Quercus suber
Fagaceae
Επίσης: φελλόδρυς, βελανιδιά φελλού, δρυς φελλοφόρος, Δρυς η φελλοφόρος
Η φελλόδρυς (Quercus suber), γνωστή και ως βελανιδιά φελλού, είναι αειθαλές δέντρο της δυτικής Μεσογείου και ταιριάζει σε περιοχές με ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Μεγαλώνει αργά, αντέχει την ξηρασία όταν εγκατασταθεί και ζητά ελάχιστη φροντίδα. Χρειάζεται όμως χώρο, γιατί η κόμη του γίνεται μεγάλη και πλατιά.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Χαμηλή
- Θερμοκρασία
- 12–28 °C, ελάχ. -12 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 10–25 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή
Το Quercus suber (δρυς φελλοφόρος) ανήκει στην οικογένεια Fagaceae και προέρχεται από τη νοτιοδυτική Ευρώπη και τη βορειοδυτική Αφρική: Ιβηρική, νότια Γαλλία, Ιταλία, Σαρδηνία, Σικελία, Μαρόκο, Αλγερία και Τυνησία. Συνήθως ζει σε δάση και αραιά δασώδεις εκτάσεις της δυτικής Μεσογείου.
Έχει κοντό κορμό, χονδρά κλαδιά και στρογγυλή, ανοιχτή κόμη. Τα φύλλα είναι δερματώδη, αειθαλή, ωοειδή έως ελλειπτικά, μήκους 2,5-10 cm, με κυματιστό, αραιά οδοντωτό χείλος. Από πάνω είναι σκούρα πράσινα και από κάτω καλύπτονται από λευκό χνούδι.
Το φυτό είναι μονοϊκό. Την άνοιξη, τον Απρίλιο και τον Μάιο, εμφανίζονται ασήμαντοι κιτρινοπράσινοι ανδρικοί ίουλοι και μικρές ομάδες θηλυκών ανθέων. Ο καρπός είναι μακρύ, λεπτό βελανίδι με λεπιδωτή κυπέλλη που καλύπτει περίπου το μισό και ωριμάζει μέσα σε μία περίοδο. Το ριζικό σύστημα έχει βαθιά κεντρική ρίζα 1-2 m και μακριές πλάγιες ρίζες.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Προτιμά πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται ελαφριά σκιά. Διαλέξτε θέση με άφθονο χώρο για τη μεγάλη κόμη. Είναι δέντρο κήπου ή μεγάλου οικοπέδου και όχι φυτό για μικρό χώρο.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι χαμηλές. Μόλις εγκατασταθεί, το δέντρο ανέχεται πολύ καλά την ξηρασία. Τα νεαρά δέντρα όμως θέλουν πότισμα στις ξηρές περιόδους, με περισσότερο νερό τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.
Έδαφος
Ζητά όξινο έως ουδέτερο έδαφος, με pH περίπου 5-7, και καλή αποστράγγιση. Πάει καλά σε αμμώδη και πηλώδη εδάφη και δεν είναι απαιτητικό ως προς την ποιότητα. Το νερό δεν πρέπει να λιμνάζει γύρω από τις ρίζες.
Λίπανση
Λίπανση δεν χρειάζεται.
Φύτευση
Φυτέψτε το νεαρό δέντρο σε ηλιόλουστο σημείο, με χώρο για την κόμη που θα αναπτυχθεί. Κατάλληλοι μήνες είναι ο Φεβρουάριος, ο Μάρτιος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος. Η κεντρική ρίζα δεν αντέχει τις μετακινήσεις, γι' αυτό διαλέξτε σωστά το σημείο από την αρχή και μην το μεταφυτεύετε αργότερα.
Κλάδεμα
Αν χρειαστεί κλάδεμα, γίνεται τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Αφαιρέστε το άρρωστο ξύλο και αποφύγετε τους τραυματισμούς στο δέντρο, γιατί οι πληγές ευνοούν τις προσβολές από μύκητες.
Χειμώνας
Το δέντρο είναι αρκετά ανθεκτικό και αντέχει έως περίπου -12 °C, ενώ η τυπική χειμερινή ελάχιστη στην αγορά μας είναι γύρω στους -6 °C. Μένει λοιπόν έξω όλο τον χρόνο. Σε πολύ δριμύ ψύχος μπορεί να χάσει τα φύλλα του. Η περίοδος ανάπαυσης είναι ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Τα βελανίδια ωριμάζουν και συλλέγονται τον Οκτώβριο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, και η σπορά γίνεται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Επειδή η κεντρική ρίζα αναπτύσσεται γρήγορα και δεν ανέχεται διαταραχή, αποφύγετε τις πολλές μετακινήσεις του φυταρίου.
Προβλήματα
Στα έντομα που το προσβάλλουν περιλαμβάνονται η λυμαντρία (spongy moth), ο πράσινος σκώρος της βελανιδιάς, η λεμαντρία-κουρτίνα (lackey moth) και το σκαθάρι oak pinhole borer. Στις ασθένειες περιλαμβάνονται το Diplodia canker, το charcoal canker, η σήψη ριζών Phytophthora, το ωίδιο και οι κηλίδες φύλλων.
Αν δείτε φύλλα που μαραίνονται και καρκινώματα που τρέχουν χυμό, η αιτία είναι ο μύκητας Diplodia corticola. Αφαιρέστε το προσβεβλημένο ξύλο και αποφύγετε τους τραυματισμούς. Αν το δέντρο φθίνει σε υγρό έδαφος, ευθύνεται το Phytophthora cinnamomi και η λύση είναι η καλή αποστράγγιση.

















































































