Βήχιο
Tussilago farfara · Asteraceae
Επίσης: φαρφάρα
Το βήχιο (Tussilago farfara) είναι χαμηλό πολυετές φυτό που ανθίζει με κίτρινα λουλούδια πριν βγάλει φύλλα, σε μια εποχή που ο κήπος είναι ακόμη γυμνός. Είναι εύκολο και δεν χρειάζεται φροντίδα μόλις εγκατασταθεί, αλλά απλώνεται δυναμικά και θέλει έλεγχο.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 8–20 °C, ελάχ. -30 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 5–20 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Το βήχιο, γνωστό και ως φαρφάρα ή Tussilago farfara, ανήκει στην οικογένεια Asteraceae. Είναι ποώδες πολυετές φυτό ύψους περίπου 5 έως 20 cm, που σχηματίζει πυκνές αποικίες με έρποντα ριζώματα.
Τα άνθη μοιάζουν με μικρές κίτρινες πικραλίδες, με μια εξωτερική σειρά βρακτίων, και στέκονται σε λεπιώδεις μίσχους. Εμφανίζονται στα τέλη του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης, στη χώρα μας περίπου από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο. Τα φύλλα έρχονται μετά την ανθοφορία: μεγάλα, στρογγυλά έως καρδιόσχημα, πράσινα, με γωνιώδεις οδοντώσεις. Στις αρχές του καλοκαιριού στεγνώνουν και το φυτό μπαίνει σε ανάπαυση από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.
Οι καρποί είναι μικροί σπόροι με λευκό πάπο, που τους παρασύρει ο άνεμος. Το φυτό είναι ιθαγενές στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία και φυτρώνει σε χέρσα και διαταραγμένα εδάφη, δρόμους, όχθες ποταμών και υγρά ή αργιλώδη εδάφη. Τα πρώιμα άνθη δίνουν γύρη και νέκταρ στις μέλισσες.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Θέση και φως
Προτιμά ανοιχτά, ηλιόλουστα σημεία. Δέχεται και ημισκιά, αλλά το πλήρες φως είναι η καλύτερη επιλογή. Ταιριάζει σε πρανή, άκρες κήπου και περιοχές όπου θέλετε φυτό εδαφοκάλυψης. Επειδή απλώνεται εύκολα, διαλέξτε θέση όπου μπορεί να περιοριστεί.
Πότισμα και υγρασία
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Το βήχιο ανέχεται εδάφη υγρά έως κάπως ποτισμένα και, μόλις εγκατασταθεί, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. Η υγρασία του περιβάλλοντος δεν αποτελεί θέμα.
Έδαφος
Αναπτύσσεται σε βαριά, πηλώδη ή αργιλώδη εδάφη με ουδέτερο έως αλκαλικό pH, περίπου 6,5 έως 8,0. Το έδαφος που κρατά την υγρασία του είναι ιδανικό.
Λίπανση
Δεν χρειάζεται λίπασμα.
Φύτευση και σπορά
Η σπορά και η φύτευση στην τελική θέση γίνονται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Αν θέλετε να κρατήσετε το φυτό σε περιορισμένο χώρο, βάλτε από την αρχή φραγμούς γύρω από το σημείο φύτευσης.
Χειμώνας και ανάπαυση
Είναι εντελώς ανθεκτικό στον παγετό και δεν χρειάζεται προστασία στους ήπιους χειμώνες μας. Το φυτό ξεραίνεται το καλοκαίρι και ανθίζει ξανά νωρίς την άνοιξη, οπότε μην ανησυχήσετε όταν τα φύλλα χάνονται τον Ιούνιο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με διαίρεση και με τμήματα ριζώματος. Η κατάλληλη εποχή είναι ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος.
Προβλήματα: η επιθετική εξάπλωση
Το βασικό πρόβλημα είναι η εξάπλωση, που οφείλεται στα ριζώματα και στους άφθονους σπόρους. Περιορίστε το φυτό με φραγμούς και αφαιρέστε τις κεφαλές των σπόρων πριν διασπαρούν. Σε περιοχές όπου έχει εισαχθεί, ιδίως στη Βόρεια Αμερική, θεωρείται χωροκατακτητικό.
Χρήσεις
Τα φύλλα χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά ως τσάι ή σιρόπι για τον βήχα και άλλες αναπνευστικές ενοχλήσεις. Λόγω ανησυχιών για ηπατοτοξικότητα, η χρήση του έχει απαγορευτεί στη Γερμανία.
Παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν και στη ζαχαροπλαστική, όπως στο coltsfoot rock, αλλά δεν συνιστάται λόγω των αλκαλοειδών που περιέχει.















































































