Μαργαρίτα

Η μαργαρίτα θέλει πλήρη ήλιο έως ημισκιά. Σε ζεστά κλίματα βοηθά η απογευματινή σκιά, που την προστατεύει από τη ζέστη του καλοκαιριού.

Της ταιριάζουν παρτέρια, μπορντούρες, γκαζόν, βραχόκηποι και γλάστρες. Ως φυτό εδαφοκάλυψης σχηματίζει χαμηλό χαλί.

Χρειάζεται μέτριο πότισμα και χώμα που διατηρείται ομοιόμορφα υγρό. Δεν είναι ανθεκτική στην ξηρασία και φθίνει με τη ζέστη.

Τον Μάιο, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο το πότισμα πρέπει να είναι πιο συχνό. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο το φυτό μπαίνει σε περίοδο ανάπαυσης.

Προτιμά δροσερό, υγρό, εύφορο και καλά στραγγιζόμενο έδαφος, πηλώδες και πλούσιο σε χούμο. Η καλή αποστράγγιση είναι σημαντική ακόμη και όταν το χώμα κρατιέται υγρό.

Αγαπά το εύφορο έδαφος. Αρκεί ελαφριά λίπανση την άνοιξη, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο.

Ο Ιούνιος είναι ο μήνας για το κλάδεμα, όταν το φυτό αρχίζει να κουράζεται. Αν αφαιρείτε τα μαραμένα άνθη, περιορίζεται ο αυτοσπορισμός και η εξάπλωση στο γκαζόν.

Σπέρνεται τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Τα φυτά μεταφυτεύονται στη θέση τους τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, ώστε να ανθίσουν την άνοιξη.

Συνηθίζεται ως διετές φυτό παρτεριού ή σε γκαζόν και μπορντούρες.

Η μαργαρίτα αντέχει τον παγετό. Σε πολύ κρύους χειμώνες βοηθά μια ελαφριά κάλυψη του εδάφους με οργανικό υλικό.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με διαίρεση. Τον Ιούνιο μπορείτε να χωρίσετε τα φυτά.

Μαρασμός το καλοκαίρι: οφείλεται στη ζέστη και την ξηρασία. Δώστε σκιά και νερό και αντιμετωπίστε το φυτό ως καλλιέργεια δροσερής εποχής.

Εξάπλωση στο γκαζόν: προκαλείται από τον αυτοσπορισμό και τα έρποντα ριζώματα. Αφαιρείτε τα μαραμένα άνθη και ορίζετε καθαρά όρια στα παρτέρια.

Κύστεις στις ρίζες: προκαλούνται από νηματώδεις. Αλλάζετε θέση φύτευσης από χρονιά σε χρονιά.

Στο γκαζόν συμπεριφέρεται σαν ζιζάνιο, αλλά δεν θεωρείται σοβαρά χωροκατακτητικό.

Η μαργαρίτα είναι βρώσιμη (φύλλα και άνθη) και συλλέγεται τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Τα νεαρά φύλλα μπαίνουν σε σαλάτες ή μαγειρεύονται. Τα μπουμπούκια και τα πέταλα τρώγονται ωμά σε σάντουιτς και σούπες ή γίνονται τσάι.

Χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τις στυπτικές της ιδιότητες και για μώλωπες και πληγές. Είναι κατάλληλη και ως λουλούδι κοπής.

Τα άνθη προσελκύουν μέλισσες και πεταλούδες και ακολουθούν τον ήλιο.