Αγριάδα (Cynodon dactylon) που σχηματίζει πυκνό γκριζοπράσινο χαλί

Φωτογραφία: Robert Flogaus-Faust, CC BY 4.0, Wikimedia Commons

Φωτογραφία: John Tann from Sydney, Australia, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Φωτογραφία: John Tann from Sydney, Australia, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Φωτογραφία: Javier martin, Public domain, Wikimedia Commons

Φωτογραφία: Tieu ngao giang ho1970 at vi.wikipedia, Public domain, Wikimedia Commons

Φωτογραφία: Tieu ngao giang ho1970 at vi.wikipedia, Public domain, Wikimedia Commons

Καλλωπιστικά γρασίδια και μπαμπούΕδαφοκαλυπτικά φυτά

Αγριάδα

Cynodon dactylon · Poaceae

Επίσης: κυνόδων

Η αγριάδα (Cynodon dactylon, γνωστή και ως κυνόδων) είναι πολυετές αγρωστώδες που σχηματίζει πυκνό χαλί και αντέχει στη ζέστη και την ξηρασία. Ταιριάζει εκεί που θέλετε μόνιμο, γρήγορα εξαπλούμενο γκαζόν ή φυτό εδαφοκάλυψης, αλλά απαιτεί έλεγχο, γιατί απλώνεται επιθετικά.

Φως: Πλήρης ήλιος
Πότισμα: Χαμηλές
Υγρασία: Χαμηλή
Θερμοκρασία: 24–37 °C, ελάχ. -22 °C
Δυσκολία: Εύκολο
Ύψος: 10–45 cm

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

ΣποράΜεταφύτευση στο έδαφοςΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΛίπανσηΠερισσότερο πότισμαΑνθοφορίαΠερίοδος ληθάργου

Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Πώς είναι η αγριάδα

Η αγριάδα είναι πολυετές αγρωστώδες φυτό με ύψος περίπου 10 έως 45 εκ. Αναπτύσσεται γρήγορα και απλώνεται με στολώνες και ριζώματα που ριζώνουν στους κόμβους τους.

Τα φύλλα είναι κοντά, γκριζοπράσινα, μήκους 2 έως 15 εκ., με τραχιές άκρες. Τα άνθη δεν τραβούν το βλέμμα: πρόκειται για ταξιανθίες από δύο έως έξι λεπτούς στάχεις, μήκους 2 έως 5 εκ., στην κορυφή του στελέχους. Ανθίζει από τον Μάιο έως τον Αύγουστο και οι μικροί καστανοί καρποί ωριμάζουν το καλοκαίρι.

Το ριζικό σύστημα είναι βαθύ και σε χαλαρό έδαφος φτάνει πάνω από 2 μ. Στη φύση ζει σε ανοιχτά ηλιόλουστα λιβάδια, παρυφές δρόμων, θίνες και ξηρά ή αλμυρά εδάφη θερμών περιοχών. Είναι φυτό εύκολο στην καλλιέργεια.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Θέση και φως

Θέλει πλήρη ήλιο. Στον πυκνό ίσκιο υποχωρεί, γι' αυτό διαλέξτε το πιο ηλιόλουστο σημείο του κήπου. Αναπτύσσεται καλύτερα σε θερμοκρασίες περίπου 24 έως 37 °C και αντέχει παγετό μέχρι τους -22 °C, οπότε τον χειμώνα δεν δυσκολεύεται.

Πότισμα και υγρασία

Οι ανάγκες σε νερό είναι χαμηλές και η ανθεκτικότητα στην ξηρασία υψηλή. Ταιριάζει στη χαμηλή υγρασία του αέρα. Αρκεί να ποτίζετε λίγο περισσότερο τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, όταν η ζέστη είναι πιο έντονη.

Έδαφος

Προσαρμόζεται σχεδόν παντού: σε αμμώδη, πηλώδη, αργιλώδη και συνηθισμένα εδάφη, χονδρόκοκκα ή λεπτόκοκκα. Ανέχεται αλμυρό και ακόμη και υδαρές έδαφος. Το pH μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 5,5 έως 8,5, ενώ προτιμά έδαφος υγρό αλλά με καλή αποστράγγιση.

Λίπανση

Έχει υψηλές απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά. Δώστε αζωτούχο λίπανση την περίοδο της ενεργού ανάπτυξης, από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο.

Κούρεμα και έλεγχος

Κουρεύετε τακτικά, από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο, ώστε ο χλοοτάπητας να παραμένει πυκνός. Ανοίξτε χαντάκι στις άκρες για να περιορίζετε τους στολώνες.

Φύτευση

Φυτέψτε την αγριάδα μόνο εκεί που θέλετε μόνιμο, γρήγορα εξαπλούμενο γκαζόν ή εδαφοκάλυψη. Η κατάλληλη εποχή για σπορά και φύτευση είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο. Σε πολλές περιοχές θεωρείται επιθετικό ζιζάνιο και, όταν εγκατασταθεί, είναι δύσκολο να εξαλειφθεί, γι' αυτό σκεφτείτε το καλά πριν τη φυτέψετε κοντά σε παρτέρια.

Χειμώνας

Τον χειμώνα ή στην ξηρή περίοδο μπαίνει σε λήθαργο και παίρνει ανοιχτό καφέ χρώμα. Η ανάπαυση διαρκεί περίπου από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο. Όταν η θερμοκρασία ανέβει πάνω από τους 15 °C, ξαναρχίζει να βλασταίνει.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με διαίρεση και με ρίζωμα. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Απρίλιος, ο Μάιος και ο Ιούνιος.

Συνηθισμένα προβλήματα

Εξάπλωση σε παρτέρια και μονοπάτια: οφείλεται στους επιθετικούς στολώνες και τα ριζώματα. Βάλτε βαθύ διαχωριστικό περιμετρικά και αφαιρείτε τους νεαρούς στολώνες που ξεφεύγουν.

Καφέτισμα του χλοοτάπητα: είναι ο χειμερινός λήθαργος. Είναι φυσιολογικό και το φυτό ξαναπρασινίζει με τον ζεστό καιρό.

Χρήσεις

Χρησιμοποιείται ως βοσκή για βοοειδή, ακόμη και σε αλμυρά εδάφη. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται σε ινδουιστικές τελετές και στη λαϊκή ιατρική της Ινδίας και του Μεξικού.