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει πλήρη ήλιο και ζέστη. Έτσι μένει συμπαγές και αναπτύσσει πιο έντονο άρωμα. Στη σκιά ή σε πλούσιο έδαφος γίνεται ψηλόλιγνο και πέφτει προς τα πλάγια.
Είναι εύκολο στην καλλιέργεια και ταιριάζει σε βραχόκηπους, σε ξερά παρτέρια και σε γλάστρες στο μπαλκόνι. Προσελκύει επικονιαστές.
Πότισμα και υγρασία
Αντέχει πολύ καλά την ξηρασία. Πότιζε με φειδώ και άφησε το χώμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η υγρασία τον χειμώνα. Δεν χρειάζεται υψηλή υγρασία αέρα, προτιμά ξηρό περιβάλλον.
Έδαφος και μεταφύτευση
Προτιμά φτωχό, χαλικώδες και απολύτως στραγγιστό έδαφος, ουδέτερο έως ασβεστούχο (pH περίπου 6,5 έως 8). Σε βαριά εδάφη πρόσθεσε χαλίκι ή χοντρή άμμο.
Αν το καλλιεργείς σε γλάστρα, η μεταφύτευση γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, με αμμώδες μείγμα που στραγγίζει γρήγορα.
Φύτευση
Φύτεψέ το την άνοιξη, σε ηλιόλουστη και προφυλαγμένη θέση με πολύ καλή αποστράγγιση. Η φύτευση στον κήπο γίνεται Μάρτιο και Απρίλιο, αλλά και Οκτώβριο και Νοέμβριο. Η σπορά γίνεται Μάρτιο, Απρίλιο ή Οκτώβριο.
Κλάδεμα
Κλάδεψε ελαφρά μετά την ανθοφορία ή την άνοιξη, τον Μάρτιο ή τον Σεπτέμβριο. Απόφυγε το βαθύ κόψιμο στο παλιό ξύλο. Το ελαφρύ κλάδεμα βοηθά και όταν το φυτό έχει αρχίσει να απλώνεται.
Χειμώνας
Στη χώρα μας αντέχει συνήθως έξω τον χειμώνα. Αντέχει περίπου έως -12 °C, ενώ η συνηθισμένη ελάχιστη θερμοκρασία τον χειμώνα είναι γύρω στους -6 °C. Στις πιο κρύες περιοχές κράτησέ το σε χώρο χωρίς παγετό και ξηρό. Σημασία έχει να μη μένει το χώμα βρεγμένο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, που γίνονται τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ή με σπόρο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Αν το φυτό μαραίνεται ή σαπίζει στη βάση, η αιτία είναι συνήθως υγρό έδαφος, ιδιαίτερα τον χειμώνα. Βελτίωσε την αποστράγγιση με χαλίκι και μείωσε το πότισμα.
Αν η ανάπτυξη είναι ψηλόλιγνη και πέφτει, φταίει η πολλή σκιά ή το πλούσιο έδαφος. Μετέφερέ το σε πλήρη ήλιο και κλάδεψέ το ελαφρά.
Συγκομιδή και χρήσεις
Ανθίζει από τον Μάιο ως τον Αύγουστο και στο ίδιο διάστημα μπορείς να το συλλέξεις. Τα άνθη κρατούν το χρώμα τους ξερά, γι' αυτό είναι κατάλληλο ως λουλούδι κοπής.
Τα νεαρά βλαστάρια και τα φύλλα είναι βρώσιμα. Κλαδάκια αρωματίζουν μαγειρευτά και πιάτα με κρέας, ψάρι ή λαχανικά και αφαιρούνται πριν το σερβίρισμα. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες για αλλεργίες, κρυολογήματα, βήχα, φλεγμονές και αϋπνία.






















































































