Populus nigra
Salicaceae
Επίσης: μαύρη λεύκα, μαυρόλευκα
Η μαύρη λεύκα (Populus nigra), γνωστή και ως μαυρόλευκα, είναι μεγάλο φυλλοβόλο δέντρο με γρήγορη ανάπτυξη. Ταιριάζει σε ανοιχτούς χώρους με υγρό έδαφος και αντέχει άνετα τους χειμώνες της χώρας μας. Θέλει όμως χώρο, γιατί οι ρίζες του απλώνονται πολύ και δεν το βάζουμε κοντά σε κτίρια.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–25 °C, ελάχ. -33 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 15–40 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η μαύρη λεύκα
Η μαύρη λεύκα είναι πολυετές φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας Salicaceae. Φτάνει συνήθως τα 15 έως 40 μέτρα και έχει πλατιά, στρογγυλεμένη κόμη. Είναι δέντρο με σχετικά σύντομη ζωή. Η ποικιλία 'Italica' έχει στηλοειδή μορφή.
Τα φύλλα είναι απλά, γυαλιστερά, ρομβοειδή έως τριγωνικά, μήκους περίπου 5-8 cm και πράσινα και στις δύο όψεις. Το φθινόπωρο κιτρινίζουν. Το δέντρο είναι δίοικο: την άνοιξη βγάζει κρεμαστούς ανεμογονιμοποιούμενους ίουλους, κόκκινους στα αρσενικά και πράσινους στα θηλυκά δέντρα. Η ανθοφορία πέφτει στον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Τα θηλυκά δέντρα αφήνουν βαμβακώδη σπέρματα.
Στη φύση ζει σε χαμηλά, υγρά εδάφη, όπως οι κοίτες ποταμών, όπου είναι από τα πρώτα δέντρα που καλύπτουν τις ανοιχτές εκτάσεις. Απαντά στην Ευρώπη, στη βορειοδυτική Αφρική και στη δυτική και κεντρική Ασία.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο, με τουλάχιστον 6 ώρες άμεσου φωτός. Ανέχεται και ελαφριά σκιά. Είναι κατάλληλο για υγρές, χαμηλές θέσεις, κοντά σε λίμνη ή σε σημείο όπου μαζεύεται νερό, και αποδίδει ως ανεμοφράκτης.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες, αλλά το δέντρο προτιμά υγρό έδαφος και αντέχει και σε στάσιμα νερά. Η ανοχή του στην ξηρασία είναι χαμηλή. Στα ξηρά μας καλοκαίρια, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, χρειάζεται περισσότερο πότισμα, ειδικά όσο το δέντρο είναι νέο.
Έδαφος
Πάει καλά σε υγρά, αμμοπηλώδη έως χονδρόκοκκα εδάφη, πλούσια σε χούμο. Ανέχεται τον ασβέστη αλλά όχι το λεπτόκοκκο, βαρύ αργιλικό έδαφος. Προτιμά έδαφος που κρατά την υγρασία.
Φύτευση
Φυτεύουμε δέντρα με γυμνή ρίζα ή σε γλάστρα. Οι κατάλληλες περίοδοι στο κλίμα μας είναι ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος, καθώς και ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος. Η θέση πρέπει να είναι μακριά από κτίρια, πλακοστρώσεις και αποχετεύσεις.
Οι ρίζες είναι επιφανειακές, απλώνονται πλατιά και βγάζουν παραφυάδια. Μπορούν να σηκώσουν πλάκες και να προκαλέσουν προβλήματα στους σωλήνες, ενώ τα παραφυάδια μπορεί να εξαπλωθούν σε γειτονικούς χώρους.
Κλάδεμα
Αφαιρούμε μόνο τα ξερά και τα σπασμένα κλαδιά, στην περίοδο του ληθάργου: τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Το ξύλο είναι αδύναμο και σπάει εύκολα.
Χειμώνας
Το δέντρο είναι απολύτως ανθεκτικό στο κρύο, μέχρι περίπου -33 °C, ενώ ο τυπικός χειμωνιάτικος πάγος εδώ είναι γύρω στους -6 °C. Δεν χρειάζεται προστασία. Τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα στελέχους, που γίνονται τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, ή με σπόρο, που σπέρνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.
Προβλήματα
Τα έντομα που συναντάμε είναι αφίδες, ξυλοφάγα έντομα, κάμπιες και κοκκοειδή. Στις ασθένειες περιλαμβάνονται καρκινώματα (μεταξύ τους το κυτόσπορα), κηλίδες στα φύλλα, σκωριάσεις, ωίδιο και η ψώρα της λεύκας.
Αν τα κλαδιά πέφτουν και ο κορμός ξεραίνεται από την κορυφή, η αιτία μπορεί να είναι καρκίνωμα ή γήρας. Αφαιρούμε το προσβεβλημένο ξύλο και αντικαθιστούμε τις βραχύβιες ποικιλίες. Αν σηκώνονται πλάκες ή χαλάει το γκαζόν, φταίνε οι επιφανειακές ρίζες, γι' αυτό φυτεύουμε μακριά από σκληρές επιφάνειες. Τα φύλλα και ο βαμβακώδης σπόρος δημιουργούν πολλά σκουπίδια: επιλέγουμε αρσενικούς κλώνους και φυτεύουμε μακριά από χώρους διαμονής.

















































































