Φλισκούνι
Mentha pulegium · Lamiaceae
Επίσης: βλήχων, μέντα φλισκούνι, pulegium
Το φλισκούνι (Mentha pulegium), γνωστό και ως βλήχων ή μέντα φλισκούνι, είναι χαμηλή, αρωματική πολυετής μέντα που απλώνεται και σχηματίζει χαλί. Ευδοκιμεί σε υγρά σημεία του κήπου, δίπλα σε λιμνούλες και σε σκιερές, δροσερές γωνιές. Είναι εύκολο στη φροντίδα, αλλά χρειάζεται έλεγχο στη διασπορά και προσοχή στη χρήση του.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Υψηλές
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 15–25 °C, ελάχ. -15 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 10–40 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το φυτό
Το φλισκούνι είναι ποώδες, πολυετές φυτό της οικογένειας Lamiaceae. Έχει τετράγωνους βλαστούς και μπορεί να είναι έρπον ή όρθιο και πολυκλαδές. Το ύψος του φτάνει συνήθως τα 10 με 40 εκατοστά. Οι ριζωμένοι βλαστοί απλώνονται και δημιουργούν πυκνά στρώματα, γι' αυτό χρησιμοποιείται και ως φυτό εδαφοκάλυψης.
Τα φύλλα είναι μικρά, στενά ωοειδή, χνουδωτά, μήκους 2-3 εκατοστών, σε αντικριστά ζεύγη και με αραιά δόντια κοντά στην κορυφή. Όταν τα τρίψετε, μυρίζουν έντονα μέντα. Από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο εμφανίζονται μικρά μενεξεδιά άνθη, περίπου 6 χιλιοστών, σε πυκνές στρόγγυλες σπείρες στους κόμβους, με προεξέχοντες στήμονες. Προσελκύουν τους επικονιαστές.
Είναι αυτοφυές στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, σε εποχικά υγρούς βοσκότοπους, στις όχθες ρεμάτων και λιμνών και σε υγρά λιβάδια.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Προτιμά πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ελαφριά σκιά. Στο ζεστό και ξηρό καλοκαίρι, μια θέση με ήλιο το πρωί και λίγη σκιά το απόγευμα βοηθά να μην ξεραίνεται το χώμα. Είναι κατάλληλο για άκρες λιμνούλας, υγρό έδαφος και γλάστρες.
Πότισμα
Το φλισκούνι θέλει σταθερά υγρό χώμα. Οι περίοδοι ξηρασίας επιβραδύνουν την ανάπτυξή του και η αντοχή του στην ανομβρία είναι χαμηλή. Ποτίστε περισσότερο από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, δηλαδή στους μήνες ανθοφορίας και ζέστης. Ανέχεται το νερό που μένει στο έδαφος τον χειμώνα.
Χώμα και αλλαγή γλάστρας
Ταιριάζει σε γόνιμο, υγρό πηλώδες ή αργιλώδες χώμα που παραμένει υγρό και τον χειμώνα. Το pH είναι ιδανικά από 6 έως 7,5. Το έδαφος πρέπει να συγκρατεί υγρασία και όχι να στραγγίζει υπερβολικά.
Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, η αλλαγή γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.
Λίπανση
Λιπάνετε την άνοιξη, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, όταν ξεκινά η νέα βλάστηση.
Κλάδεμα
Κόψτε το φυτό μετά την ανθοφορία, τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο. Έτσι παραμένει συμπαγές και βγάζει νέα βλάστηση.
Φύτευση και έλεγχος της διασποράς
Φυτέψτε στις άκρες λιμνούλας ή σε υγρό έδαφος, τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Σπορά γίνεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο, ή σε εσωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο.
Το φυτό απλώνεται εύκολα με τους ριζωμένους βλαστούς του και σε ορισμένες περιοχές του κόσμου θεωρείται ζιζάνιο. Περιορίστε την εξάπλωσή του, για παράδειγμα με γλάστρα ή φραγμό στο χώμα. Κρατήστε το μακριά από την κανονική μέντα που καλλιεργείτε για το τραπέζι και μακριά από παιδιά και κατοικίδια.
Χειμώνας
Είναι ανθεκτικό στον παγετό. Με το κρύο ξεραίνεται η φυλλωσιά και την άνοιξη ξαναβλασταίνει. Ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος είναι η περίοδος ανάπαυσής του και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προστασία.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με διαίρεση, με μοσχεύματα βλαστού ή με σπόρο. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Μάρτιος, ο Απρίλιος και ο Οκτώβριος. Επειδή οι βλαστοί ριζώνουν εύκολα στους κόμβους, η διαίρεση ενός κομματιού είναι ο πιο απλός τρόπος.
Συγκομιδή και χρήση
Τα φύλλα μπορούν να συλλεχθούν από τον Μάιο έως τον Αύγουστο. Στη ρωμαϊκή κουζίνα τα φρέσκα φύλλα αρωμάτιζαν αρνί και πατσά, πάντα όμως σε πολύ μικρή ποσότητα, επειδή το φυτό είναι τοξικό όταν καταναλώνεται σε μεγάλη ποσότητα.
Στη λαϊκή παράδοση έχει χρησιμοποιηθεί σε παραδοσιακά σκευάσματα, όμως είναι επικίνδυνο, καθώς είναι τοξικό για το συκώτι. Δεν το προτείνουμε για τέτοιες χρήσεις.
Λέγεται ότι απωθεί ψύλλους και κουνούπια. Λίγα ζώα το τρώνε.

























































































